Recherche

Carlos, stagiair binnen het team van het Centrum voor Kinder- en Jeugdpsychiatrie ZELIG, begeleidt adolescenten en jongvolwassenen dankzij zijn eigen herstelverhaal Interview met Carlos, stagiair ervaringsdeskundige in het Centrum voor Kinder- en Jeugdpsychiatrie ZELIG van het Universitair Ziekenhuis Brussel (H.U.B) Ervaringsdeskundigheid, een aanpak die nog in ontwikkeling is binnen de geestelijke gezondheidszorg, is stilaan uitgegroeid tot een waardevolle ondersteuning.Carlos liep stage als ervaringsdeskundige in het ZELIG-centrum voor kinder- en jeugdpsychiatrie (Erasme Medical Center) van januari tot april 2025. Hier deelt hij zijn verrijkende ervaring binnen het team. Jonge patiënten, maar ook hun naasten, vinden het vaak geruststellend om te kunnen praten met iemand die gelijkaardige ervaringen heeft meegemaakt."  Carlos Ervaringsdeskundige in het Centrum voor Kinder- en Jeugdpsychiatrie ZELIG Ervaringsdeskundigheid: een menselijke en aanvullende aanpak Voor wie het concept nog niet kent: wat betekent ervaringsdeskundigheid in de geestelijke gezondheidszorg?Voor mij is ervaringsdeskundigheid een manier om mijn eigen ervaringen te delen om mensen te ondersteunen die door een moeilijke periode gaan op het vlak van geestelijke gezondheid. Het idee is om te laten zien dat herstel mogelijk is, en hoop te bieden door mijn traject te delen. In deze rol wordt persoonlijke ervaring een waardevol hulpmiddel.Ik heb ZELIG leren kennen tijdens mijn opleiding in de geestelijke gezondheidszorg bij de Plateforme Bruxelloise pour la Santé Mentale (PBSM), waar ik bezig ben aan een opleiding tot ervaringsdeskundige.Het eerste jaar van deze opleiding richt zich op het leren begrijpen en benoemen van je eigen herstelervaring, en het tweede jaar focust op het oefenen van de rol van ervaringsdeskundige, met thema’s als psychische aandoeningen, ethiek, deontologie en actief luisteren.De uitdagingen en opleiding van ervaringsdeskundigenWat zijn de belangrijkste uitdagingen voor ervaringsdeskundigen in het dagelijkse werk?Een van de grootste uitdagingen is om je plaats te vinden binnen het team. Het is belangrijk om ervaringskennis naar waarde te laten schatten naast de theoretische kennis van de hulpverleners.Daarvoor moet je innerlijk werk verrichten: jezelf eraan herinneren dat jouw ervaring als ervaringsdeskundige iets wezenlijks toevoegt aan de zorg. Dat vraagt om een andere manier van kijken, een mentaliteitswijziging die bij ZELIG al goed voelbaar is. Daar is er openheid voor de meerwaarde van ervaring.Een andere uitdaging is het begrijpen van de specifieke terminologie in de geestelijke gezondheidszorg en in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Die zit vaak vol afkortingen en vaktaal.Welke opleiding en ondersteuning krijg je om hiermee om te gaan?De opleiding begint met het werken aan je eigen herstelverhaal. Daarna volgen theoretische modules en intervisies binnen mijn traject bij PBSM. In die intervisies bespreken we, samen met andere ervaringsdeskundigen en lesgevers, de moeilijkheden die we in de praktijk tegenkomen.Deze momenten, samen met de steun van het team van ZELIG, helpen me om me aan te passen en beter te begrijpen wat er specifiek is aan het werk binnen de kinder- en jeugdpsychiatrie.De meerwaarde voor patiënten en hulpverlenersWelke meerwaarde biedt de aanwezigheid van ervaringsdeskundigen volgens jou in de begeleiding van jongeren met beginnende psychotische symptomen, en specifiek binnen ZELIG?De aanwezigheid van een ervaringsdeskundige bij ZELIG versterkt het menselijke aspect van het zorgtraject. Het biedt een aanvulling op de traditionele zorg, door ruimte te scheppen voor dialoog en herkenning.Jonge patiënten én hun omgeving vinden het vaak geruststellend om te praten met iemand die zelf soortgelijke ervaringen heeft meegemaakt. Dat schept vertrouwen — iets wat essentieel is in het herstelproces.Hoe reageren jongeren en hun familie op de ondersteuning van een ervaringsdeskundige?De reacties zijn over het algemeen positief. Tijdens gesprekken of psycho-educatiesessies word ik vaak gevraagd om mee aanwezig te zijn, vooral bij thema’s zoals hoop en herstel. Ouders lijken het ook waardevol te vinden om een persoonlijke getuigenis te horen. Dat helpt hen om beter te begrijpen wat hun kind doormaakt.Heb je een ervaring die je in het bijzonder is bijgebleven?Ik herinner me vooral een gesprek met een vader. Hij vroeg me hoe ik veranderd ben, en wat voor mij het keerpunt was.Ik vertelde hem dat er een moment kwam waarop ik begreep dat mijn herstel zou afhangen van mijn bereidheid om bepaalde gewoonten in mijn leven te veranderen. Dat is een krachtig inzicht, en het toont aan hoe belangrijk die bewustwording is in het herstelproces.Ervaringsdeskundigheid binnen het  Erasme ZiekenhuisIs het Brusselse zorgsysteem goed uitgerust om ervaringsdeskundigheid te integreren? Wat zou je wensen om dit verder te stimuleren?ZELIG is een van de pioniersinstellingen in België die ervaringsdeskundigheid een plaats geven in hun zorgaanpak. Binnen het H.U.B. en ZELIG is er duidelijk de wil om deze praktijk te ondersteunen.Maar er is nog werk aan de winkel om alle lagen van de organisatie hiervoor te sensibiliseren. Informele uitwisselingsmomenten tussen zorgverleners en ervaringsdeskundigen zouden kunnen bijdragen aan wederzijds begrip en aan een vlottere integratie binnen de teams.Welke veranderingen zijn nodig om dit verder te ontwikkelen binnen het H.U.B.?Het is belangrijk om een officiële status te creëren voor ervaringsdeskundigen binnen zorginstellingen, zeker binnen het H.U.B.-netwerk. Dat zou de functie beter waarderen en structureel verankeren.Daarnaast is het essentieel om beleidsmakers te blijven sensibiliseren en de meerwaarde van ervaringsdeskundigheid zichtbaar te maken — niet als extra kost, maar als investering in betere zorg.De toekomst van ervaringsdeskundigheid in de geestelijke gezondheidszorgHoe zie je de verdere ontwikkeling van de functie van ervaringsdeskundige?Die ontwikkeling zal waarschijnlijk geleidelijk verlopen. Ervaringsdeskundigheid is nog een relatief nieuwe praktijk, maar steeds meer zorgprofessionals erkennen het potentieel ervan.Toch zijn er nog drempels, zoals bezorgdheden over ethiek en toegang tot medische gegevens.Het vraagt tijd, een mentaliteitsverandering en aangepaste structuren. Maar ik ben optimistisch over de toekomst.Hoe kan men zich informeren of betrokken raken bij ervaringsdeskundigheid?Er zijn opleidingen via PBSM en andere instellingen in België. Je vindt ook informatie op hun websites.Het voorbeeld van ZELIG toont dat concrete betrokkenheid mogelijk is. Ervaringsdeskundigheid moet niet worden gezien als een bijkomende kost, maar als een investering in het welzijn van patiënten en de kwaliteit van de zorg.

Het beton van de gevel van het Erasme Ziekenhuis moet hersteld worden voor uw veiligheid en die van onze teams. Er zijn steigers geplaatst voor de ramen van een van onze gevels; de werkzaamheden duren van 10 mei tot 13 juni. Er zal aanzienlijke geluidsoverlast zijn van 27 mei tot 4 juni.  Het beton van de gevel van het Erasme Ziekenhuis moet hersteld worden voor uw veiligheid en die van onze teams. Er zijn steigers geplaatst voor de ramen van een van onze gevels; de werkzaamheden duren van 10 mei tot 13 juni. Er zal aanzienlijke geluidsoverlast zijn van 27 mei tot 4 juni, tijdens een fase waarin het beschadigde beton wordt uitgehakt.Er zou geen impact moeten zijn op bezoekers van het ziekenhuis of op raadplegingen. Er is echter wel enige overlast te verwachten in bepaalde ziekenhuiskamers op bepaalde afdelingen. We doen er alles aan om het lawaai van de werken te beperken en er is een folie aangebracht op de ramen van de betrokken kamers om ervoor te zorgen dat elke patiënt zijn privacy behoudt. Uw zorgteam beantwoordt graag al uw vragen.

Als onderdeel van de ontwikkeling van deze activiteit werven we verpleegkundigen en zorgkundige aan. Het H.U.B. zet zich in om de meest geschikte zorg te bieden aan onze patiënten en innoveert binnen zijn afdelingen.Met dit in gedachten ontwikkelen we de activiteiten van onze gastro-enterologie afdeling in het Erasmeziekenhuis en zijn we op zoek naar zorgkundigen en verpleegkundigen om samen met ons uitmuntendheid te bereiken.Neem een kijkje op de afdeling: https://youtube.com/shorts/j28P-p8sttk?feature=shareEn de profielen die we zoekenVerpleegkundigenZorgkundigen

Wat vertelt onze lever over ons dagelijks leven? Een gesprek met dr. Laura Weichselbaum, gastro-enteroloog bij het H.U.B., naar aanleiding van haar recente artikel in Journal of Hepatology Reports. Lees verder. Wat als onze lever ons leven weerspiegelde? De lever, dat discrete maar cruciale orgaan, staat centraal in deze waarschuwing voor een stille gezondheidscrisis. Dr. Laura Weichselbaum schreef onlangs een overzichtsartikel in 'JHEP Reports' (Journal of Hepatology Reports) waarin ze uitlegt dat alcoholgerelateerde leverziekten bevolkingsgroepen met een lagere socio-economische status zwaarder treffen. Die realiteit verdient het om bekeken te worden met menselijkheid, helderheid ... en collectieve verantwoordelijkheid.Risicogedrag dat verband houdt met levensomstandighedenIn tegenstelling tot wat veel mensen denken, zit het probleem niet bij een dagelijkse alcoholconsumptie of eens te veel drinken op een feestje. Het zijn gewoonten zoals bingedrinken (veel drinken op korte tijd) in combinatie met een slecht dieet, een hoge BMI en veel roken die een gevaarlijke cocktail vormen. Dat risicogedrag wordt vaak verergerd door levensomstandigheden die worden gekenmerkt door economische en maatschappelijke onzekerheid, beperkte toegang tot gezondheidszorg en een onvoldoende geïnformeerde omgeving. "Uit tal van analyses blijkt dat bij eenzelfde alcoholconsumptie de gezondheidsschade drie keer hoger is bij kansarme mensen, zelfs wanneer rekening wordt gehouden met andere risicofactoren zoals obesitas of roken", aldus dr. Weichselbaum. Wat gezondheid betreft, is niet iedereen gelijkUit de gegevens blijkt dat alcoholgerelateerde leveraandoeningen oververtegenwoordigd zijn in kansarme milieus. Dat komt niet per se door een hogere consumptie, maar eerder door een frequente blootstelling aan verschillende gelijktijdige risicofactoren. Bovendien wordt een eventuele leveraandoening vaak pas laat ontdekt door onvoldoende medische opvolging."Een leverziekte is een stille vijand. Als zorgverlener is het onze taak om gevoelig te zijn voor de ervaringen van onze patiënten, zodat we hen het juiste zorgtraject kunnen aanbieden en indien nodig kunnen uitnodigen voor een screening."Vroeg handelen, beter handelen: voor een rechtvaardigere gezondheidHet goede nieuws? We kunnen er iets aan doen.Door mensen te sensibiliseren zonder hen een schuldgevoel te geven, zodat iedereen de risico's en waarschuwingstekens begrijpt.Door screening toegankelijker te maken, met name door huisartsen en specialisten bewust te maken van de risico's die gepaard gaan met de socio-economische status.Door de doelgroepen te begeleiden bij de screening en hen beter te informeren over de risico's van alcoholgebruik. Wat als we belastingen zouden inzetten als preventiestimulans?In sommige landen zijn er belastingen ingevoerd om de alcoholconsumptie te beperken. . "Misschien moeten we de Belgische beleidsmakers aanmoedigen om gerichte belastingen in te voeren op alcohol of producten die bingedrinken stimuleren, om zo de risicoconsumptie te beperken en bovendien maatregelen voor de volksgezondheid te financieren."  Laten we samen zorg dragen voor onze levers ... Bewustmaking, preventie en screening kunnen leverziekten voorkomen die soms ongeneeslijk zijn. "Vergeet niet dat we onze alcoholconsumptie idealiter tot het minimum beperken en dat wordt aanbevolen om als vrouw niet meer dan 2 glazen per dag te drinken en als man niet meer dan 3." Voor meer informatie of om een afspraak te maken voor een screening van uw levergezondheid, kunt u contact opnemen met de dienst Gastro-enterologie via e-mail op Cons [dot] GastroMed [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (Cons[dot]GastroMed[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be) of telefonisch op +32 (0)2 555 35 04. 

Eén enkele injectie met Beyfortus® volstaat om je baby de hele winter te beschermen. Maak nu een afspraak! Bescherm je baby vóór de winter Elke winter keert bronchiolitis terug en treft duizenden baby’s in België. De meeste herstellen goed, maar sommige ontwikkelen ernstige ademhalingsproblemen die een ziekenhuisopname vereisen, soms zelfs op intensieve zorgen.Om baby’s zo goed mogelijk te beschermen, organiseren het Kinderziekenhuis Koningin Fabiola (HUDERF) en het Erasme Ziekenhuis van 1 september tot 31 oktober 2025 een immunisatiecampagne voor baby’s die geboren zijn tussen 19 februari en 30 september 2025.Wat is het verschil tussen vaccinatie en immunisatie?Dit gaat niet om een klassiek vaccin:Een vaccin leert het immuunsysteem van het kind zelf antistoffen aan te maken.Bij immunisatie met monoklonale antilichamen (Beyfortus®) krijgt de baby de nodige antistoffen rechtstreeks toegediend om bescherming te bieden tegen het RS-virus, de belangrijkste veroorzaker van bronchiolitis.Eén intramusculaire injectie volstaat om uw baby minstens vijf maanden te beschermen – dus de hele winter van 2025-2026.Een grote internationale studie toonde aan dat immunisatie het risico op hospitalisatie met 83% vermindert bij baby’s jonger dan één jaar.Waarom uw baby beschermen?Bronchiolitis is erg besmettelijk en wordt overgedragen via hoest- en niesdruppeltjes.Bij baby’s kan dit leiden tot:ademhalingsproblemen,voedingsproblemen,en in sommige gevallen een ziekenhuisopname.Immunisatie verlaagt dit risico aanzienlijk en helpt ernstige gevallen te vermijden.En wat met baby’s die nog geboren moeten worden?Als uw baby geboren wordt tussen september 2025 en januari 2026, zijn er twee mogelijkheden:vaccinatie van de moeder tijdens de zwangerschap (Abrysvo®, tussen de 28ste en 36ste week),of immunisatie van de pasgeborene na de geboorte.➝ Eén van beide maatregelen volstaat om uw kind te beschermen.Als uw baby geboren wordt vanaf februari 2026 en tot het einde van het RSV-seizoen, zal de immunisatie rechtstreeks in de kraamkliniek toegediend worden.En als een hospitalisatie toch nodig is?In het Kinderziekenhuis bestaat een gespecialiseerde afdeling die elk jaar baby’s met bronchiolitis opvangt.Ouders kunnen dag en nacht bij hun kind blijven.Bij ernstige ademhalingsproblemen gebruikt het team hoogdebiet-brillen (High Flow), een modern en comfortabel hulpmiddel dat de baby helpt beter te ademen en vaak de nood aan zwaardere ondersteuning vermindert.Praktische informatieWie komt in aanmerking? Baby’s geboren tussen 19 februari en 30 september 2025.Wanneer? Van 1 september tot 31 oktober 2025.Hoe? Afspraak van 10 minuten tijdens specifieke pediatrische consultaties.Bescherming: één injectie met Beyfortus®, grotendeels terugbetaald (enkel het remgeld blijft ten laste van de ouders).Bijzondere gevallen:Baby’s die in oktober 2025 geboren worden, krijgen de immunisatie automatisch in de kraamkliniek.Kinderen van 1 tot 2 jaar komen enkel in aanmerking bij risicofactoren (ernstige prematuriteit, chronische longaandoening, hartafwijking).Maak vandaag nog een afspraakKinderziekenhuis (HUDERF) : 02 477 31 20 – huderf.beErasme Ziekenhuis : 02 555 55 55 – erasme.beMyHUB-app : online afspraak maken Pédiatrie Intégrée et Médecine de l'Adolescent | Hôpital Universitaire des Enfants Reine FabiolaUnité Nourrisson | Hôpital Universitaire des Enfants Reine Fabiola The Lancet Child & Adolescent Health

Neem contact op met de Endoscopiekliniek van het H.U.B U wenst:Een afspraak maken voor een endoscopie in het Erasmeziekenhuis: rendez-vous [dot] Endoscopie [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (rendez-vous[dot]Endoscopie[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be)Een afspraak maken voor een endoscopie in het Jules Bordet Instituut: accueil [dot] endoscopie [at] bordet [dot] be (accueil[dot]endoscopie[at]bordet[dot]be)De resultaten van uw endoscopie of die van uw patiënt verkrijgen in het Erasmeziekenhuis: SecMed [dot] endoscopie [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (SecMed[dot]endoscopie[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be)De resultaten van uw endoscopie of die van uw patiënt verkrijgen in het Jules Bordet Instituut: micheline [dot] vion [at] hubruxelles [dot] be (micheline[dot]vion[at]hubruxelles[dot]be)Een afspraak maken voor een consultatie in het Erasmeziekenhuis: ConsGastroMed [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be Endoscopie Een minimaal invasieve techniek voor uw spijsverteringsgezondheid Endoscopie bestaat erin een diagnose te stellen en indien nodig een behandeling uit te voeren via een minimaal invasieve benadering, met behulp van instrumenten waarmee de binnenkant van het lichaam kan worden bekeken (endoscoop). Hiermee kunnen de slokdarm, de maag, de twaalfvingerige darm, de dunne darm en de dikke darm worden onderzocht. Image Image Image De veelzijdige toepassingen van endoscopie Het is mogelijk om biopsies uit te voeren, poliepen of oppervlakkige tumoren te verwijderen, bloedingen te behandelen, vernauwingen te dilateren, prothesen te plaatsen, ziekten zoals achalasie of divertikels te behandelen, precancereuze letsels te verwijderen (bijv. Barrett-slokdarm), en complicaties van cirrose te behandelen of te voorkomen (behandeling van spataders). Sommige ingrepen worden gecombineerd met radiologie of endo-echografie, waardoor men door de patiënt heen kan kijken buiten het spijsverteringsstelsel, en aandoeningen van de galwegen en pancreas kan behandelen. Om het probleem op te sporen of te behandelen De Endoscopiekliniek van het H.U.B bundelt alle disciplines die verband houden met gastro-enterologie, hepatologie, pancreatologie en digestieve oncologie, en werkt nauw samen met de dienst digestieve chirurgie. Haar missie is om elke patiënt de best mogelijke minimaal invasieve diagnostische en therapeutische optie aan te bieden, afhankelijk van zijn of haar individuele probleem. Ons zorgaanbod De Endoscopiekliniek biedt patiënten een reeks onderzoeken aan in het Erasmeziekenhuis (algemene site en dagziekenhuis) evenals in het Jules Bordet Instituut.Afhankelijk van het type onderzoek kan een sedatie of zelfs een anesthesie worden voorgesteld. Een consultatie met een arts van het team is altijd mogelijk vóór de planning van deze onderzoeken.Hieronder vindt u een (niet-exhaustieve) lijst van de belangrijkste beschikbare ingrepen:Gastroscopie (Oesofagogastroduodenoscopie): onderzoek van het bovenste spijsverteringskanaal.Colonoscopie: onderzoek van het onderste spijsverteringskanaal.Endoscopische retrograde cholangiopancreaticografie (CPRE of ERCP of CWR) ): ingreep op de galwegen of de pancreas.Echo-endoscopie (EUS): abdominale en/of thoracale exploratie met behulp van een echografiesonde die dankzij een endoscoop dicht bij het orgaan wordt gebracht.Dunne darm videocapsule: onderzoek van de dunne darm via een ingeslikte minicamera.Enteroscopie: onderzoek van de dunne darm met het oog op behandeling.Functionele onderzoeken: manometrie en pH-impedantiemetrie van de slokdarm.LeverbiopsieProctologieconsultatieVoor het maken van een afspraak met onze specialisten in de proctologie kunt u ons telefonisch contacteren op +32 (0)2 555 32 92 of per e-mail via rendez-vous [dot] Endoscopie [dot] erasme [at] hurbuxelles [dot] beEen reeks andere ingrepen is beschikbaar en wordt geval per geval besproken na beoordeling door een lid van het gastro-enterologieteam:Mucosectomie (EMR) en submucosale dissectie (ESD): resectie van oppervlakkige tumoren (slokdarm, maag, duodenum, colon en rectum).Cholangioscopie (retrograde of percutaan): visualisatie van de galwegen van binnenuit; biopsie van vernauwingen / vernietiging van stenen.Percutane cholangiografie (CTH): toegang tot en behandeling van galwegziekten via de huid wanneer CPRE niet mogelijk is.Cystogastrostomie: drainage van collecties of abcessen onder echo-endoscopie.Hepatico-gastrostomie / cholecysto-bulbostomie: drainage van de galwegen tussen de linkerlever en de maag wanneer CPRE niet mogelijk is / drainage van de galblaas (cholecystitis) onder echo-endoscopie.Gastro-jejunostomie: verbinding tussen maag en jejunum via een prothese onder echo-endoscopie wanneer het duodenum afgesloten is.Extracorporale lithotripsie (ESWL): verbrijzeling van pancreasstenen met schokgolven (behandeling van chronische pancreatitis).Behandeling van Zenker-divertikel.POEM (orale oesofageale myotomie) voor de behandeling van achalasie.G-POEM: endoscopische myotomie voor de behandeling van gastroparese.Radiofrequentie: thermische vernietiging van dysplasie (Barrett-slokdarm) of, onder echo-endoscopie, van kleine pancreastumoren.TIPS: transjugulaire intrahepatische portosystemische shunt; vasculaire prothese om problemen door portale hypertensie te verhelpen.Behandeling van vernauwingen van het spijsverteringskanaal via endoscopische dilatatie.Plaatsing van prothesen of stent (slokdarm-, oeso-gastrische, duodenale, colische) om vernauwingen of fistels te behandelen.Behandeling van obesitas: intragastrische ballon, endoscopische gastroplastie.Behandeling van chirurgische complicaties via endoscopische weg Image Een belangrijke bijdrage van het H.U.B aan de nieuwe Europese aanbevelingen voor de behandeling van galwegstricturen De nieuwe aanbevelingen van de European Society of Gastrointestinal Endoscopy (ESGE) over de behandeling van galwegstricturen zijn onlangs gepubliceerd in het tijdschrift *Endoscopy*. De expertise van de Kliniek voor Digestieve Endoscopie van het H.U.B staat centraal in deze toonaangevende publicatie.  Meer info Ons team van specialisten Prof. Arnaud LEMMERS, Directeur van de EndoscopiekliniekDirecteur van de kliniek voor digestieve endoscopie van het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B)Gastro-enteroloog, gespecialiseerd in interventionele endoscopieDienst Gastro-enterologie, ErasmeziekenhuisProf. Arnaud Lemmers is gespecialiseerd in interventionele endoscopie (hepato-bilio-pancreatische endotherapie, endoscopische resectie van tumoren en poliepen, behandeling van dysplasie en Barrett-slokdarm, behandeling van vernauwingen, fistels, achalasie en Zenker-divertikels).Na zijn klinische en endoscopische opleiding binnen het team van Prof. Jacques Devière in het Erasmeziekenhuis, verbleef hij in 2015 in Tokio om bij Prof. Yahagi de techniek van endoscopische submucosale dissectie aan te leren. Zijn onderzoek en dat van zijn team bestrijkt alle aspecten van de endoscopie, met als doel de verdere ontwikkeling van minimaal invasieve behandelingen voor patiënten. Hij werd verkozen tot voorzitter van de Belgische Vereniging voor Digestieve Endoscopie (BSGIE) voor de periode 2021–2024.Bekijk de publicaties van Prof. Lemmers Afspraak maken Image Lid van het medisch team van de Endoscopiekliniek Dienstleden:Prof. Arnaud LemmersProf. Sara Teles de CamposProf. Marianna ArvanitakisDr. Michael FernandezConsultants:Prof. Jacques DevièreProf. Pierre EisendrathProf. Vincent HubertyDr. Sohaib OuazzaniDr. Mariana Figueiredo FerreiraAl deze artsen zijn gespecialiseerd in diagnostische en therapeutische endoscopie. Leden van de afdeling Gastro-Enterologie AfdelingshoofdenProf. Christophe MorenoProf. Jean-Luc Van LaethemKliniek voor Pancreatologie en VoedingsondersteuningProf. Marianna ArvanitakisDr. Michael Fernandez Y ViescaDr. Alia HadefiKliniek voor DarmziektenProf. Denis FranchimontProf. Leila AmininejadProf. Anneline CremerProf. Claire LiefferinckxDr. Clémence VuckovicKliniek voor Functionele Digestieve PathologieënProf. Hubert LouisDr. Cagla GulkilicKliniek voor Hepatologie en LevertransplantatieProf. Christophe MorenoProf. Thierry GustotDr. Nathalie BoonProf. Delphine DegréDr. Laura Weichselbaum ConsultantsDr. Vincent BouillonDr. Mélanie BrognetProf. Myriam DelhayeProf. Pierre DeltenreProf. Jacques DevièreDr. Leo DuezProf. Pierre EisendrathDr. Mariana Figueiredo FerreiraProf. Philippe GolsteinDr Sohaib Ouazzani Dr. Thomas SerstéProf. Eric TrepoDr. Haydeh Vafa ZanjaniAfdeling Digestieve OncologieProf. Jean-Luc Van LaethemProf. Anne DemolsProf. Francesco SclafaniDr. Ana Maria BucalauDr. France GayDr. Laura MansDr. Rita Saude CondeDr. Gontran VersetAl onze artsen zijn gespecialiseerd in diagnostische endoscopie. De diensten waarmee wij samenwerken Digestieve oncologie Lien vers Digestieve oncologie Digestieve chirurgie Lien vers Digestieve chirurgie Radiologie Lien vers Radiologie Anatomopathologie Lien vers Anatomopathologie Interventieradiologie Lien vers Interventieradiologie Nucleaire geneeskunde Lien vers Nucleaire geneeskunde Intensieve zorg Lien vers Intensieve zorg Anesthesiologie Lien vers Anesthesiologie Spoedgevallen Lien vers Spoedgevallen Nuttige bronnen en links BROCHURE – Opsporing van colorectale kanker in het H.U.B INFOBLAD – Voorbereidingsinformatie voor het onderzoek van de dunne darm met vi… INFOBLAD – Pre-admissie – Voorbereidingsinformatie voor colonoscopie – Dagzieke… FAQ over endoscopie 1. Hoe verloopt een endoscopie? Onze informatiefiches over de verschillende onderzoeken zijn beschikbaar in de sectie Nuttige bronnen en links. 2. Heb ik sedatie of anesthesie nodig bij mijn endoscopie? Sommige onderzoeken vereisen sedatie of anesthesie, afhankelijk van het type ingreep, om uw comfort te waarborgen, eventuele pijn te vermijden, of om complexere ingrepen mogelijk te maken. Het is het beste dit te bespreken met uw arts of een consultatie te plannen om de beste oplossing voor u te bepalen (tel.: 02/555.35.04). 3. Hoe kan ik de resultaten van het onderzoek krijgen? Geef bij het secretariaat de contactgegevens van uw behandelend arts en/of verwijzende arts door zodat een kopie van het onderzoeksverslag kan worden gestuurd. Een kopie is ook toegankelijk via het gezondheidsnetwerk. De arts die uw endoscopie uitvoert, zal u onmiddellijk na het onderzoek de nodige informatie geven. Indien er biopsies worden genomen, kan een consult worden aangeboden om de resultaten te bespreken. 4. Hoe kan ik een afspraak maken voor een endoscopie? Uw behandelend arts kan een onderzoeksaanvraag opstellen om rechtstreeks een afspraak te maken via het secretariaat (zonder narcose, Erasmeziekenhuis 02/555.32.92; met narcose in dagziekenhuis Erasme/Bordet Instituut 02/555.85.85, zonder narcose in Bordet Instituut 02/541.37.20). U kunt het onderzoek ook vooraf bespreken tijdens een consultatie bij een gastro-enteroloog (02/555.35.04). 5. Hoe bereid ik mij voor op een endoscopie? Voor een colonoscopie moet de binnenkant van de dikke darm schoon zijn. De details van de coloniële voorbereiding vindt u in de sectie Nuttige bronnen en links. 6. Ik gebruik anticoagulantia: moet ik deze stoppen voor de endoscopie? Afhankelijk van de reden waarom u anticoagulantia gebruikt en het type endoscopisch onderzoek, verschillen de regels voor het stoppen van anticoagulantia. Bespreek dit met uw arts. Enkele richtlijnen vindt u in de sectie Nuttige bronnen en links. 7. Mag ik rijden na mijn endoscopie? Bij sedatie of anesthesie is het niet toegestaan om te rijden na de endoscopie. Zorg ervoor dat u begeleid wordt naar huis. 8. Moet ik bij een onderzoek onder anesthesie een anesthesist raadplegen? Bij een geplande endoscopie onder anesthesie wordt een voorafgaand consult bij de anesthesist voorgesteld. Indien u in de afgelopen 6 maanden al een anesthesie heeft gehad zonder nieuwe medische problemen, is een nieuw consult meestal niet nodig. Bespreek dit met uw arts en zorg dat het vorige anesthesiedossier beschikbaar is. 9. Kan ik tijdens het onderzoek het binnenste van mijn spijsverteringskanaal zien? Tijdens de endoscopie worden foto’s genomen. Tijdens uw vervolgrondconsult bij de gastro-enteroloog kunt u vragen deze foto’s te bekijken en uitleg te krijgen. 10. Hoe vaak moet ik endoscopische onderzoeken herhalen? De aanbevolen follow-upintervallen hangen af van de reden van het onderzoek. Bijvoorbeeld, een lichte oesophagitis vereist meestal pas na enkele jaren een nieuwe gastroscopie. Voor opvolging na verwijdering van colische poliepen zijn de intervallen goed gestandaardiseerd. Bespreek dit met uw gastro-enteroloog. De gezondheidsproblemen die verband houden met de Endoscopiekliniek Colorectale kanker Vertraagde spijsvertering Ziekten van de galwegen Slokdarmdysplasie

De kwaliteitsafdeling organiseert gedurende de week een reeks evenementen om alle medewerkers en patiënten bewust te maken van verschillende thema’s rond de kwaliteit van de zorg.  Er worden informatiestands geplaatst in de inkomhallen van de verschillende ziekenhuizen van het H.U.B op verschillende momenten gedurende de week. Deze standen zijn informatie- en gespreksplaatsen waar personeel en patiënten meer kunnen leren over goede praktijken en vragen kunnen stellen.Op woensdag 17 september staat de kwaliteit van zorg centraal tijdens het symposium van de kwaliteitsafdeling, dat zal plaatsvinden op de site van Anderlecht van 17u tot 20u (accreditatie vereist).Om de tevredenheid en de kwaliteit van leven van patiënten gedurende hun zorgtraject te versterken, wordt er een projectoproep « Patiëntervaring» gelanceerd bij medewerkers en patiënten. De kwaliteitsafdeling zal de auteurs van het geselecteerde project begeleiden. Aan de slag met jullie ideeën!Deze week heeft als doel een cultuur van waakzaamheid, uitmuntendheid en continue verbetering in de gezondheidszorg te bevorderen en benadrukt het belang van samenwerking met de patiënt. Kom massaal naar de verschillende evenementen!   Klik hier voor het volledige programma

Onoplettendheid, impulsiviteit, emotionele of organisatorische problemen ... Achter die vaak gebanaliseerde of verkeerd geïnterpreteerde symptomen schuilt soms een aandachtstekortstoornis met of zonder hyperactiviteit (ADHD) ADHD: een stoornis die het dagelijks leven verstoort, een behandeling die evolueertOnoplettendheid, impulsiviteit, emotionele of organisatorische problemen ... Achter die vaak gebanaliseerde of verkeerd geïnterpreteerde symptomen schuilt soms een aandachtstekortstoornis met of zonder hyperactiviteit (ADHD). ADHD wordt nog steeds slecht begrepen en wordt soms gestigmatiseerd, terwijl het tot 5% van de kinderen en bijna 3% van de volwassenen[1] treft. Maar hoe kan het nauwkeurig worden gediagnosticeerd? Bij wie kunnen patiënten terecht? En vooral, hoe kunnen die patiënten dagelijks beter leven met hun stoornis?We spraken met professor Pierre Oswald, directeur van de dienst Psychiatrie van het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B.) en Stéphanie Braun, een Klinisch psychologe gespecialiseerd in psychometrisch onderzoek, om dit vaak bochtig traject te verhelderen.ADHD: een oude stoornis, veranderende perceptiesADHD werd niet altijd zo genoemd. Al in de 18e eeuw beschreven artsen kinderen die 'geagiteerd', 'afgeleid' en 'onstabiel' waren – zonder dat ze er ook een bepaalde stoornis op plakten. Aan het begin van de 20e eeuw werden verschillende vormen van 'aandachtstekort' benoemd, vaak in verband met neurologische of opvoedkundige hypothesen.Pas in de jaren 1980, met de evolutie van de psychiatrische classificaties (in het bijzonder DSM), kreeg ADHD een stabielere klinische vorm. Het wordt nu erkend als een neurologische ontwikkelingsstoornis, wat betekent dat het zijn oorsprong vindt in de ontwikkeling van de hersenen, ontstaat in de kindertijd en een blijvende impact heeft op bepaalde cognitieve functies zoals aandacht, werkgeheugen, planning en emotionele en gedragsregulatie."Het is niet gewoon een ontwikkelingsachterstand of een tijdelijke moeilijkheid, maar een manier van functioneren die ontstaat vanaf de kindertijd en waarvan de uitingen variëren naargelang de levensperiode", aldus Stéphanie Braun.Beoordeling van ADHD: een rigoureuze klinische benaderingIn tegenstelling tot wat veel mensen denken, bestaat er geen biologische test (bloedtest, MRI enz.) om ADHD te diagnosticeren. "De diagnose is gebaseerd op een grondige klinische beoordeling", legt Stéphanie Braun uit.Bij zowel kinderen als volwassenen gebeurt de beoordeling op basis van verschillende wetenschappelijk gevalideerde tools:een gedetailleerde anamnese (school, familiale voorgeschiedenis, persoonlijke geschiedenis);zelfvragenlijsten die moeten worden gestandaardiseerd en bijgewerkt moeten worden bijgewerkt;gestructureerde klinische gesprekken, waardoor de 'verzamelde gegevens'kunnen worden genuanceerd;en, indien nodig, een neuropsychologische beoordeling, met name bij kinderen en tieners om cognitieve sterktes en zwaktes vast te stellen of te reageren op een vraag om aanpassingen op school. Binnen het H.U.B. kunnen we rekenen op de expertise van neuropsycholoog Hichem Slama, directeur van de Dienst Neuropsychologie en Logopedie"We doen echt speurwerk. We proberen te begrijpen wat vanaf de kindertijd kan wijzen op een andere manier van functioneren, zelfs als de persoon compenserende strategieën heeft ontwikkeld"Discrete tekenen die vaak worden verward met iets andersWe kennen allemaal het beeld van kinderen die geagiteerd zijn of dagdromen in de klas, maar ADHD kan zich ook op een veel discretere manier manifesteren, zeker bij volwassenen, wat de diagnose bijzonder complex maakt. "Wanneer een volwassene op raadpleging komt vanwege psychische problemen, moet ADHD altijd worden overwogen in de differentiële diagnose", benadrukt prof. Oswald. "De klassieke symptomen – onoplettendheid, impulsiviteit, hyperactiviteit – kunnen worden gemaskeerd door compensatiemechanismen of veranderen in de loop van de tijd: chronische angst, slaapstoornissen, het gevoel te falen, prikkelbaarheid, relatieproblemen", legt hij uit.We moeten dus zeker letten op de emotieregulatie: "Korte maar disproportionele intense woede of diep verdriet, vaak gevolgd door schuldgevoelens, kunnen wijzen op onderliggende ADHD", voegt hij eraan toe. Bij sommige volwassenen komen de problemen pas laat aan het oppervlak, wanneer een compensatiemechanisme het begeeft door een verandering van levensritme, ouderschap, mentale overbelasting ...Een stoornis die zelden op zich staat: angst, depressie, verslavingenIn meer dan 80% van de gevallen gaat ADHD gepaard met andere stoornissen, zoals depressie, angststoornissen of slaapstoornissen[2]. "Die comorbiditeit is vaak het gevolg van de constante inspanningen om aandachts- en emotionele problemen te compenseren en normaal te functioneren", zegt de psychiater.Hij vernoemt ook frequente verbanden met:problemen met middelengebruik (alcohol, cannabis, cocaïne)[3];persoonlijkheidsstoornissen (met name borderline);en gedragsproblemen, soms gekoppeld aan forensische trajecten.Wanneer moet een patiënt op raadpleging komen? En waar start je mee?Vaak zoeken mensen pas laat hulp, wanneer ze al erg in de problemen zitten. "Je moet niet wachten tot het slecht gaat om hulp te zoeken. Dagelijkse problemen met organisatie, concentratie en omgaan met emoties zijn al waarschuwingssignalen", benadrukt Stéphanie Braun.Het zorgtraject begint meestal bij de huisarts, die de patiënt vervolgens kan doorverwijzen naar een zorgverlener die opgeleid is voor ADHD (psycholoog, psychiater). "We moeten de eerstelijnsartsen opleiden voor de screening, om de communicatie en doorgifte van de zorg tussen de verschillende zorglijnen te verbeteren", legt Prof. Oswald uit. Want ADHD is niet 'zomaar een psychische stoornis': het beïnvloedt het hele leven – school, werk, vrienden, gezin. Een kind met ADHD opvoedenBij kinderen zijn het vaak de leerkrachten die als eerste gedrag melden dat niet binnen de normen valt: motorische rusteloosheid, moeite om instructies te volgen, aandachtsproblemen. Samenwerking tussen ouders, scholen en zorgverleners is dus essentieel. "Het is nooit gemakkelijk voor ouders om te moeten komen praten over de moeilijkheden van hun kind, maar dit maakt het mogelijk om een passend zorgtraject te starten waar iedereen baat bij heeft: kinderen, ouders en leerkrachten ", aldus Stéphanie Braun.Een diagnose kan een opluchting zijn voor de gezinnen, omdat het een verklaring biedt voor de ondervonden moeilijkheden en toegang geeft tot concrete hulp: aanpassingen op school, onderwijsondersteuning, begeleiding voor de ouders. Het is echter belangrijk om voorzichtig te blijven en "te vermijden om te vroeg een label op een kind te plakken, maar aandachtig te blijven voor waarschuwingssignalen", benadrukt Stéphanie Braun.En in het dagelijks leven? Praktisch advies voorafgaand aan een diagnoseHet is niet nodig om te wachten op een officiële diagnose om actie te nemen. Er zijn tal van reguleringsstrategieën die al met de patiënt kunnen worden toegepast:een gezonde levensstijl (slaap, voeding, regelmatige lichaamsbeweging);tools voor tijd- en prioriteitenbeheer (visuele agenda's, timers);ruimte voor pauzes en herstel gedurende de dag;psycho-educatie (het eigen functioneren begrijpen);ondersteuning van de ouders en aanpassingen op school;ontspanning, hartcoherentie, meditatie, via apps of gespecialiseerde verenigingen."Er zijn veel dingen die het dagelijks leven al kunnen verbeteren, ook zonder medicatie", zegt de psychiater. Hij pleit voor een multidisciplinaire, persoonlijke aanpak, waarbij niet alleen zorgverleners betrokken zijn, maar ook coaches, opvoeders, ergotherapeuten en diëtisten.Een veelzijdige aandoening die genuanceerd en hoopvol benaderd moet wordenTegenwoordig wordt ADHD erkend als een op zich staande stoornis, met een neurologische en genetische basis, die ook sterk wordt beïnvloed door omgevings- en psychosociale factoren. Een stoornis op het kruispunt van het biologische en de ervaring, die een genuanceerde, menselijke en geïndividualiseerde benadering vereist.ADHD is geen 'defect' dat gecorrigeerd moet worden, maar een andere werking van de hersenen, die bepaalde uitdagingen met zich meebrengt, maar ook bepaalde voordelen. Het gaat er niet alleen om of er al dan niet een diagnose is gesteld: het is iets waar dagelijks aan wordt gewerkt, door de persoon, zijn gezin en zijn zorgverleners samen."Geneeskunde biedt nooit absolute zekerheid. In de psychiatrie nog minder. Maar wat we wel kunnen garanderen is een respectvolle, vooruitstrevende begeleiding op maat van elke persoon", besluit prof. Oswald.Een stapje verder gaanTDAH BelgiqueFranse vereniging TDAH FranceAanbevolen apps: Petit BamBou, Respirelax+, Time TimerBoeken: TDAH adulte – Le reconnaître et le prendre en charge (Ed. Dunod), Mon cerveau a besoin de lunettes (Annick Vincent) [1] Bron: Polanczyk G et al. (2007). The worldwide prevalence of ADHD: a systematic review and metaregression analysis, American Journal of Psychiatry ; Faraone SV et al. (2021), WFADHD Statement.[2] Bron: American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5), 2013 ; Faraone SV et al. (2021), The World Federation of ADHD International Consensus Statement, Neuroscience and Biobehavioral Reviews.[3] Bron: Wilens TE et al. (2011). Does ADHD predict substance-use disorders? A 10-year follow-up study of young adults with ADHD, Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry.

Opnieuw autorijden na een CVA is een beslissing waar men niet te licht over mag gaan. De wetgeving is streng en met een medisch onderzoek en een functionele beoordeling moeten meerdere stappen worden gevolgd om de veiligheid van de patiënt én van de andere weggebruikers te garanderen. Lees meer Autorijden na een beroerte: meer dan een beslissing, een verantwoordelijkheid! Opnieuw autorijden na een CVA is een beslissing waar men niet te licht over mag gaan. De wetgeving is streng en met een medisch onderzoek en een functionele beoordeling moeten meerdere stappen worden gevolgd om de veiligheid van de patiënt én van de andere weggebruikers te garanderen.Om die stappen te verduidelijken spraken we met Alice Rinquet, neuropsychologe bij het CRFNA van het Erasme Ziekenhuis – H.U.B., en Koen Verkammen, expert in rijvaardigheid en ergotherapeut bij het rijgeschiktheidscentrum CARA. Samen leggen ze ons uit hoe we CVA-patiënten het best begeleiden om opnieuw met de auto te rijden. Image Opnieuw autorijden na een CVA: wat zegt de wet? Koen Verkammen: "Na een CVA ben je volgens de wet 6 maanden rijongeschikt. Dat geldt voor iedereen, en zowel voor alleen rijden als rijden onder begeleiding."Tijdens die periode wordt het rijbewijs als ongeldig beschouwd. De patiënt moet het teruggeven aan zijn gemeente, in overeenstemming met het koninklijk besluit van 23 maart 1998 waarin de medische criteria voor rijgeschiktheid worden bepaald.Na afloop van die 6 maanden kan u afhankelijk van uw medische toestand en eventuele gevolgen weer autorijden. Uw rijbewijs wordt niet automatisch weer geldig: u moet bepaalde stappen ondernemen. Wat zijn de voorwaarden om weer te mogen autorijden? Koen Verkammen:  "Als de persoon geen functionele, cognitieve of visuele problemen meer heeft, kan elke arts een medisch attest model VII afleveren, waarmee het rijbewijs kan worden afgehaald bij de gemeente."Bij visuele, motorische of cognitieve problemen moet de patiënt echter worden doorverwezen naar het CARA voor een grondige beoordeling, vaak aangevuld met een praktisch rijexamen. Daarna kan er een medisch attest model XII worden afgeleverd, waarmee een beperkt of aangepast rijbewijs kan worden verkregen. Image Wat beoordeelt het CARA? Alice Rinquet: "Dat is afhankelijk van het profiel van de patiënt. Het CARA onderzoekt cognitieve, visuele en motorische problemen, de impact van behandelingen en het vermogen om de stoornissen te compenseren."Het kan onder meer over de volgende tests gaan:een neuropsychologische beoordeling bij een vermoeden van cognitieve problemen;een oogheelkundig onderzoek als wordt vermoed dat het gezichtsveld is aangetast;een praktisch rijexamen in echte omstandigheden, uitgevoerd door een rijvaardigheidsexpert, vaak een ergotherapeut.Koen Verkammen: "We observeren hoe de patiënten zich gedragen achter het stuur: verkeersborden missen, niet recht kunnen rijden, ongepaste snelheid ... Dat zegt ons meer over hun aandacht, coördinatie en aanpassingsvermogen."Indien nodig worden technische hulpmiddelen (automatische versnellingsbak, stuurknop enz.) getest om de fysieke beperkingen te compenseren. Waarom wordt soms een jaarlijkse controle opgelegd? Soms wordt na een CVA een rijbewijs afgeleverd dat slechts een jaar geldig is. Waarom?Koen Verkammen: "De eerste maanden is het risico op een recidief of complicaties door een andere ziekte (zoals epilepsie) hoog. Met een rijbewijs van een jaar kunnen we controleren of de situatie stabiel blijft. In andere gevallen legt de wet die termijn op."In het geval van een progressieve ziekte (zoals multipele sclerose) moet de patiënt regelmatig terug naar het CARA komen, soms meerdere jaren lang. Hoe kan de procedure worden opgestart? Wanneer patiënten opnieuw willen gaan autorijden, moeten ze:hun arts (neuroloog of huisarts) raadplegen voor een eerste beoordeling;een medisch attest  verkrijgen (model VII of model XII, afhankelijk van het geval);indien nodig met de hulp van een professional (bv. een neuropsycholoog) het CARA-aanvraagformulier invullen: formulieren hier beschikbaar.Alice Rinquet: "In het Erasme Ziekenhuis – H.U.B. helpen we patiënten om hun CARA-dossier samen te stellen: medische voorgeschiedenis, behandelingen, cognitieve of visuele problemen, evolutie enz. Het is belangrijk dat het dossier zo volledig mogelijk is." Image Welke rol spelen ziekenhuizen zoals Erasmeziekenhuis? Het Erasmeziekenhuis – H.U.B. ondersteunt de patiënten bij het proces:interne eerste neuropsychologische beoordeling;versturing van het volledige dossier naar het CARA, inclusief het medisch formulier;hulp bij het invullen van administratieve documenten.Alice Rinquet: "Zelfs als de patiënt niet (meer) bij ons op raadpleging komt, kan het CARA in geval van twijfel om een cognitieve test vragen." Hoeveel kost dat? Het goede nieuws is dat de medische en praktische beoordelingen bij het CARA gratis zijn, omdat ze worden betaald door de gewestelijke overheden (Vlaanderen/Brussel)Maar:eventuele rijlessen bij een rijschool zijn voor rekening van de patiënt, tenzij er financiële hulp wordt toegekend door IRIS Care of het VAPH;aanpassingen aan de wagen kunnen deels worden terugbetaald, maar blijven duur.Koen Verkammen: "Ons doel is om de beste compensatieoplossing te vinden, waarbij de kosten voor de patiënten tot een minimum worden beperkt en hun veiligheid wordt gewaarborgd." Nuttige documenten Wegcode – Artikel 46 (medische geschiktheid) CARA – Rijgeschiktheid en aanpassingen Medisch aanvraagformulier CARA IRIS Care – Hulp voor mensen met een handicap in Brussel VAPH – Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap

Zoals elk jaar ondergingen de spelers van Union Saint-Gilloise een aantal voorseizoenstests in het Erasmusziekenhuis. Dankzij de apparatuur van het Erasme Ziekenhuis kunnen de fysiotherapeuten en de teamarts, Axel Marlaire, een zeer nauwkeurige meting doen van de fitheid van de spelers voor het begin van het seizoen. Het doel is drieledig:Lokale zwaktes of spieronevenwichtigheden identificeren die een oorzaak kunnen zijn van blessures tijdens het seizoen.Om gebieden te identificeren waar vooruitgang geboekt kan worden, om trainingsprogramma's te begeleiden.Nauwkeurige gegevens hebben over de vaardigheden van ‘volledig fitte’ spelers zodat, in het geval van een blessure, hun herstel beter beoordeeld kan worden.De tests die in het ziekenhuis worden uitgevoerd hebben betrekking op de gezondheid van het hart en een beoordeling van kracht met behulp van isokinetische apparatuur.Voor de fysiotherapeuten van de Sportkliniek van het Erasme Ziekenhuis betekent het feit dat de Union-spelers nu Belgisch kampioen zijn niet dat hun bezoek veel voorstelt: “We volgen de Union-spelers nu al zes jaar en ze zijn niet de enige topsporters die in de Sportkliniek worden gevolgd,” legt Dominique Mouraux, fysiotherapeut van de Sportkliniek, uit. "Ze komen hier net als alle andere patiënten. En ook al worden de apparaten die we tegenwoordig gebruiken vaak gebruikt voor amateur- of professionele sporters, ze kunnen ook nuttig zijn voor een patiënt die vrij zittend is, bijvoorbeeld na het aanmeten van een prothese."Natuurlijk is het voor sportfysiotherapeuten belangrijk om het vertrouwen van topsporters en hun teams te winnen en te behouden. “Dit zijn patiënten voor wie het doel van de behandeling anders is”, legt Bastian Vermeylen, een andere sportfysiotherapeut, uit. "In de meeste gevallen is het doel dat de patiënt weer normaal kan functioneren, bijvoorbeeld na een blessure. Bij topsporters is het altijd de bedoeling dat ze de maximale prestatie leveren waartoe hun lichaam in staat is. De eisen en beperkingen zijn daarom anders, net als de intensiteit van de vereiste inspanning. Op persoonlijk vlak heeft Bastian Vermeylen geen voorkeur voor zijn patiënten die wel of geen sportieve glorie hebben bereikt: "We hebben vaak de neiging om sportfysiotherapie te idealiseren, maar het is net zo leuk om een patiënt te revalideren die net een heupprothese heeft gehad!

De Dinsdagen van de Beroerte, maandelijkse workshops voor patiënten en zorgverleners georganiseerd door de dienst Neurologie van het H.U.B, starten weer in september! Ontdek onze thema’s en sprekers. Ontdek onze komende workshops "Beter leven na een beroerte" De Neurologieafdeling van het Erasmeziekenhuis, onderdeel van H.U.B, nodigt u graag uit voor de onmisbare bijeenkomsten op dinsdag, gewijd aan informatie en delen na een beroerte.Gedurende het jaar kunt u zich onderdompelen in andere boeiende ontmoetingen, elk gewijd aan verschillende onderwerpen, verrijkt door delen en speciale momenten met onze zorgverleners, echte experts op hun vakgebied.Op dinsdag 16 september 2025 gaan we samen het thema van een beroerte (CVA) verkennen: symptomen, oorzaken, risicofactoren en types, evenals de acute en chronische aanpak van de aandoening. Deze workshop wordt geleid door Dr. Noémie LIGOT, Directeur van de Neurovasculaire Kliniek (Stroke Unit) van het Erasmeziekenhuis – H.U.B.[Uitgesteld] Op dinsdag 14 oktober 2025 bespreken we samen het thema post-beroerte epilepsie (symptomen, oorzaken, risicofactoren, types) en de behandeling ervan (zowel acuut als chronisch). Deze workshop wordt geleid door Prof. Nicolas GASPARD, Neuroloog en directeur van de dienst Neurologie van het Erasmeziekenhuis H.U.B.Op dinsdag 18 november 2025 bespreken we samen de zorg voor de mantelzorger en de preventie van burn-out bij de begeleiding van de patiënt na een beroerte. Deze workshop wordt geleid door Jessica HENDRICKX, psycholoog, en Géraldine DECROLIERE, Maatschappelijk Werkster.Praktische informatieTijdstip: van 18.00 tot 19.30 uurLocatie: Erasmeziekenhuis (Lenniksebaan 808 – 1070 Brussel), 3e verdieping, ROUTE 400. Bereikbaarheid en parkingsEr worden lichte snacks en gratis drankjes voorzien.Prijs: €5 per persoon per workshop. Uw deelname wordt bevestigd na ontvangst van de betaling. U geniet van een exclusieve ervaring in een beperkte groep van maximaal 20 personen, inclusief begeleiders (één begeleider per patiënt). Inschrijving Image Artikels over het leven na een beroerteDe Dinsdagen van de Beroerte vinden het hele jaar door plaats. Eerder een sessie gemist? Hier zijn enkele artikels waarin onze experts alles haarfijn uitleggen!Opnieuw autorijden na een CVA: belangrijke informatie. Lees het artikelObesitas: een belangrijke factor voor de preventie van CVA's. Lees het artikelSpraak- en taalstoornissen na een beroerte. Lees het artikelVoeding: een waardevolle troef om CVA's te voorkomen. Lees het artikelAnatomie van een val: evenwichtsstoornissen na een beroerte. Lees het artikel 

In het kader van de sensibiliseringsacties van de Groep voor Detectie en Preventie van Doorligwonden, benadrukt Agathe Ducrocq – klinisch verpleegkundige, stomaverpleegkundige en wondzorgspecialiste – het belang van het voorkomen van doorligwonden. Ze herinnert eraan dat elke vorm van mobilisatie, zelfs de allerkleinste, een positief effect heeft voor de patiënt. Met welke basispraktijken kunnen doorligwonden worden voorkomen? De eerste stap, en dat is een wettelijke verplichting, is een screening. Die screening is noodzakelijk en verplicht om risicopatiënten te identificeren en hun doorligwonden te voorkomen. Bij het Erasme Ziekenhuis gebruiken we de Bradenschaal. De score moet binnen de eerste 48 uur van de ziekenhuisopname van de patiënt worden gecontroleerd, en daarna eenmaal per week, en bij elke verandering in de toestand van de patiënt. Ze omvat 6 items: MobiliteitVoedingActiviteitGevoeligheidExterne krachten uitgeoefend door wrijving en schuivenLuchtvochtigheid. Afhankelijk van de score wordt een protocol toegepast om onze handelingen en zorg aan te passen aan de noden van de patiënt (ondervoeding, incontinentie, uitdroging, pijnlijke drukpunten). Een multidisciplinaire aanpak is aanbevolen voor een optimale behandeling. Daarbij worden alle medewerkers op het terrein betrokken, inclusief diëtisten en kinesisten. We gebruiken ook preventiemateriaal (wisseldrukmatras, kussens enz.). Waarom is het zo belangrijk om doorligwonden te voorkomen? Preventie is een blijk van kwaliteit. Het doel is om doorligwonden te voorkomen. Een rode vlek is echter al een doorligwond. Als ze onopgemerkt blijft, wordt ze een wond die zwaar en snel kan verergeren, vandaar het belang van een goede screening en behandeling.We controleren regelmatig de apparatuur en steunpunten zoals de hielen, de billen, de schouderbladen, de schedel, de heupen, tussen de knieën en de enkels, maar ook achter de oren (door een te strakke zuurstofslang), in de neus (door een te schuine neusmaagsonde) en op de geslachtsdelen door een blaassonde of rectale sonde. Alles is belangrijk.Als een doorligwond eenmaal het stadium van open wond heeft bereikt, wordt ze veel moeilijker om te behandelen. We moeten verergering voorkomen, want anders wordt de wond groter en dieper en kan ze ontsteken. Uiteindelijk moet dan een beroep worden gedaan op een plastisch chirurg voor de wondzorg. Een doorligwond is een obstakel voor het herstel van de patiënt. Ze vormt een risico en kan de duur van de ziekenhuisopname en de revalidatie verlengen. Wanneer patiënten beter zijn en naar huis gaan, worden ze thuis soms meer dan 6 maanden opgevolgd! Doorligwonden brengen veel werk met zich mee (tot 3 thuiszorgbezoeken per dag), maar we mogen ook niet vergeten dat de patiënt vreselijk lijdt.Met een betere preventie, wat dus betekent dat het verzorgend personeel beter anticipeert, kunnen we vermijden dat doorligwonden ontstaan of verergeren. Anticiperen is cruciaal! Tussen theorie en praktijk staat natuurlijk de realiteit op het terrein: het gebrek aan tijd, personeel en middelen vormt een obstakel voor een strikte naleving van het protocol. Daarom vragen we dat iedereen een steentje bijdraagt, niet alleen de verpleegkundigen of verpleegassistenten. Elke verplaatsing, hoe klein ook, is een stap in de goede richting. Soms kan zelfs een kussentje al een groot verschil maken voor het comfort van een patiënt. Geen enkele beweging is te klein! Ook de patiënten zelf spelen een rol in de preventie van doorligwonden: als ze risico lopen, moeten ze geïnformeerd worden, aangemoedigd worden om zoveel mogelijk te bewegen en getoond worden hoe ze de hendel aan hun bed kunnen gebruiken om bijvoorbeeld de rugleuning te verzetten. Iedereen heeft een rol te spelen!  De hulpmiddelen aangeboden door de Groep voor Detectie en Preventie van Doorligwonden De Groep werd opgericht in 2023. Het is een multidisciplinaire groep die werd opgericht dankzij de kwaliteitscel en die verpleegkundigen, ergotherapeuten, kinesisten, artsen, het zorgondersteuningsteam en diëtisten omvat. We ontwikkelen een hele reeks hulpmiddelen (posters, folders, nieuwsbrieven) die de teams van alle diensten kunnen gebruiken om te weten wat ze moeten doen en wanneer. We organiseren ook seminars en opleidingen rond de zeer specifieke problemen waarmee de mensen te maken krijgen die op ons een beroep doen voor een betere doorligwondpreventie bij hun patiënten. Ons doel is om zoveel mogelijk mensen te bereiken zodat de preventie en screening van doorligwonden een reflex wordt voor iedereen: artsen, verpleegkundigen, verpleegassistenten of logistieke medewerkers! [BROCHURE] Preventie van doorligwonden voor patiënten en mantelzorgers