Recherche

De organisatie kijkt tevreden terug op het verloop van het evenement en op de zeer positieve evaluaties, die het grote interesse van zorgprofessionals voor de behandelde thema’s bevestigen. Deze onderwerpen waren soms zeer technisch, maar essentieel voor de klinische praktijk. Lees meer Dit jaar bracht het jaarlijkse symposium van het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B.) 315 deelnemers samen uit uiteenlopende disciplines: transplantatie, intensieve zorgen, oncologie, infectiologie en palliatieve zorg. De organisatie kijkt tevreden terug op het verloop van het evenement en op de zeer positieve evaluaties, die het grote interesse van zorgprofessionals voor de behandelde thema’s bevestigen. Deze onderwerpen waren soms zeer technisch, maar essentieel voor de klinische praktijk.Een aangrijpend patiëntengetuigenisEen van de hoogtepunten van het symposium was de aanwezigheid van een patiënt die twee transplantaties onderging en na transplantatie werd geconfronteerd met een oncologische herval. Zijn getuigenis, waarin hij zijn complexe medische traject en zijn ervaring binnen het H.U.B. beschreef, gaf de deelnemers een concreet inzicht in de impact van transplantatiezorg op het leven van patiënten en verrijkte de wetenschappelijke uitwisselingen op waardevolle wijze.Het H.U.B., referentiecentrum binnen een transplantatienetwerkHet symposium illustreerde ook de centrale rol van het H.U.B. als referentiecentrum voor transplantatie, met coördinatie en samenwerking met talrijke partnerziekenhuizen en universiteiten (Sint-Pieter, Antwerpen, Luik, Sambre et Meuse en Erasme). Deze samenwerkingen maken het mogelijk ervaringen en goede praktijken te delen en de kwaliteit van zorg binnen het volledige netwerk te versterken, terwijl tegelijk de academische en klinische expertise van het H.U.B. op dit domein wordt geconsolideerd.Onder de wetenschappelijke presentaties ging Charlotte Martin, diensthoofd infectieziekten, onder meer in op syfilis en het ontbreken van een contra-indicatie voor orgaandonatie, evenals op de impact van COVID-19 op longtransplantatie. Maya Hites lichtte op haar beurt de criteria voor geschiktheid voor orgaandonatie toe, een essentieel onderwerp om de veiligheid van ontvangers te garanderen.Innovaties in transplantatie: het verminderen van orgaanmarginaliteitCorentin Boquelet, transplantatiecoördinator, presenteerde een innovatief project dat hij binnen het H.U.B. ontwikkelt, gericht op de integratie van normothermic regional perfusion (A-NRP), een techniek voor orgaanpreservatie post mortem.Dankzij de toepassing op intensieve zorgen na circulatiestilstand beoogt deze aanpak de geschiktheid van donoren voor orgaandonatie te verruimen, met name bij oudere patiënten of patiënten met comorbiditeiten, om zo meer potentiële donoren om te zetten in effectieve donoren.Deze strategie maakt een fase van herstel, behandeling en optimalisatie van abdominale transplantaten mogelijk na hartstilstand, wat bijdraagt tot het verminderen van orgaanschade, het verbeteren van de kwaliteit van de transplantaten en het verhogen van de slaagkansen voor ontvangers, terwijl tegelijk het risico op complicaties of retransplantatie wordt verkleind.Orgaandonatie en palliatieve zorg: een noodzakelijke dialoogHet symposium behandelde ook gevoelige onderwerpen, zoals orgaandonatie na euthanasie. Het doel is een constructieve samenwerking tot stand te brengen tussen palliatieve zorgteams en transplantatieteams: patiënten correct informeren over orgaandonatie, zonder druk of verplichting, om hun autonomie te respecteren en donatiemogelijkheden te valoriseren. De ervaring leert dat deze patiënten, mits goede begeleiding, donoren kunnen worden en zo levens kunnen redden.Prioriteit voor transplantatie in een context van schaarsteJacques Creteur, Hoofdarts van het Erasmeziekenhuis H.U.B., benadrukte de complexiteit van het beheren van transplantatieactiviteiten in een ziekenhuis dat geconfronteerd wordt met een tekort aan verpleegkundigen. Ondanks deze beperkingen blijft transplantatie een strategische prioriteit voor het H.U.B., dat zich profileert als een belangrijke speler op het vlak van transplantaties en academische medische opleiding.Vooruitzichten voor 2026Het symposium opende ook het debat over de promotie van orgaandonatie op lokaal en federaal niveau, en over de sleutelrol van huisartsen in het proces van toestemming en patiëntinformatie. De uitdagingen omvatten onder meer de correcte registratie van toestemming binnen de Brusselse netwerken en een betere communicatie tussen het ziekenhuis en artsen in de eerstelijnszorg.Tot slot benadrukten verschillende presentaties het belang van een grondige evaluatie van elke donor om overdracht van ziekten naar ontvangers te vermijden. De samenwerking tussen infectiologen, oncologen en chirurgen is cruciaal om deze complexe beslissingen te nemen.ConclusieDeze editie van het symposium zette de medische en wetenschappelijke excellentie van het H.U.B. in de verf en benadrukte tegelijk dat orgaandonatie een vitale activiteit blijft, die zowel expertise, innovatie als interdisciplinaire dialoog vereist. Dankzij de inzet van alle betrokken zorgprofessionals blijft het ziekenhuis zijn rol als academisch en klinisch leider op het gebied van transplantatie versterken.

Ter gelegenheid van het 5e Colloquium Nefrologie, Dialyse en Transplantatie, georganiseerd door het H.U.B. op 12 februari aanstaande, geeft prof. Alain Le Moine, diensthoofd Nefrologie, ons een vooruitblik op wat deze vijfde editie in petto heeft. Lees het artikel. Het Vijfde Transversale Colloquium Nefrologie, Dialyse en Transplantatie, georganiseerd door de dienst nefrologie van het Universitair Ziekenhuis Brussel (H.U.B.), past binnen een logica van continuïteit en permanente medische vorming. Meer dan een bijeenkomst die koste wat het kost op nieuwigheden is gericht, heeft het evenement een duidelijke ambitie: de kennis actualiseren in het licht van recente wetenschappelijke gegevens en de huidige praktijken in vraag stellen, gedurende het volledige zorgtraject van de nefrologische patiënt, van chronische nierziekte tot dialyse en transplantatie.“Elk jaar kiezen we ervoor om terug te komen op reeds behandelde thema’s, maar deze te actualiseren op basis van de meest recente wetenschappelijke literatuur”, legt prof. Alain Le Moine, diensthoofd, uit. Deze aanpak weerspiegelt de maturiteit van het colloquium en de wil om nauw verbonden te blijven met de realiteit op het terrein.Patiëntautonomie en gepersonaliseerde zorg centraal in de discussiesHet programma van deze vijfde editie benadrukt verschillende belangrijke uitdagingen van de hedendaagse nefrologie, met op de eerste plaats de autonomie van de dialysepatiënt. De aanwezigheid van Thierry Lobbedez (CHU de Caen), een internationale referentie op het vlak van peritoneale dialyse en patiëntautonomie, illustreert deze prioriteit. Zijn centrum wordt vandaag beschouwd als een wereldwijd model, waarmee het H.U.B. nauwe banden onderhoudt, zowel klinisch als wetenschappelijk.De personalisering van behandelingen vormt een andere sterke rode draad van het colloquium. Of het nu gaat om dialyse – met discussies rond frequentie, debiet en een “à la carte”-aanpassing van de extracorporale zuiveringstechnieken – of om transplantatie, het doel is duidelijk: afstappen van een gestandaardiseerde aanpak om beter in te spelen op de individuele noden van elke patiënt.In deze context nemen de vooruitgang in precisiegeneeskunde en data-analyse een centrale plaats in. Het werk dat wordt voorgesteld door Valentin Goutaudier, nauwe medewerker van Alexandre Loupy (Paris Transplant Group), illustreert het potentieel van biostatistische en informaticatools die nodig zijn om grote hoeveelheden biologische data uit nieuwe technologieën te analyseren. Dit met als doel de immunologische opvolging van getransplanteerde patiënten te verfijnen, met op termijn een verwachte impact op de overleving van zowel de transplantaten als de patiënten.De grenzen en verantwoordelijkheden in transplantatie in vraag stellenHet colloquium behandelt ook gevoelige en essentiële vraagstukken, zoals het gebruik van donoren met uitgebreide criteria. Het onderzoek van Rachel Hellemans (UZA Antwerpen) stelt het lot van bepaalde transplantaten in vraag en herinnert aan de ethische en wetenschappelijke verantwoordelijkheid om hun resultaten bij ontvangers rigoureus op te volgen.In dezelfde lijn gaat de presentatie van Nada Kanaan (Cliniques Universitaires Saint-Luc) in op de eerste gevallen van het gebruik van imlifidase bij sterk geïmmuniseerde patiënten die tot dan toe uitgesloten waren van transplantatie. Dit illustreert de geleidelijke uitbreiding van therapeutische mogelijkheden in complexe situaties, terwijl tegelijk de noodzaak van een voorzichtige en strikte opvolging wordt benadrukt.Een colloquium in de eerste plaats opgevat als een sleutelmoment voor het netwerkMeer dan een congres dat gericht is op het bespreken van opkomende technieken, wil dit colloquium vooral een moment van samenkomst en uitwisseling zijn voor het nefrologienetwerk. Het richt zich in de eerste plaats tot artsen en zorgprofessionals die betrokken zijn bij dialyse en transplantatie, met als doel de laatste aanbevelingen te delen, praktijken te harmoniseren en bestaande samenwerkingen te versterken.“Het is een informatie- en uitwisselingscongres, opgevat voor ons netwerk, met interne en uitgenodigde experts”, benadrukt prof. Le Moine. Een manier om de academische en verbindende rol van het H.U.B. te valoriseren, dat zich engageert in een missie van nauwe samenwerking met zijn partners in België.In een wetenschappelijk maar tegelijk collegiaal kader wil deze vijfde editie zo de huidige praktijken belichten, lopende evoluties in vraag stellen en de banden tussen de actoren van het nefrologische zorgtraject versterken, met een direct voordeel voor de patiënten.  Volledig programma en inschrijving

De ELCWP organiseert op 11 april 2026 in Bordet haar 25e jaarlijkse dag over thoracale oncologie. Op het programma van deze dag:Hoe ziet thoracale oncologie eruit in 2030?De afgelopen twee decennia is thoracale oncologie complexer geworden, zowel voor de behandeling van gemetastaseerde ziekten als voor vroegere stadia. Talrijke therapeutische doelwitten hebben het therapeutische landschap in meerdere histologische subklassen veranderd, terwijl immuuncontrolepuntremmers een revolutie teweeg hebben gebracht in de behandelplannen en de prognose van onze patiënten. De komende jaren zullen talrijke technologische ontwikkelingen hun intrede doen. Het doel van deze bijeenkomst is om de balans op te maken van deze nieuwigheden en te trachten hun impact op onze activiteiten in de komende jaren in te schatten. De sprekers komen uit heel België en het buitenland.Rondetafelgesprek in de namiddag - AI en wetenschappelijke publicaties: hoe kunnen technologische vooruitgang en het behoud van iltellectuele activiteit worden gecombineerd?Kunstmatige intelligentie maakt inmiddels deel uit van ons dagelijks leven. In de geneeskunde worden programma's voor therapeutische besluitvorming (zoals het opsporen van knobbeltjes op thoraxscans) veelvuldig gebruikt. Wetenschappelijke publicaties blijven een belangrijke en potentieel complexe intellectuele activiteit. Welke plaats is er voor AI in het publicatieproces van wetenschappelijk onderzoek, en is er überhaupt plaats voor?In de praktijkDe bijeenkomst vindt plaats van 9.00 tot 15.30 uur. Voor de lunch kan een koud buffet worden gereserveerd.De tarieven tot 15 maart bedragen € 15 voor postdoctorale artsen, geneeskundestudenten en paramedisch personeel en € 25 voor artsen. Na 15 maart bedragen ze € 25 en € 35.Wacht dus niet te lang met inschrijven! Klik hier om het volledige programma en het inschrijvingsformulier te downloaden

Wanneer een cerebrovasculair accident (CVA, beroerte) optreedt, zijn de oorzaken vaak meervoudig. Maar tabak speelt een belangrijke rol, die nog al te vaak wordt geminimaliseerd. Ontdek het interview met Jacques Dumont, tabakoloog in het H.U.B – Erasme Ziekenhuis Beroerte en tabak: een verband dat nog te vaak wordt onderschat Wanneer een cerebrovasculair accident (CVA, beroerte) optreedt, zijn de oorzaken vaak meervoudig. Maar tabak speelt een belangrijke rol, die nog al te vaak wordt geminimaliseerd. Volgens schattingen is tussen 18 en 35 % van de beroertes rechtstreeks gelinkt aan roken. Een aanzienlijk cijfer, dat aantoont hoe diepgaand sigaretten de bloedvaten… en de hersenen aantasten.Tabak bevat talrijke toxische stoffen, zoals koolmonoxide. Deze stoffen beschadigen de vaatwand, maken de bloedvaten stijver en kwetsbaarder. Tegelijkertijd maakt roken het bloed dikker, bevordert het de vorming van bloedklonters en verhoogt het de samenklontering van bloedplaatjes. Het gevolg: de bloedtoevoer naar de hersenen wordt bemoeilijkt en het risico op trombose neemt toe.Tabak bevordert ook atherosclerose, dat wil zeggen de opstapeling van vet- en kalkplaques in de slagaders, waardoor hun diameter en elasticiteit afnemen. Daarbovenop komen vaatspasmen, onder meer door de stijging van de bloeddruk die door nicotine wordt veroorzaakt.Ten slotte neemt koolmonoxide bij roken de plaats in van zuurstof in het bloed. De hersenen, een orgaan dat uiterst gevoelig is voor zuurstoftekort, worden daardoor minder goed doorbloed. Al deze mechanismen samen verhogen het risico op een beroerte of een transiënte ischemische aanval (TIA) aanzienlijk.En vooral: ze blijven ook na een eerste beroerte actief, waardoor de patiënt een verhoogd risico loopt op verergering of herval als hij of zij blijft roken.Stoppen met roken na een beroerte: snelle… en blijvende voordelenHet goede nieuws is dat de voordelen van stoppen met roken zeer snel optreden, zelfs na een beroerte.Al binnen de eerste uren na het stoppen circuleert zuurstof opnieuw correct naar de cellen. De vaatspasmen nemen snel af: elke sigaret die niet wordt gerookt, betekent één agressie minder voor de slagaders.Andere voordelen hebben meer tijd nodig, maar zijn wel degelijk reëel. De daling van het tromboserisico, de geleidelijke verbetering van de toestand van de slagaders en de vertraging van atherosclerose worden zichtbaar over meerdere weken of maanden.Maar de kernboodschap is duidelijk: het is nooit te laat om te stoppen, en elke rookvrije dag telt om het risico op herval te verkleinen.Minder roken of overstappen op een ander product: een valse goede oplossing?Na een beroerte overwegen sommige patiënten om “minder te roken” of over te schakelen op andere producten. Toch zijn deze strategieën zelden doeltreffend… en soms misleidend.Een vermindering van het tabaksgebruik is alleen echt gunstig als ze zeer drastisch is, met minstens 80 %. In de praktijk is het bijzonder moeilijk om langdurig van 20 of 30 sigaretten per dag naar één of twee te gaan. En zelfs in lage dosis veroorzaakt elke sigaret vaatspasmen, wat na een beroerte gevaarlijk blijft.Wat alternatieven betreft:Verhitte tabak is niet toegelaten in België.De elektronische sigaret, hoewel op sommige vlakken minder schadelijk dan de klassieke sigaret (met name door de afwezigheid van koolmonoxide), is niet onschuldig. De effecten op de bloedcirculatie zijn nog onvoldoende gekend en ze wordt in deze context niet aanbevolen.De methoden waarvan de doeltreffendheid wetenschappelijk is aangetoond, blijven nicotinevervangende middelen (pleisters, zuigtabletten, kauwgom) en bepaalde medicamenteuze behandelingen, voorgeschreven en opgevolgd door opgeleide professionals, zoals tabakologen.Stress, gewichtstoename, ontmoediging: feiten en fabels onderscheidenNa een beroerte bestaan er veel misvattingen rond tabak — en dat is begrijpelijk.Veel patiënten hebben het gevoel dat roken helpt om stress te beheersen. In werkelijkheid is tabak een valse vriend: nicotine verhoogt de stresshormonen. Wat als ontspanning wordt ervaren, is vaak slechts de tijdelijke verdwijning van de stress door nicotinegebrek. Diezelfde gevoelens van rust kunnen ook worden teruggevonden door diep te ademen, een rustmoment in te bouwen of zich even terug te trekken — zonder de risico’s van roken.Een andere veelvoorkomende vrees is gewichtstoename. Die is inderdaad mogelijk, en niet alleen door snacken. Tabak verhoogt het energieverbruik: een roker verbrandt ongeveer 300 calorieën per dag bij 20 sigaretten. Na het stoppen verandert dit metabolisme. Maar gespecialiseerde begeleiding maakt het vaak mogelijk om deze gewichtstoename te beperken of zelfs te vermijden.Sommige mensen denken ten slotte dat stoppen “toch geen zin meer heeft” na een beroerte. Dat is onjuist. De voordelen van stoppen zijn wetenschappelijk duidelijk aangetoond, vooral wat betreft het verminderen van het risico op herval en het verbeteren van de levenskwaliteit.De sleutelrol van de omgeving en de zorgverleners in rookstopStoppen met roken is een persoonlijk traject, maar niemand zou het alleen moeten afleggen.De rol van de naastenNaasten kunnen een doorslaggevende rol spelen, op voorwaarde dat schuldinductie — vaak contraproductief — wordt vermeden. Bezorgdheden uiten met mildheid, ondersteunen zonder te beleren, aanmoedigen zonder te dwingen: het doel is de motivatie en autonomie van de persoon te versterken. De verandering moet van hem of haar zelf komen.De rol van zorgverlenersAlle zorgverleners (neurologen, verpleegkundigen, kinesitherapeuten, ergotherapeuten) die de patiënt begeleiden in het kader van de opvolging van zijn beroerte, kunnen bijdragen aan bewustmaking, onder meer via motiverende gespreksvoering. Zij kunnen essentiële schakels zijn. Huisartsen en tabakologen zijn specifiek opgeleid om patiënten te begeleiden.Informeren zonder te oordelen, een motiverende aanpak hanteren en begeleiding voorstellen die is aangepast aan de levenscontext van de patiënt: deze eenvoudige acties hebben een reële impact op het slagen van rookstop.Opgemerkt dient te worden dat sommige alternatieve methoden, zoals laserbehandeling, geen deel uitmaken van de wetenschappelijke aanbevelingen en geen enkel bewijs van doeltreffendheid hebben. Ze kunnen daarom niet worden ondersteund in een ziekenhuiscontext.ConclusieNa een beroerte is stoppen met roken niet zomaar een aanbeveling: het is een echte kans om de toekomst te beschermen. Met aangepaste begeleiding, ondersteuning en correcte informatie is dit doel haalbaar — op elke leeftijd en op elk moment van het zorgtraject. Contact nodig met de Neurovasculaire Kliniek (Stroke Unit) van het Erasmeziekenhuis H.U.B?📞 +32 (0)2 555 33 52✉️ cons [dot] neuro [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] beEen afspraak maken bij het Centrum voor Rookstopbegeleiding van het Erasmeziekenhuis H.U.B📞 +32 (0)2 555 37 73✉️ jacques [dot] dumont [at] hubruxelles [dot] be Jacques Dumont, tabakoloog in het H.U.B – Erasme Ziekenhuis

Maart is de maand van bewustwording rond endometriose. Ter gelegenheid hiervan lanceert het H.U.B een nieuwe campagne met tal van activiteiten om het publiek en zorgprofessionals te informeren en te betrekken bij de diagnose en behandeling van deze ziekte. Image Endometriose zonder filter: wat men gelooft, wat men weet, wat men bewijst Endometriose is een chronische aandoening die 1 op 10 vrouwen in de vruchtbare leeftijd treft. Toch blijft het grotendeels onbekend en wordt het vaak te laat gediagnosticeerd, omdat de symptomen soms verkeerd worden begrepen of gebagatelliseerd.De campagne “Endometriose zonder filter” helpt mythes, kennis en wetenschappelijke bewijzen te scheiden om deze aandoening en de impact ervan op het leven van vrouwen beter te begrijpen. Wat je kunt ontdekken met de teams van de Endometriosekliniek van het H.U.B:Wat men gelooft: bestaande ideeën en valse overtuigingen over endometrioseWat men weet: betrouwbare feiten en gegevens om het brede publiek en zorgverleners beter te informerenWat men bewijst: onderzoek en wetenschappelijke vooruitgang voor betere diagnose en effectieve begeleidingNeem deel aan onze activiteitenInformatieve stand, workshops voor patiënten en zorgverleners, lezingen en educatieve middelen: elke activiteit helpt u endometriose beter te begrijpen, patiënten te ondersteunen en dagelijks bij te dragen aan de gezondheid van vrouwen. Image L'endometriose zonder filter: het programma van het H.U.B in 2026 Donderdag 26 maart 2026 Informatieve en bewustmakende standInteractieve “waar-niet waar” spellenInformatie over endometriose en de zorg aan het H.U.BVragenlijst over menstruele gezondheidOntmoetingen en uitwisseling met leden van het team van de EndometriosekliniekWaar? Hoofdhal van het Erasmusziekenhuis – BrusselWanneer? 26/03/2026, van 10:00 tot 16:00Gratis en toegankelijk voor iedereen.  Endometriose zonder filter: de quizz Donderdag 15 oktober 2026Workshop voor patiënten en zorgverlenersHormonen: waar hebben we het precies over?3 minilezingen3 roterende thematische workshops om:Hardnekkige misvattingen over hormonale behandelingen te ontkrachten.Klinische besluitvorming te oefenen en het gepersonaliseerde karakter van behandelingen te begrijpen.Te tonen dat de keuze voor een hormonale behandeling zowel op wetenschap als op de ervaringen en voorkeuren van patiënten is gebaseerd.1 expertenpanel om alle vragen te beantwoorden die tijdens de workshops naar voren kwamen, en om de ervaringen en gevoelens van de deelneemsters met elkaar te confronteren en te bespreken.1 kleine walking dinner om het evenement in een gezellige sfeer af te sluiten :)Dit evenement biedt patiënten met endometriose de mogelijkheid om onderling ervaringen uit te wisselen, maar ook op een speelse en interactieve manier in gesprek te gaan met zorgprofessionals die gespecialiseerd zijn in de behandeling van endometriose. Na afloop van de workshops gaan de deelneemsters naar huis met een duidelijke visie en een intuïtief begrip van het gebruik van hormonale behandelingen bij de aanpak van endometriose.Waar? Jules Bordet Instituut, Meylemeerschslaan 90, 1070 Brussel, niveau -1.Wanneer? 15/10/2026, van 18.00 tot 20.30 uurGratis, plaatsen beperkt en voorbehouden aan patiënten met endometriose. Image Donderdag 10 december 2026Symposium“Endometriose centraal in een multidisciplinaire aanpak”Hoe stel je op een doeltreffende manier de diagnose endometriose? Wat is de werkelijke plaats van MRI? En vooral: hoe bouw je een efficiënt zorgtraject rond de patiënte op? Dit geaccrediteerde symposium brengt experts en clinici samen rond een uitgesproken praktische aanpak: gestructureerde klinische diagnostiek, interactieve debatten en concrete workshops om de doorverwijzing en de multidisciplinaire zorg te verbeteren. Doel: naar huis gaan met tools die onmiddellijk toepasbaar zijn in de consultatiepraktijk en de samenwerking tussen gynaecologen en huisartsen versterken om het zorgtraject van patiënten te optimaliseren.Wanneer? 10/12/2026, van 09.30 tot 15.30 uurWaar? Campus Erasme, Lenniksebaan 808, 1070 Brussel – Auditoire Mukwege (Gebouw J)Accreditatie in ethiek en economie aangevraagd.Gratis evenement, inschrijving verplicht (lunch inbegrepen).

Contacteer de Geïntegreerde Geheugenkliniek (CIMe)Secretariaat NeurologieconsultatiesTel. 02 555 33 57E-mail : Cons [dot] Neuro [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (Cons[dot]Neuro[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be)Algemeen Secretariaat NeurologieTel. 02 555 69 25E-mail : sec [dot] med [dot] neuro [at] erasme [dot] ulb [dot] ac [dot] be (sec[dot]med[dot]neuro[at]erasme[dot]ulb[dot]ac[dot]be) Een innovatieve structuur ten dienste van patiënten, hun naasten en onderzoek Als antwoord op het snel stijgende aantal leeftijdsgebonden cognitieve aandoeningen en de verwachte komst van ziektemodificerende behandelingen voor de ziekte van Alzheimer, lanceerde het ziekenhuis in 2025, met de steun van het Fonds Erasme, de Geïntegreerde Geheugenkliniek (CIMe).Deze vernieuwende structuur combineert diagnose, zorg en hoogstaand wetenschappelijk onderzoek op één plaats, om patiënten en hun familie een volledige, gecoördineerde en toegankelijke begeleiding te bieden.CIMe is opgevat als een referentiecentrum en biedt een globale, mensgerichte en innovatieve aanpak. Elke patiënt krijgt een gestructureerd zorgtraject vanaf de eerste cognitieve klachten, met een grondige evaluatie, een gepersonaliseerd zorgplan en regelmatige opvolging, inclusief ondersteuning voor mantelzorgers en familieleden. Zorgtraject binnen CIMe Van de eerste symptomen tot langdurige opvolging De Geïntegreerde Geheugenkliniek (CIMe) biedt een volledig zorgtraject voor personen met geheugenproblemen of andere cognitieve moeilijkheden. De evaluatie is multidisciplinair, persoonsgericht en aangepast aan elk individueel profiel. CIMe ontvangt patiënten van alle leeftijden, inclusief personen met vroege vormen van de ziekte van Alzheimer en verwante aandoeningen. Image Image Image Ons zorgaanbod Binnen CIMe hebben patiënten toegang tot:Gespecialiseerde geheugenconsultaties (neurologie, geriatrie)Uitgebreide neuropsychologische evaluatiesAanvullende onderzoeken: hersenbeeldvorming (MRI, PET), EEG, polysomnografie (slaaponderzoek), biologische en genetische analysesKorte hospitalisatie (3 dagen / 2 nachten) voor intensieve evaluatie  Gepersonaliseerd zorgplan besproken tijdens een multidisciplinair overlegRegelmatige ambulante opvolging (medisch en paramedisch)Begeleiding en ondersteuning van familie en mantelzorgersMogelijke deelname aan klinische studies en innovatieve onderzoeksprojecten  Dankzij een specifieke hospitalisatie-eenheid, een immersieve virtual reality-ruimte en toegang tot unieke technologieën zoals magneto-encefalografie (MEG), biedt CIMe gepersonaliseerde zorg die nauw verbonden is met klinisch onderzoek en toekomstgerichte ontwikkelingen. Technologieën gebruikt binnen CIMe Immersieve Virtual Reality-ruimteVirtual reality wordt sinds 2010 gebruikt in revalidatie en psychiatrie en wordt nu op innovatieve wijze toegepast binnen de cognitieve neurologie.De immersieve virtual reality-ruimte maakt het mogelijk om:Diagnostische evaluaties uit te voeren in nagebootste alledaagse omgevingen (keuken, straat, enz.)Cognitieve en gedragsproblemen te observeren in gesimuleerde dagelijkse situatiesIn de toekomst cognitieve stimulatie- en angstbehandelingsprogramma’s te ontwikkelen Gespecialiseerde hospitalisatiekamers CIMe biedt korte verblijven (3 dagen / 2 nachten) aan voor intensieve diagnostische evaluaties in een comfortabele omgeving. Alle kamers zijn uitgerust met continue elektro-encefalografie (EEG) om hersenactiviteit te meten, evenals polysomnografie (slaapregistratie). Deze verblijven maken ook geïntegreerde multidisciplinaire evaluaties mogelijk.  Magneto-encefalografie (MEG) Magneto-encefalografie is een uiterst precieze techniek om hersenactiviteit te registreren, gebruikt in de neurowetenschappen. Ze maakt het mogelijk om vroege verstoringen in hersennetwerken op te sporen, zelfs vóór het optreden van symptomen. Het ziekenhuis is het enige centrum in België dat over een MEG-installatie beschikt. Deze technologie staat centraal in verschillende klinische onderzoeksprojecten rond geheugen en de ziekte van Alzheimer.  Het CIMe-team Prof. Mélanie Strauss, Academisch verantwoordelijke van CIMe Academisch verantwoordelijke van CIMeVerantwoordelijke van de functionele eenheid Slaap bij Volwassenen (SomA)FunctieZiekenhuisprofessor en neuroloogSpecialist in cognitieve neurowetenschappen, slaap en waakzaamheidOnderzoeker bij het FNRS Klinisch onderzoeker en onderzoekster, Prof. Mélanie Strauss coördineert translationele onderzoeksprojecten die zich richten op de verbanden tussen slaap, geheugen en neurodegeneratie. Haar werk combineert cognitieve neuropsychologieparadigma’s, multimodale neuroimaging-methoden en longitudinale studies om beter te begrijpen hoe belangrijk slaap is voor de hersengezondheid en om vroege biomarkers van neurodegeneratieve ziekten te identificeren. Dr. Jean-Christophe Bier, Verantwoordelijke van CIMe Lid van de H.U.B ziekenhuis‑faculteitsethiekcommissie.Voorzitter van de Klinische Ethische Consultatiecel – ErasmeFonctionNeuroloog, adjunct-kliniekhoofdSpecialist in cognitieve en gedragsstoornissen Dr. Jean-Christophe Bier organiseert en biedt zorg aan op basis van een multidisciplinaire, patiëntgerichte aanpak. Hij neemt deel aan translationele onderzoeksprojecten over cognitieve en gedragsstoornissen. Zijn specifieke expertise in de mogelijke impact van de ziekte op de naasten van patiënten heeft geleid tot de ontwikkeling van het ASAPP-project (Ondersteuning en hulp voor mantelzorgers en patiënten). Een multidisciplinair team, toegewijd aan patiënten en hun naasten. ArtsenPr Mélanie Strauss, neuroloog (FR, EN)Dr Jean-Christophe Bier, neuroloog (FR, EN)Dr Louisien Lebrun, neuroloog (FR, EN)Dr Faustine Lebout, neuroloog (FR, EN)Neurotechnische verpleegkundigenNathalie BuffeDidier Depre NeuropsychologenOumaïma BenkiraneDaphne ChylinskiPatrick FeryFlorence GaillardinChristelle MaenhoutHichem SlamaMuriel Vandenberghe LogopedistenNathalie GuerryAnne-Sophie Van Der MarenErgotherapeuteMarina Tuganova   Samenwerkende diensten Neurologie Geriatrie Lien vers Geriatrie Neuropsychologie en Logopedie Lien vers Neuropsychologie en Logopedie NKO (Neus-Keel-Oor) Lien vers NKO (Neus-Keel-Oor) Oogheelkunde Lien vers Oogheelkunde Psychiatrie Revalidatie Translationele Neuro-Beeldvorming Lien vers Translationele Neuro-Beeldvorming Radiologie - Medische Beeldvorming Lien vers Radiologie - Medische Beeldvorming Nucleaire geneeskunde Lien vers Nucleaire geneeskunde Genetica Lien vers Genetica Ziekenhuislaboratorium (LHUB) Lien vers Ziekenhuislaboratorium (LHUB) Nuttige bronnen en links Of u nu al gediagnosticeerd bent of vermoedt dat u geheugenstoornissen of de ziekte van Alzheimer heeft, wij staan klaar om u stap voor stap te begeleiden en te informeren. Daarom bieden wij een reeks materialen aan (gemaakt door artsen, onderzoekers, patiëntenverenigingen en actoren in de volksgezondheid) die u enerzijds helpen de ziekte beter te begrijpen en ermee om te gaan, en u anderzijds in staat stellen ondersteuningsgroepen te vinden waarmee u ervaringen kunt uitwisselen. FACTSHEET - Ziekte van Alzheimer FACTSHEET - Dementies en neurocognitieve stoornissen USEFUL CONTACTS - Associations, Neuro-Geriatric Centre, etc. FAQ – Geheugen, cognitieve stoornissen en ziekte van Alzheimer 1. Wat is het verschil tussen normale vergeetachtigheid en een geheugenstoornis? Af en toe iets vergeten (zoals namen of waar men sleutels heeft gelegd) is normaal bij het ouder worden en niet noodzakelijk pathologisch. Wanneer vergeetachtigheid echter frequent optreedt en het dagelijks functioneren verstoort, kan dit wijzen op een cognitieve stoornis of een andere medische oorzaak. 2. Wat is een cognitieve stoornis? Een cognitieve stoornis is een aantasting van hogere mentale functies zoals geheugen, aandacht, taal of redenering. De oorzaken zijn uiteenlopend: neurodegeneratieve ziekten (zoals Alzheimer), beroerte, tekorten, medicatie-effecten, depressie, enzovoort. 3. Wat is de ziekte van Alzheimer? De ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. Het is een neurodegeneratieve aandoening die geleidelijk hersencellen vernietigt. Aanvankelijk wordt vooral het geheugen aangetast, later ook taal, denken, oriëntatie en gedrag. 4. Wat zijn de eerste waarschuwingssignalen? Subtiele signalen kunnen zijn: moeite om recente gebeurtenissen te onthouden, herhaaldelijk dezelfde vragen stellen, problemen bij vertrouwde taken of desoriëntatie. Wanneer dit het dagelijks leven beïnvloedt, is medisch advies aangewezen. 5. Betekenen alle geheugenproblemen dat men Alzheimer heeft? Nee. Geheugenproblemen kunnen vele oorzaken hebben, zoals een vitamine B12-tekort, depressie of bijwerkingen van medicatie. Alleen een medische evaluatie kan de precieze oorzaak vaststellen. 6. Wat zijn milde cognitieve stoornissen (MCI)? Milde cognitieve stoornissen (MCI) verwijzen naar geheugen- of cognitieve problemen die groter zijn dan verwacht bij normale veroudering, maar nog geen ernstige impact hebben op de zelfstandigheid. Sommige personen blijven stabiel, anderen evolueren naar dementie. 7. Wanneer moet men een arts raadplegen? Wanneer vergeetachtigheid toeneemt, wanneer naasten veranderingen opmerken of wanneer er problemen zijn met taal, oriëntatie of besluitvorming. De huisarts kan een eerste evaluatie uitvoeren en indien nodig doorverwijzen. 8. Hoe worden cognitieve stoornissen geëvalueerd? De evaluatie omvat een klinisch gesprek, gestandaardiseerde cognitieve testen en eventueel aanvullende onderzoeken zoals MRI, CT-scan of biologische analyses. 9. Bestaat er een behandeling voor Alzheimer of andere cognitieve stoornissen? Er bestaat momenteel geen genezende behandeling voor Alzheimer of de meeste vormen van dementie. Sommige therapieën kunnen de symptomen vertragen en de levenskwaliteit verbeteren. Indien de oorzaak omkeerbaar is, kan behandeling mogelijk zijn. 10. Kan men cognitieve stoornissen voorkomen? Hoewel er geen garantie bestaat, wordt een gezonde levensstijl geassocieerd met een betere hersengezondheid:Regelmatige lichaamsbewegingEvenwichtige voedingMentale stimulatieKwalitatieve slaapBeheer van stress en cardiovasculaire risicofactorenDeze gewoonten kunnen bijdragen aan het verlagen van het risico of het uitstellen van het optreden van cognitieve stoornissen.

Schort aan en gaan! Wij nemen je mee tijdens onze opendeurdagen. Meerdere keren per jaar nodigt het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B) je uit voor een immersieve ervaring in het hart van onze diensten. Deze ontmoetingsmomenten zijn speciaal ontworpen voor studenten en pas afgestudeerden in de verpleegkunde en medische technologie. Een unieke kans om onze ziekenhuizen van binnenuit te ontdekken en – wie weet – je carrière te starten in een internationaal referentiecentrum, gelegen in het hart van Brussel. Volgende opendeurdagen 19 maart 2026 Dag voor studenten verpleegkunde Locatie: Jules Bordet Instituut & Erasme Ziekenhuis, campus Anderlecht Inschrijvingen: VOLZET 2 april 2026 Dag voor studenten technologen Locatie: Jules Bordet Instituut & Erasme Ziekenhuis, campus Anderlecht Inschrijvingen: Schrijf je hier in Student of pas afgestudeerde in verpleegkunde of medische technologie? Deze dag is iets voor jou! De ideale gelegenheid om: onze instellingen van binnenuit te ontdekken; in gesprek te gaan met onze teams; al je vragen te stellen; de realiteit van het beroep binnen een academisch ziekenhuis beter te leren kennen. Op het programma Bezoeken aan diensten Praktische workshops Ontmoetingen met onze professionals Ontdekking van het ziekenhuisleven En wie weet levert het je zelfs een stage- of jobopportuniteit op! Wil je op de hoogte blijven van volgende edities? Vul dit formulier in en blijf op de hoogte van onze toekomstige evenementen.

De 10de editie van het Colloquium Neonatale Pijn was een groot succes.Doel bereikt: het verdiepen van de kennis en het verder ontwikkelen van de praktijk door perspectieven en expertise samen te brengen, ten dienste van de allerkleinsten. 10de Colloquium Neonatale Pijn – Een rijke en inspirerende editieDeze 10de editie stond in het teken van de evolutie van multidisciplinariteit naar transdisciplinariteit in de aanpak van neonatale pijn.Het doel was duidelijk: de kennis verdiepen en de praktijk verder ontwikkelen door perspectieven en expertise samen te brengen, ten dienste van de allerkleinsten.Op het programma:Zang als therapeutische ondersteuningBegeleiding van oudersEpigenetische regulatiemechanismenDe rol van kinesitherapeuten, osteopaten en lactatiekundigen in de ondersteuning van borstvoedingEen immersieve ervaring in het perspectief van de prematuurHet evenement kon rekenen op de bijdrage van gerenommeerde sprekers en moderatoren, waaronder prof. X. Durrmeyer, dr. Urgese, prof. M. Filippa en prof. P. Poisbeau.De wetenschappelijke uitwisselingen en praktijkgerichte workshops benadrukten het belang van complementaire en innovatieve benaderingen, die bijdragen aan de verdere ontwikkeling van professionele praktijken binnen de neonatologie.Een welgemeende proficiat aan Sophie Coppens van de dienst Neonatologie van het H.U.B., evenals aan alle teams, sprekers en deelnemers voor de organisatie van deze uitzonderlijke dag.Infos: Colloque de la douleur néonatale 2026 | Hôpital Universitaire de Bruxelles

De diensten gynaecologie-verloskunde en anesthesiologie van het Universitair Ziekenhuis Brussel (H.U.B.) bieden voortaan een nieuwe aanpak voor vaginale bevallingen aan: de ambulante epidurale. Het gaat om een primeur in Franstalig België.  

Vaak wordt een stoma gezien als iets onoverkomelijks. Een "gat in de buik", een confronterend beeld, een leven dat volledig op zijn kop staat, een aangetaste intimiteit. En toch… Een gat in de buik... Interview met Agathe Ducrocq, verpleegkundig specialist, stomatherapeut en wondzorgspecialist aan het Erasmeziekenhuis – H.U.B.Om te beginnen: wat is een stoma precies?Een stoma is een chirurgisch aangelegde opening die een hol orgaan (zoals de darm of de urineleider) met de huid verbindt, zodat ontlasting of urine kan worden afgevoerd. Hierdoor verlaten ontlasting of urine het lichaam niet langer via de natuurlijke weg, maar via de buik, waar ze worden opgevangen in een opvangzakje dat op de huid wordt bevestigd. Image Waarom is een stoma soms noodzakelijk? Daar zijn verschillende medische redenen voor, zoals kanker, een inflammatoire darmziekte, een neurologische aandoening of een darmobstructie. In al deze situaties kan de chirurg beslissen om de normale doorgang om te leiden. Een stoma kan levensreddend zijn of mensen opnieuw een levenskwaliteit geven die ze verloren waren.Hoe reageren patiënten wanneer ze horen dat ze een stoma nodig hebben?Het is de arts of chirurg die dit nieuws meedeelt en meestal is dat een grote schok. Wanneer wij als stomatherapeuten de patiënt vóór de operatie ontmoeten, heeft het nieuws vaak al even kunnen bezinken.Het opvangzakje boezemt veel angst in en kan gevoelens van afkeer oproepen tegenover de stoma en het veranderde lichaamsbeeld. Urine of ontlasting via de buik zien verlopen is uiteraard niet iets waar iemand van droomt. Onze rol als stomatherapeut is om die angsten bespreekbaar te maken en te tonen dat een volwaardig leven met een stoma mogelijk is.Hoe verloopt de begeleiding in het ziekenhuis concreet?Zodra de operatie gepland is, ontmoeten we de patiënt vóór de ingreep. We leggen uit wat een stoma is, waarom die nodig is en hoe de verzorging verloopt. Op dat moment willen we vooral geruststellen, vragen beantwoorden, begeleiden en informeren.Tijdens de ziekenhuisopname volgen we de patiënt dagelijks op, naast de verpleegkundige zorg. We zoeken samen het opvangsysteem dat het best past bij de lichaamsbouw van de patiënt, met aandacht voor comfort, veiligheid en gebruiksgemak. We leggen uit hoe de verzorging verloopt en nemen uitgebreid de tijd om alle vragen te beantwoorden, steeds aangepast aan het tempo van de patiënt.Ons doel is dat de patiënt zich goed voelt met zijn of haar stoma. Vooral het veranderde lichaamsbeeld maakt de eerste stap vaak moeilijk. We geven uitleg, bekijken hoe de patiënt ermee omgaat en houden rekening met de mogelijkheden en vaardigheden van elke persoon. We bespreken ook mogelijke complicaties en waarop men moet letten.Ook de familie wordt betrokken bij deze begeleiding. Naasten zijn geen zorgverleners, maar hun aanwezigheid is van grote waarde, zeker wanneer er thuis problemen optreden. Daarom betrekken we hen vóór de operatie, tijdens de opname én na de terugkeer naar huis. Image De terugkeer naar huis is vaak het spannendste moment... Wanneer de patiënt het ziekenhuis mag verlaten, helpen we de thuiskomst voorbereiden. We voorzien het nodige materiaal, nemen contact op met de bandagist en zorgen voor een goede overdracht naar de thuisverpleegkundige.Zelfs wanneer de patiënt zelfstandig is, komt er de eerste dagen een thuisverpleegkundige langs om te helpen bij de verzorging in de vertrouwde thuisomgeving. Dat geeft extra houvast en vertrouwen.Onze gouden regel is eenvoudig: bel liever voor een kleine vraag dan enkele dagen te wachten en uiteindelijk met een ernstige complicatie terug te komen.Welke problemen komen na ontslag het vaakst voor?Meestal gaat het om huidproblemen: een opvangzakje dat loskomt of een lekkage door een verkeerd uitgevoerde verzorging. Jeuk, terugkerende lekkages of huidirritatie zijn signalen om contact op te nemen met de stomatherapeut en een afspraak te maken. Soms volstaat het om over te schakelen naar een ander type opvangzakje.Welke alarmsignalen moet je zeker kennen?Bij een darmstoma: als er geen ontlasting meer komt en dit gepaard gaat met braken en/of buikpijn, moet je dringend contact opnemen met een arts. Omgekeerd kunnen zeer grote hoeveelheden ontlasting leiden tot uitdroging.Bij een urinestoma: donkere, sterk ruikende urine, zeker in combinatie met koorts, vereist een snelle medische beoordeling. Image Welke misvatting wilt u absoluut de wereld uit helpen? "Ik zal een gat in mijn buik hebben en nooit meer buiten kunnen komen." Dat horen we het vaakst. Een stoma is geen wond. De verzorging hoeft schoon te zijn, maar niet steriel: de huid reinigen met water, goed drogen en klaar. Samen zoeken we een opvangzakje dat bij u past en geven we u alle middelen om ermee te leren leven. Moderne opvangzakjes zijn betrouwbaar, geurvrij en kunnen gemakkelijk onder de kleding worden verborgen. Restaurant, vliegtuig, zwembad... alles blijft mogelijk.Veel patiënten maken zich ook zorgen over hun intieme leven. Dat onderwerp brengen we altijd ter sprake, zonder taboes. Het lichaamsbeeld en het zelfvertrouwen maken evenzeer deel uit van onze begeleiding als de praktische verzorging."En op psychologisch vlak?Vaak vervullen we ook een luisterende rol die verder gaat dan onze eigen expertise. Wanneer we merken dat de situatie voor de patiënt te zwaar wordt, stellen we een gesprek met een psycholoog voor. We proberen psychologische ondersteuning zoveel mogelijk te normaliseren, maar dat blijft niet altijd eenvoudig. Veel mensen associëren een psycholoog nog steeds met mentale kwetsbaarheid. Nochtans kan het enorm helpen om vrijuit te praten.Dat er binnen ons multidisciplinair team een psychologe werkt die gespecialiseerd is in deze zorgtrajecten, is een grote meerwaarde voor onze patiënten. Image Tot slot: wat wilt u zeggen tegen iemand die net heeft vernomen dat hij of zij een stoma zal krijgen? De boodschap zal ongetwijfeld als een schok komen. Maar weet dat een gespecialiseerd team volledig voor u klaarstaat: vanaf het eerste consult, tijdens de ziekenhuisopname, bij uw terugkeer naar huis én daarna. Verpleegkundigen, stomatherapeuten, chirurgen, psychologen en bandagisten kennen elkaar, overleggen voortdurend en stemmen hun zorg af op uw tempo. Iedereen heeft zijn eigen rol, maar allemaal werken we aan hetzelfde doel: uw welzijn. U hoeft dit niet alleen te doorstaan. Agathe Ducrocq Verpleegkundig specialist, Stomatherapeut en wondzorgspecialist aan het Erasmeziekenhuis – H.U.B. Contact opnemen met onze stomatherapeuten Lees ook... Voedingssonde: goed voor jezelf zorgen wanneer je lichaam extra ondersteuning nodig heeftWanneer een patiënt niet langer via de mond kan eten of drinken, tijdelijk of voor langere tijd, moet er een andere manier worden gevonden om het lichaam van voldoende voeding te voorzien...Lees meer

Catherine neemt ons mee langs de belangrijkste innovaties die de fertiliteitsgeneeskunde ingrijpend hebben veranderd en vertelt welke uitdagingen vandaag centraal staan binnen de medisch begeleide voortplanting (MBV). MBV: hoe selecteer je het juiste embryo? Ontdek samen met ons de grote innovaties die de fertiliteitsgeneeskunde hebben getransformeerd: IVF, ICSI, vitrificatie, pre-implantatie diagnostiek, genetische testen en meer.Dankzij deze vooruitgang konden duizenden gezinnen hun kinderwens realiseren.Toch is technologie nooit een doel op zich en werkt ze niet voor elke patiënt op dezelfde manier.Het zijn de expertise, de ervaring en de menselijke begeleiding van de zorgteams die het mogelijk maken om samen met elke patiënt het meest geschikte traject te bepalen.In deze nieuwe aflevering van Hôp'Voices bespreekt Dr. Catherine Houba, directeur van de Fertiliteitskliniek van het H.U.B., de verschillende technieken die vandaag worden toegepast en licht ze de uitdagingen toe waarmee deze gepaard gaan.Ze brengt ons terug naar de basis van de vruchtbaarheid en deelt met veel empathie enkele praktijkverhalen die de successen, beperkingen en hardnekkige misvattingen rond vruchtbaarheidsbehandelingen illustreren.Daarnaast blikt ze vooruit op de toekomst van de reproductieve geneeskunde: hoe zal medisch begeleide voortplanting eruitzien met onder meer de inzet van artificiële intelligentie?Te beluisteren (in het Frans) op:Spotify : Hôp'Voices | Podcast on SpotifyDeezer : #16 Catherine | PMA : Comment sélectionner le bon embryon ? Image

Ter gelegenheid van Wereld Hepatitisdag, die dit jaar in het teken staat van "Hepatitis: laten we de barrières doorbreken", vestigt de dienst Gastro-enterologie en Hepatologie van het Erasmeziekenhuis (H.U.B) de aandacht op een vaak onderschat volksgezondheidsprobleem en op het cruciale belang van vroegtijdige screening. Virale hepatitis B, C en D behoren wereldwijd nog steeds tot de belangrijkste oorzaken van levercirrose en leverkanker. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) overleden in 2024 1,34 miljoen mensen aan deze aandoeningen, goed voor bijna 3.500 overlijdens per dag, meestal als gevolg van vermijdbare complicaties. In België neemt het aantal screenings toe: in 2023 werden meer dan 760.000 hepatitis B-tests en bijna 800.000 hepatitis C-tests terugbetaald (Sciensano). Toch moeten de inspanningen verder worden opgevoerd om de doelstellingen van de WHO voor de eliminatie van virale hepatitis tegen 2030 te halen.Deze infecties verlopen meestal jarenlang zonder symptomen. Tot twee derde van de chronische hepatitis B-patiënten en bijna de helft van de mensen met hepatitis C weten niet dat ze besmet zijn, totdat levercirrose of leverkanker wordt vastgesteld. Screening via een eenvoudige bloedafname blijft daarom de sleutel om tijdig in te grijpen. Vandaag bestaan er doeltreffende behandelingen voor hepatitis B en C die de ziekte kunnen afremmen en, in het geval van hepatitis C, zelfs genezen.Onze dienst besteedt momenteel bijzondere aandacht aan hepatitis D (deltahepatitis), de ernstigste vorm van virale hepatitis. Deze infectie treft uitsluitend mensen die reeds besmet zijn met hepatitis B en versnelt de evolutie naar levercirrose en leverkanker aanzienlijk. Daarom classificeerde de WHO hepatitis D in 2025 als kankerverwekkend voor de mens. Nadat ons team een tiental jaar geleden actief heeft bijgedragen aan de studies die leidden tot de genezing van hepatitis C, nemen we vandaag deel aan verschillende klinische studies naar nieuwe behandelingen voor hepatitis D, waaronder bulevirtide, de eerste specifiek goedgekeurde behandeling tegen dit virus. Deze behandeling wordt echter nog steeds niet terugbetaald in België.« Nu de WHO oproept om de barrières voor toegang tot zorg weg te nemen, hopen wij dat de terugbetalingscriteria in België snel zullen evolueren, zowel voor chronische hepatitis B als – nog dringender – voor hepatitis D » zegt Christophe Moreno Diensthoofd Gastro-enterologie en Hepatopancreatologie. « Het Erasmeziekenhuis beschikt over meerdere hepatologen gespecialiseerd in virale hepatitis, een intern laboratorium voor moleculaire biologie dat snelle PCR-diagnostiek mogelijk maakt, en een FibroScan om de toestand van de lever zonder biopsie te beoordelen. Dankzij deze volledige zorgketen – screening, diagnose, behandeling en klinisch onderzoek – is onze dienst een referentiecentrum voor leverziekten en virale hepatitis in Brussel., kunnen ze leiden tot intense pijn en ernstige wonden waarvoor een complexe, zware en langdurige ziekenhuisopname nodig is. » Image Nog te veel patiënten ontdekken hun hepatitis pas wanneer er al sprake is van levercirrose, terwijl een vroege diagnose de prognose volledig kan veranderen. Dat is onze boodschap op Wereld Hepatitisdag: wacht niet op symptomen om u te laten testen. Professor Christophe Moreno Diensthoofd Gastro-enterologie en Hepatopancreatologie, Erasmeziekenhuis – H.U.B Dienst gastro-enterologiePersbericht