Gezondheidsproblemen
Pijnkliniek
Onze missie De Pain Clinic is een gespecialiseerd centrum van de 2e en 3e lijn voor de behandeling van chronische of complexe pijn. Met meer dan 5000 uitgevoerde ingrepen per jaar biedt ons multidisciplinair team gepersonaliseerde behandelingen om patiënten te helpen een betere levenskwaliteit terug te vinden. Het is onze missie om onze patiënten verlichting te bieden dankzij geavanceerde technieken en innovatieve apparatuur.Toegang tot het centrum is uitsluitend mogelijk op afspraak en op aanvraag van een verwijzende arts. We ontvangen u van maandag tot vrijdag, behalve op feestdagen. De behandelde aandoeningen De Pain Clinic behandelt tal van aandoeningen. Chronische pijn kan iedereen treffen en is vaak het gevolg van verschillende factoren. Pijn in de wervelkolom (lumbaal, thoracaal, cervicaal), postoperatieve pijn en gewrichtspijn (knieën, schouders) behoren tot de meest voorkomende.Naar schatting zal 80% van de wereldbevolking op een bepaald moment in het leven rugpijn ervaren. Verschillende factoren kunnen het ontstaan of de verergering ervan bevorderen, zoals een zittende levensstijl, overgewicht, stress, de vergrijzing van de bevolking en zelfs een vochtig klimaat. Een aangepaste behandeling maakt het mogelijk om deze pijn beter onder controle te houden en de levenskwaliteit van de patiënten te verbeteren. Ons zorgaanbod Infiltraties: een therapeutische procedure waarbij een geneesmiddel rechtstreeks in een gericht deel van het lichaam wordt geïnjecteerd. Elke behandeling wordt afgestemd op de patiënt en uitgevoerd onder optimale omstandigheden op het vlak van veiligheid en comfort. Image Image Image Lumbale foraminale infiltratie Het gaat om een gelateraliseerde epidurale injectie. Deze eenzijdige injectie wordt ter hoogte van het foramen ovale toegediend, bij het uittreden van de zenuw, om radiculaire pijn te behandelen. De injectie richt zich op pijn die uitstraalt naar een lidmaat en op paresthesieën. De ingreep wordt uitgevoerd onder scopische controle met contrastmiddel en neurostimulatie, gevolgd door observatie in de ontwaakzaal in aanwezigheid van een begeleider. Cervicale foraminale infiltratie Het gaat om een gelateraliseerde epidurale injectie. Deze eenzijdige injectie wordt ter hoogte van het foramen ovale uitgevoerd, waar de zenuw uittreedt, om radiculaire pijn die uitstraalt naar de hand te behandelen. De injectie is aangewezen bij pijn in het  bovenste lidmaat en bij paresthesieën. De procedure wordt onder echogeleide uitgevoerd voor een optimale nauwkeurigheid, gevolgd door observatie in de ontwaakzaal in aanwezigheid van een begeleider. Facetblokkades Infiltratie van de facetgewrichten voor de behandeling van artrosegerelateerde pijn in de vorm van een “band”. De infiltratie kan tot drie bilaterale niveaus omvatten, wat neerkomt op maximaal zes injecties per sessie. In tegenstelling tot foraminale infiltraties is het niet nodig om de antistollingsmiddelen stop te zetten. Een verplichte passage in de ontwaakzaal of begeleiding is evenmin nodig. Sacro-iliacale infiltratie Infiltratie gericht op gewrichtspijn ter hoogte van het sacro-iliacale gewricht. Deze techniek biedt een doeltreffende pijnverlichting voor patiënten met chronische bekkenpijn. Thermocoagulatie met radiofrequentie Deze techniek bestaat erin de gevoelszenuwen gedurende 90 seconden te lyseren met een elektrische stroom van 68 °C, waardoor het effect van de infiltraties wordt verlengd. Ze wordt gebruikt voor facetblokkades en sacro-iliacale pijn, waarbij per sessie slechts één zijde wordt behandeld (bij bilaterale pijn moet de behandeling in 2 sessies gebeuren). Let erop dat de maximale termijn van drie maanden na de facetblokkades niet wordt overschreden. Gepulseerde radiofrequente behandeling of DRG Deze techniek richt zich op de foraminale zone, met een toepassing bij 42 °C gedurende 120 seconden om de zenuwgeleiding te moduleren en de pijn te verminderen. Infiltratie van de occipitale zenuwen Deze infiltratie is aangewezen bij inflammatoire pijn in de vorm van een band rond het hoofd, zowel bilateraal als unilateraal. Radiofrequentie op de gevoelszenuwen kan met deze infiltratie worden gecombineerd om de werking ervan te verlengen. Infiltratie In Loco Dolenti Deze infiltratie is gericht op chronisch pijnlijke chirurgische wonden en wordt uitgevoerd onder echografie voor een optimale nauwkeurigheid. Het verloop van een sessie De behandeling in de Pain Clinic gebeurt ambulant, zodat u dezelfde dag weer naar huis kunt. Voor bepaalde procedures moet u door een naaste begeleid worden; informeer hierover bij het zorgteam.Opname en voorbereiding: na aankomst wordt de patiënt behandeld zonder dat hij nuchter hoeft te zijn. Er wordt systematisch een identiteitscontrole uitgevoerd om de veiligheid van het zorgtraject te verzekeren.Anamnese: het medisch team beoordeelt de symptomen, hun evolutie en de overeenstemming tussen de hulpvraag en de klinische bevindingen.Installatie en procedure: de patiënt wordt in optimale omstandigheden geïnstalleerd, met steriel materiaal, om een veilige ingreep te garanderen.Aanbevelingen en follow-up : na de behandeling krijgt de patiënt persoonlijke instructies om het herstel te bevorderen en bijwerkingen te beperken. Afhankelijk van het type ingreep kan opvolging na de infiltratie aangewezen zijn.Voor de opvolging van de pijn na de infiltraties wordt u opnieuw verwezen naar de behandelende arts (de huisarts of specialist die de infiltraties heeft voorgeschreven). Onze specialisten Prof. Turgay Tuna (diensthoofd anesthesiologie)Dr. Nicolas BernardDr. Dragos-Ioan Chirnoaga  Dr. Francisco CravoDr. Djamal GhoundiwalDr. Nathalie NatisDr. Marie-Laure NisolleDr. Faouzi SeddikDr. Nathalie Van CutsemDr. Senada Ymeraj  Geassocieerde diensten Toegang en afspraken maken De Pain Clinic bevindt zich in het ambulant centrum Imedia: Lenniksebaan 501 - 1080 Anderlecht.Om een afspraak te maken, kunt u uw aanvraag en het voorschrift van uw behandelende arts via dit adres bezorgen: PainClinic [at] hubruxelles [dot] be (PainClinic[at]hubruxelles[dot]be) (vermeld daarbij uw naam, voornaam, geboortedatum en telefoonnummer).Voor meer informatie kunt u ook bellen naar +32 2 555 32 32. Bereikbaarheidsplan
Pijnkliniek
Gezondheidsproblemen
Pulmonale Arteriële Hypertensie (PAH)
Wat is pulmonale arteriële hypertensie? Pulmonale arteriële hypertensie (PAH) is een zeldzame en ernstige ziekte die de bloedvaten in de longen aantast. Deze vaten worden te nauw of te stijf, wat de druk in de longslagaders verhoogt. Gevolg: het rechterhart moet veel harder werken om het bloed rond te pompen, wat het hart na verloop van tijd kan verzwakken. Indien niet behandeld, evolueert PAH naar rechterhartfalen. Er bestaat ook een andere zeldzame vorm: chronische trombo-embolische pulmonale hypertensie (CTEPH), veroorzaakt door bloedklonters in de longslagaders (longembolieën), en die zich op dezelfde manier kan uiten als PAH. Hoe herkent u Pulmonale Arteriële Hypertensie? De symptomen kunnen geleidelijk verschijnen. Het is belangrijk om ze serieus te nemen:Kortademigheid, zelfs bij matige inspanning (traplopen, wandelen)Ongewone, aanhoudende vermoeidheidHartkloppingen (snelle of onregelmatige hartslag)Pijn op de borstDuizeligheid of flauwvallenZwelling van de benen of enkels (oedeem)Deze symptomen zijn niet specifiek voor PAH, maar als ze aanhouden, raadpleeg dan een arts. Let op: gezwollen benen en flauwvallen bij inspanning zijn ernstige tekenen die om een snelle medische evaluatie vragen. Wie loopt risico op pulmonale hypertensie? PAH kan op alle leeftijden voorkomen, van jonge kinderen tot tachtigers. Sommige ziekten verhogen het risico op PAH en vereisen jaarlijkse screening via een hart-echografie. Dit geldt onder andere voor auto-immuunziekten (zoals systemische sclerose) en erfelijke vormen.Risicogroepen:Patiënten met aangeboren hartafwijkingenAuto-immuunziekten (sclerodermie, lupus)Mensen die leven met HIVGebruik van bepaalde drugs of toxische stoffen (amfetaminederivaten, Mediator®)Oorzaken en risicofactoren:Idiopathisch: zonder bekende oorzaakGenetisch: erfelijke vormGeassocieerd met andere aandoeningen (hartafwijkingen, levercirrose, auto-immuunziekten)Door medicatie of toxische stoffen (Mediator®, amfetamines, bepaalde chemotherapie)Pulmonale Hypertensie in BelgiëHet is een zeldzame aandoening: ongeveer 15 tot 50 gevallen per miljoen inwoners. Dat komt neer op waarschijnlijk enkele honderden patiënten in België, waarvan velen nog niet gediagnosticeerd zijn. Vroege diagnose is essentieel om levenskwaliteit en overleving te verbeteren. Hoe wordt Pulmonale Arteriële Hypertensie vastgesteld? Hoe wordt pulmonale arteriële hypertensie gediagnosticeerd?Longfunctietesten: u ademt in een toestel dat de capaciteit van uw longen meet, om andere longziekten uit te sluiten.Elektrocardiogram (ECG)Echocardiografie: een eenvoudig en pijnloos onderzoek dat het hart bestudeert en verhoogde druk in de longslagaders kan opsporen.Rechtszijdige hartkatheterisatie: de gouden standaard voor diagnose. Een dun slangetje wordt in een ader ingebracht om rechtstreeks de druk in de longslagaders te meten. Dit gebeurt onder lokale verdoving en is meestal goed verdragen.CT-scan van de borst of hart-MRI: gedetailleerde beelden van het hart en de longen, om afwijkingen zoals bloedklonters of misvormingen op te sporen.InspanningstestBloedonderzoekWelke behandelingen bestaan er?ThuisbehandelingOrale medicatieVasodilatatoren en anti-proliferatieve middelen: om de longvaten te verwijden en hun structuur te verbeterenDiuretica: om vochtophoping te beperken en het hart te ontlastenZuurstoftherapie: bij een te laag zuurstofgehalte in het bloed kan zuurstof thuis toegediend worden via een masker of neusbrilHet H.U.B. biedt ook geavanceerde ambulante therapieën aanContinue infusies: sommige medicaties worden via een pomp continu toegediend via een katheter onder de huid of in een centrale ader. Dit vereist gespecialiseerde opvolging.Doelgerichte injectietherapieën: specifieke geneesmiddelen worden regelmatig geïnjecteerd om de longslagaders te ontspannen en de bloedcirculatie te verbeteren.Cardiopulmonaire revalidatie: begeleide sessies met lichte fysieke inspanning om beter te ademen tijdens inspanning, het uithoudingsvermogen te verbeteren en stress en vermoeidheid te beheersen.Begeleiding met kinesisten, verpleegkundigen, psychologen of diëtisten kan worden voorzien volgens de noden.GESPECIALISEERDE OPVOLGING IS ESSENTIEELPulmonale Hypertensie vereist een multidisciplinaire aanpak in een gespecialiseerd centrum. In het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B.) verenigt de Kliniek voor Pulmonale Hypertensie & Hartfalen:Gespecialiseerde cardiologen en longartsenGespecialiseerde verpleegkundigenKinesisten, diëtisten, psychologenChirurgen, genetici en radiologenEen gepersonaliseerde en gecoördineerde aanpakSamengevatPAH is een zeldzame maar ernstige en behandelbare ziekteDe symptomen zijn vaak misleidend: kortademigheid, vermoeidheid…Vroege diagnose verbetert het leven met de ziekte aanzienlijkEr bestaan doeltreffende behandelingen, vaak mogelijk thuisHet H.U.B. is een referentiecentrum voor deze aandoening Behoefte aan gespecialiseerd advies of een aangepaste opvolging? Wenst u informatie voor uzelf of voor een van uw naasten?Neem contact met ons Kliniek voor PAH & Hartfalen – H.U.B.Telefonisch via +32 (0)2 555 59 53 of per e-mail: SecMed [dot] Cardio [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (SecMed[dot]Cardio[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be) Samenwerking met uw huisarts is mogelijk.
Pulmonale Arteriële Hypertensie (PAH)
Gezondheidsproblemen
Oncofertiliteit
Wat is oncofertiliteit? Oncofertiliteit is een medisch specialisme dat gericht is op het behoud van de vruchtbaarheid bij personen met kanker, vóórdat zij starten met een behandeling die potentieel steriliserend is.Waarom nadenken over vruchtbaarheid vóór de start van een kankerbehandeling?Bepaalde behandelingen tegen kanker, de zogenaamde gonadotoxische behandelingen, kunnen de eierstokken of de teelballen beschadigen. Dit kan leiden tot een vermindering of zelfs een volledig verlies van de vruchtbaarheid.Bij meisjes/jonge vrouwen kan dit een premature ovariële insufficiëntie (POI) veroorzaken.Bij jongens/jonge mannen kan dit de zaadcelproductie blijvend aantasten.Daarom is het essentieel om deze kwestie direct bij de diagnose te bespreken, zelfs als de behandeling van de ziekte dringend is. Snel overleg maakt het vaak mogelijk om de kansen op een kind in de toekomst te behouden.Het zorgtraject oncofertiliteit aan het H.U.BVaststelling van de kankerdiagnoseVerwijzing naar het oncofertiliteitsteam (door de behandelende arts, oncoloog, hematoloog, pediater, enz.)Snel consult met ons gespecialiseerde teamEvaluatie van de huidige vruchtbaarheid en de risico's die verbonden zijn aan de behandelingBespreking van de beschikbare optiesToepassing van de technieken voor vruchtbaarheidsbehoudGepersonaliseerde opvolging na de behandelingen Image Een multidisciplinair team aan uw zijde In het Universitair Ziekenhuis Brussel begeleidt een team dat gespecialiseerd is in oncofertiliteit patiënten gedurende hun gehele zorgtraject:Artsen-specialisten in fertiliteit en reproductieve geneeskunde (Fertiliteitskliniek van het Universitair Ziekenhuis Brussel)Referent-oncologen en -hematologenEndocrinologenPsychologenCoördinerend verpleegkundigenreproductiebiologenWij werken nauw samen met de oncologische teams van het Jules Bordet Instituut en de pediatrische teams van het Universitair Kinderziekenhuis Koningin Fabiola (UKZKF) om de therapeutische prioriteiten te respecteren en tegelijkertijd, indien mogelijk, fertiliteitspreservatie te integreren.Onze specialisten Image Dr. Margherita CONDORELLI  Talen: Frans, Italiaans, Engels. Prendre rendez-vous Image Dr. Isabelle DEMEESTERE Talen: Frans, Engels Prendre rendez-vous Image Dr. David PENINGTalen: Frans, Nederlands, Engels Prendre rendez-vous Wat zijn de opties voor het behoud van de vruchtbaarheid? Voor meisjes / jonge vrouwen1. Cryopreservatie van oocyten (eicellen)Voor wie? Puberale jonge vrouwen (die al menstrueren).Wat houdt het in? Na hormonale stimulatie gedurende een tiental dagen (zoals bij een in-vitrofertilisatie) produceren de eierstokken meerdere eicellen. Deze worden vervolgens via een punctie onder lichte anesthesie geoogst en daarna ingevroren.Wanneer is dit mogelijk? Als de behandeling met 2 tot 3 weken kan worden uitgesteld.2. Cryopreservatie van embryo'sVoor wie? Jongvolwassene vrouwen met een partner, die embryo's wensen aan te maken.Wat houdt het in? Na ovariële stimulatie worden de eicellen bevrucht met het sperma van de partner (of een donor) om embryo's te vormen, die vervolgens worden ingevroren.Bijzonderheid: Dit vereist een reeds gedefinieerd kinderwensproject.3. Cryopreservatie van ovariëel weefselVoor wie? Prepuberale meisjes of jonge vrouwen bij wie hormonale stimulatie niet mogelijk is.Wat houdt het in? Via een kleine chirurgische ingreep wordt een deel van de eierstok weggenomen. Het weefsel wordt vervolgens ingevroren. Het kan later worden teruggeplaatst om de natuurlijke ovariële functie te herstellen of een zwangerschap mogelijk te maken.Voordeel: Kan zeer snel worden uitgevoerd, zonder te hoeven wachten op de menstruatie.4. Ovariële bescherming tijdens chemotherapieVoor wie? Puberale jonge vrouwen.Wat houdt het in? Er worden geneesmiddelen toegediend, genaamd GnRH-analogen, om de eierstokken tijdens de behandeling "in rust te brengen". Dit is op zichzelf geen methode voor fertiliteitspreservatie, maar het kan helpen om de schade te beperken.Beperkingen: Minder effectief dan de invriesmethoden, maar nuttig als aanvulling. Voor jongens / jonge mannen1. Cryopreservatie van spermaVoor wie? Puberale jonge mannen.Wat houdt het in? Vóór de start van de behandeling worden één of meerdere spermastalen afgenomen (via masturbatie) en vervolgens ingevroren.Voordeel: Eenvoudig, snel en niet-invasief. Het sperma kan gedurende meerdere jaren worden bewaard.2. Cryopreservatie van testiculair weefselVoor wie? Prepuberale jongens (die nog geen zaadcellen produceren).Wat houdt het in? Via een kleine chirurgische ingreep wordt een stukje testiculair weefsel weggenomen dat de stamcellen voor de latere productie van zaadcellen bevat. Dit weefsel wordt ingevroren voor toekomstig gebruik.Status: Deze methode is momenteel nog experimenteel, maar veelbelovend, vooral bij de allerjongsten. Hoe kiest u de juiste optie?De keuze is afhankelijk van:De leeftijd en de puberteitsstatus van de patiëntHet type kankerDe urgentie waarmee de behandeling moet worden gestartDe wensen van het kind / de tiener en de familieEventuele medische contra-indicatiesOns team begeleidt u bij elke stap om de verschillende opties toe te lichten, uw vragen te beantwoorden en de zorgverlening zo snel mogelijk te coördineren. Bijkomende informatie Contact Gaat u binnenkort starten met een potentieel gonadotoxische behandeling? Weet u niet zeker of uw behandeling een invloed kan hebben op uw vruchtbaarheid?Neem dan onmiddelijk telefonisch contact op met onze specialisten in de oncofertiliteit!Voor het reserveren van een cryopreservatie van sperma voor een patiënt, gelieve ons telefonisch te contacteren op het nummer +32(0)2 555 31 95.Voor alle aanvullende en niet-dringende vragen kunt u ons per e-mail bereiken via Oncofertilite [dot] FIV [at] hubruxelles [dot] be (Oncofertilite[dot]FIV[at]hubruxelles[dot]be).
Oncofertiliteit
Gezondheidsproblemen
Multiple Sclerose (MS)
Wat is Multiple Sclerose (MS)? Multiple sclerose (MS) is een chronische aandoening van het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg). Ze ontstaat wanneer het immuunsysteem per vergissing de myeline aanvalt – een stof die de zenuwvezels omhult en beschermt. Deze aantasting verstoort de geleiding van zenuwimpulsen, wat leidt tot uiteenlopende neurologische symptomen. MS wordt beschouwd als een auto-immuunziekte omdat het lichaamseigen afweersysteem zich tegen het eigen weefsel keert. Symptomen en prevalentie van MS in België Veelvoorkomende symptomenDe symptomen van MS verschillen afhankelijk van de getroffen gebieden in het zenuwstelsel. Mogelijke klachten zijn:Ernstige vermoeidheid: vaak buiten verhouding tot de activiteit.Visusstoornissen: wazig zien, dubbelzien of gedeeltelijk verlies van gezichtsvermogen.Tintelingen of gevoelloosheid: vooral in de ledematen.Motorische problemen: spierzwakte, coördinatie- of evenwichtsstoornissen.Cognitieve stoornissen: geheugen- of concentratieproblemen.Pijn: onder meer neuropathische pijn (brandend, elektrische schokken).Spasticiteit: onwillekeurige spierstijfheid.Urinestoornissen: frequente of dringende aandrang, of moeite met het ledigen van de blaas.DarmproblemenSeksuele stoornissenDeze symptomen kunnen optreden in opstoten (plotselinge verergering) met tussenliggende remissies (gedeeltelijk of volledig herstel), of langzaam progressief verlopen.Prevalentie in BelgiëIn België leven naar schatting ongeveer 15.000 mensen met MS, wat neerkomt op een prevalentie van 127 per 100.000 inwoners. De ziekte treft vooral jongvolwassenen, meestal tussen 20 en 40 jaar bij diagnose. Vrouwen worden vaker getroffen (ongeveer 73 % van de gevallen). Aandoeningen geassocieerd met MS Anti-MOG antistofziekte (Myeline Oligodendrocyt Glycoproteïne) is een zeldzame aandoening die lijkt op MS, waarbij het immuunsysteem antistoffen aanmaakt tegen MOG, een eiwit in myeline. De symptomen lijken op MS, maar de mechanismen zijn verschillend, en dus ook de behandeling.Neuromyelitis optica (NMO) is een zeldzame ontstekingsziekte van het zenuwstelsel waarbij vooral de oogzenuwen en het ruggenmerg worden aangevallen. Dit kan leiden tot gezichtsverlies, oogpijn, spierzwakte of gevoelsstoornissen. Vroege diagnose en aangepaste zorg kunnen opflakkeringen en blijvende schade beperken. Hoe wordt Multiple Sclerose behandeld? Medische aanpak van MSDiagnoseDe diagnose van MS steunt op meerdere onderzoeken:Beoordeling van symptomen en klinisch onderzoekBloedonderzoek: om andere aandoeningen uit te sluitenMRI (Magnetische Resonantie Beeldvorming): toont letsels (of “plaque”) in hersenen en ruggenmergLumbaalpunctie: analyse van hersenvocht om tekenen van ontsteking op te sporenOogheelkundig onderzoek: om aantasting van de oogzenuw of hersenzenuwen (bv. dubbelzien) op te sporenGeëvoceerde potentialen: testen die de snelheid meten van zenuwsignalen voor motoriek, gevoel, zicht en gehoor BehandelingenEr bestaat nog geen genezing voor MS, maar wel behandelingen om:De ziekteprogressie te vertragenHet aantal opstoten te verminderenSymptomen dagelijks te verlichtenEr zijn drie grote behandelingscategorieën:Behandeling van opstotenBij een opstoot kan de arts voorschrijven:•    Corticosteroïden (krachtige ontstekingsremmers), via infuus of tablettenVerminderen snel de ontsteking en versnellen het herstel Langetermijnbehandelingen (ziektemodificerende therapieën)Deze worden continu toegediend, ook buiten opstoten. Doel:•    Minder opstoten, Beperken van invaliditeit, Vertragen van hersen- en ruggenmergletsels (zichtbaar op MRI)Er bestaan verschillende vormen (oraal, injectie of infuus), gekozen op basis van type MS, ziekteactiviteit, bijwerkingen en levensstijl. Symptomatische behandelingMS-symptomen kunnen verlicht worden met aangepaste zorg:- Vermoeidheid: revalidatie, leefstijlbeheer, soms medicatie- Spasticiteit: kinesitherapie, medicatie (bv. baclofen, Sativex®)- Zenuwpijn: specifieke medicatie (anti-epileptica, antidepressiva)- Urinestoornissen, seksuele of spijsverteringsproblemen: medicatie of revalidatie- Angst- en depressieve klachten: psychologische begeleiding, therapie- Cognitieve problemen: neuropsychologische opvolging, revalidatieRegelmatige fysieke activiteit is sterk aanbevolen, met ondersteuning door kinesitherapie indien nodig. Dit alles draagt bij aan een betere levenskwaliteit. Langdurige medische opvolging MS is een complexe aandoening die verschillende domeinen van de gezondheid beïnvloedt. Een multidisciplinair team zorgt voor een op maat gemaakte aanpak:Neurologen: coördineren behandeling en opvolgingGespecialiseerde verpleegkundigen: educatie en ondersteuningKinesitherapeuten en ergotherapeuten: helpen mobiliteit en zelfstandigheid te behoudenPsychologen: emotionele ondersteuningNeuropsychologen: cognitieve evaluatie en begeleiding in het dagelijks leven (werk, school)Maatschappelijk werkers: evalueren hulpbehoeften thuisAndere betrokken specialisten kunnen zijn:Infectiologen: checken infecties en vaccinatiestatus voor start behandelingOogartsen: volgen visusproblemen op via fundoscopie, gezichtsveldonderzoek, OCTUrologen: behandelen blaasproblemen (urodynamisch onderzoek, medicatie, sondage)Gynaecologen: advies over menstruatie, anticonceptie, zwangerschap, seksualiteitDermatologen: opvolging van huidbijwerkingen bij medicatieNeurorevalidatiespecialisten: aanpak van motorische, coördinatie- en loopproblemenPijnkliniek: pijnanalyse en behandelingNeuroradiologen: essentieel voor MRI-diagnose en monitoringDe MS-kliniek van het H.U.B. biedt een geïntegreerde, gepersonaliseerde en innovatieve multidisciplinaire aanpak voor elke patiënt met MS. Zorg voor kinderen met MS Voor patiënten jonger dan 18 jaar is er een pediatrische zorgaanpak. Deze houdt rekening met:specifieke klinische en therapeutische kenmerken van MS bij kinderenaandacht voor school, sport, vrije tijd en psychologische ondersteuningDeze zorg houdt rekening met het ontwikkelingsniveau van het kind en de verwachtingen van het gezin. Meer info Onze specialisten Voor patiënten ouder dan 18 jaarMS-expert neurologen:Dr Sophie ELANDS (FR, NL, EN)Dr Serena BORRELLI (FR, EN, IT)Revalidatie:Dr Pierre CABARAUXDr Johanne GARBUSINSKIParamedisch team:Mme Francesca LOSURDO - KinesitherapeutMme Elsa DI FONTE – KinesitherapeutMr Corentin LOISON - KinesitherapeutMme Fabienne DEVEYLDER – OnderzoekscoördinatorMme Christiane KITOKO – OnderzoekscoördinatorMme Sarah EL HAJJ – Onderzoekscoördinator Contact met de MS-kliniek Voor patiënten jonger dan 18 jaarDr Audrey Van Hecke – Kinderneuroloog HUDERF (coördinerend arts)Baijot Simon – NeuropsycholoogDr Lhoir – OogartsDr Slegers – CardioloogDr El Nemnom – DermatoloogDr Preziosi – RadioloogDr Lombardo – Fysische geneeskundeMadame  El Khaldi – Referentieverpleegkundige ziekenhuisopname Contacteer de dienst Kinderneurologie van het HUDERF
Multiple Sclerose (MS)
Gezondheidsproblemen
Doorligwonden
Doorligwonden en hun preventie In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, worden niet alleen ouderen getroffen door doorligwonden. Alle bedlegerige of langdurig gehospitaliseerde patiënten kunnen ze krijgen. Het is dus cruciaal om doorligwonden op te sporen en te voorkomen, zeker aangezien ze vermeden kunnen worden!  Image Wat is een doorligwonde? Doorligwonden (ook wel decubitus genoemd) zijn letsels van de huid en onderliggende weefsels die worden veroorzaakt door langdurige druk op een lichaamsdeel, vaak op drukpunten (hielen, heiligbeen, heupen). Ze beginnen meestal met aanhoudende roodheid en ontwikkelen zich snel – soms in enkele uren – tot diepe wonden als de druk niet wordt verlicht en de multidisciplinaire behandeling niet wordt aangepast. Maceratie, maar ook ondervoeding in combinatie met langdurige immobiliteit, verergeren de wonden. Als er niet snel wordt ingegrepen, kunnen ze leiden tot intense pijn en ernstige wonden waarvoor een complexe, zware en langdurige ziekenhuisopname nodig is.  Image Hoe voorkom je het ontstaan van een doorligwonde? Er zijn verschillende vroege waarschuwingstekens om te monitoren om te voorkomen dat doorligwonden ontstaan of verergeren:Roodheid die niet weggaat bij lichte druk op de huid: de wond is nog omkeerbaar, er moet snel actie worden genomen!Lokale pijn of ongemak, zelfs als de huid intact lijkt.Die tekens kunnen snel evolueren. In geval van twijfel is het belangrijk om onmiddellijk een verpleegkundige of arts te waarschuwen. « Elke beweging, hoe klein ook, telt: van houding veranderen, een arm of been bewegen, een kussen verplaatsen ... Dat zijn eenvoudige reflexen die toch het verschil kunnen maken » aldus Agathe Ducrocq.Voici quelques bonnes pratiques à suivre pour éviter l'apparition d'une escarre :Regelmatig bewegen (om de 2 of 3 uur)Aangepaste preventieoppervlakken (matras, antidoorligkussen, lakens, kleding enz.)Dagelijkse controle van de huid in risicozonesHuidhygiëne en -hydratatie (met name bij incontinentie of warm weer)Opvolging van de voedingsinname en hydratatieCommunicatie en gedeelde waakzaamheid Bij warm weer moet de patiënt worden verfrist en moet het beddengoed worden vervangen. Dat voorkomt maceratie en verbetert het comfort van de patiënt. Hoe voorkom je dat een doorligwonde erger wordt? Denkt u dat uw naaste een beginnende doorligwonde heeft? Geen paniek! Het belangrijkste is om snel te handelen om erger te voorkomen.Neem meteen contact op met:Uw thuisverpleegkundige (indien al betrokken, is zij/hij de eerste om te verwittigen)Uw huisartsUw apotheker (opgeleid om u te begeleiden)Bij een diepe wonde of verslechtering van de algemene toestand: bel de hulpdienstenAlgemeen noodnummer: 112Spoedgevallen H.U.B: +32 (0)2 555 34 02 of 34 05Een evaluatie zal helpen om:Te bepalen of het effectief om een doorligwonde gaatHet stadium van de wonde vast te stellenDe zorgen, het materiaal en de houding aan te passenEen gecoördineerde aanpak op te starten (verpleegkundige, kinesist, arts)U bent niet verantwoordelijk voor deze situatie. U doet uw best. En u staat er niet alleen voor, wij zijn er om u te helpen. De Doorligwonden Preventiegroep van het H.U.B De GDPE werd opgericht in 2023. Het is een multidisciplinair team, opgezet dankzij de kwaliteitscel, dat verpleegkundigen, ergotherapeuten, kinesitherapeuten, artsen, de zorgondersteuningsteams en diëtisten samenbrengt. Ons doel is om de nodige middelen te bieden en zo veel mogelijk mensen te bereiken, zodat preventie en opsporing van doorligwonden een reflex worden – of je nu arts, verpleegkundige, zorgkundige of mantelzorger bent! Neem contact met ons op Nuttige bronnen en links Of u nu mantelzorger bent of zorgverlener, de Doorligwonden Preventiegroep stelt nuttige hulpmiddelen ter beschikking om het ontstaan van doorligwonden te voorkomen of verergering ervan tegen te gaan, zowel in het ziekenhuis als thuis. Bij twijfel raden wij altijd aan een zorgprofessional te raadplegen die gespecialiseerd is in de behandeling van dit soort wonden. [BROCHURE] Preventie van doorligwonden voor patiënten en mantelzorgers FAQ over doorligwonden 1. Wie kan doorligwonden krijgen? Doorligwonden kunnen iedereen treffen die lange tijd in dezelfde houding blijft zonder te bewegen: bedlegerige personen, rolstoelgebruikers, ziekenhuispatiënten of ouderen. Maar ook jongere mensen kunnen er last van krijgen bij een tijdelijke mobiliteitsbeperking. 2. Wat veroorzaakt doorligwonden? Doorligwonden ontstaan door langdurige druk op bepaalde lichaamsdelen zoals de hielen, billen of rug, maar ook op minder bekende plekken zoals achter de oren (brillen, mondmaskers), in de neusgaten (sondes), onder de armen of tussen huidplooien. Die druk blokkeert de bloedcirculatie, wat de huid en onderliggende weefsels beschadigt. Vocht, wrijving en slechte voeding kunnen het risico vergroten. Daarom is een algehele waakzaamheid nodig, ook voor kleine contactzones. 3. Wat zijn de 4 stadia van doorligwonden? Stadium 1: Aanhoudende roodheid van de huid (nog omkeerbaar als je snel ingrijpt).Stadium 2: Beschadiging van de huid, soms met blaar of oppervlakkige wonde.Stadium 3: De wonde wordt dieper en bereikt het onderhuidse weefsel.Stadium 4: Ernstige letsels die spieren, pezen en zelfs botten kunnen aantasten.Het is belangrijk om vanaf het eerste stadium te handelen om een snelle en pijnlijke infectie te vermijden die kan leiden tot (her)opnames in het ziekenhuis. 4. Genezen doorligwonden? Ja, mits snelle en correcte behandeling. Hoe vroeger ze worden ontdekt, hoe sneller ze genezen. Gevorderde stadia vragen gespecialiseerde zorg (wondverzorging en plastische chirurgie) en kunnen veel langer nodig hebben om te genezen. 5. Zijn doorligwonden gevaarlijk? Ja, vooral als ze niet behandeld worden. Doorligwonden kunnen geïnfecteerd raken, hevige pijn veroorzaken en ernstige complicaties en ziekenhuisopnames tot gevolg hebben. Daarom is preventie en regelmatige controle zo belangrijk.
Doorligwonden
Gezondheidsproblemen
Aangeboren hartafwijkingen
Wat is een aangeboren hartafwijking? Aangeboren hartaandoeningen zijn misvormingen van het hart of de grote bloedvaten die al bij de geboorte aanwezig zijn. Die afwijkingen ontwikkelen zich tijdens de zwangerschap. Ze kunnen heel verschillend zijn: sommige zijn mild en blijven onopgemerkt, terwijl andere vanaf de eerste levensdagen medische of chirurgische behandeling vereisen.Dankzij de medische vooruitgang bereikt de meerderheid van de getroffen kinderen de volwassen leeftijd, waardoor hun aangeboren hartaandoening een aandoening wordt die, bij sommigen, levenslang moet worden opgevolgd.Types aangeboren hartaandoeningenDe belangrijkste aangeboren hartaandoeningenAangeboren hartmisvormingen kunnen in verschillende families worden ingedeeld:1. Gaatjes en abnormale verbindingen in het hartDit zijn kleine gaatjes of abnormale verbindingen tussen de holtes van het hart die er niet zouden mogen zijn.Atriumseptumdefect (ASD): een gaatje tussen de twee boezems (de bovenste holtes).Ventrikelseptumdefect (VSD): een gaatje tussen de twee kamers (de onderste holtes).Atrioventriculair septumdefect (AVSD): een groter defect van zowel de boezems en kamers als de kleppen.Patente ductus arteriosus (PDA): een klein kanaal dat normaal tijdens de zwangerschap het hart en de longen verbindt, sluit zich niet na de geboorte.Abnormale pulmonale veneuze connectie: de aderen die zuurstofrijk bloed naar de longen voeren, zijn niet goed aangesloten.2. Afwijkingen en vernauwingen van de kleppenHartkleppen zijn als deurtjes die de doorgang van het bloed regelen. Ze kunnen misvormd zijn. Bij een stenose stroomt het bloed moeilijk omdat een klep of bloedvat te nauw is.Ebsteinanomalie: de tricuspidalisklep (tussen de rechterboezem en -kamer) is slecht geplaatst of werkt niet goed.Klepdysplasie: een klep heeft een abnormale vorm en sluit niet goed.Pulmonale stenose: de uitgang naar de longen is vernauwd.Aortastenose: de uitgang naar de aorta (de grote slagader die het bloed naar het lichaam voert) is vernauwd.Aortacoarctatie: een deel van de aorta is afgekneld.3. Misvormingen die leiden tot een slechte oxygenatie (cyanotische afwijkingen)Hierdoor bevat het bloed niet voldoende zuurstof, waardoor de huid of de lippen blauw worden.Tetralogie van Fallot: een combinatie van 4 afwijkingen die de bloedstroom verstoren.Transpositie van de grote vaten: de twee grote slagaders zijn 'omgekeerd' aangesloten, waardoor het bloed naar de verkeerde plaats stroomt.Truncus arteriosus communis: in plaats van twee slagaders (één voor de longen, één voor het lichaam), ontspringt er slechts één slagader uit het hart.Pulmonale atresie: de klep die het bloed naar de longen laat stromen is afwezig of onderontwikkeld.4. Misvormingen met slechts één functionele kamer:Tricuspidalisklepatresie: de tricuspidalisklep en de rechterkamer zijn te klein.Hypoplastisch-linkerhartsyndroom: een deel van de linker harthelft is te klein en werkt niet goed.Eenkamerhart: het hart functioneert met slechts één kamer in plaats van twee. Te onthouden:Sommige hartaandoeningen zijn eenvoudig en goedaardig (zoals een klein gaatje dat vanzelf dichtgaat).Andere zijn complexer en vereisen een operatie in de eerste levensdagen.Afhankelijk van de situatie moet de patiënt mogelijk ook na de pediatrische periode als volwassene worden opgevolgd.Het goede nieuws is dat dankzij de medische vooruitgang de meeste kinderen met een hartaandoening nu opgroeien tot volwassenen die een actief leven leiden.  Wat zijn de symptomen van aangeboren hartafwijkingen? De tekenen variëren naargelang het type en de ernst:Snel buiten adem zijn, vooral tijdens het eten of sporten;Ongewone vermoeidheid;Moeilijke gewichtstoename of groeiachterstand bij kinderen;Bauwe verkleuring van de lippen, huid of nagels (cyanose);Frequente luchtweginfecties;Hartkloppingen of hartritmestoornissen.Sommige misvormingen blijven onopgemerkt en worden pas ontdekt tijdens een onderzoek.Prevalentie in BelgiëOngeveer 8 op de 1.000 kinderen wordt geboren met een hartaandoening, wat neerkomt op bijna 800 nieuwe gevallen per jaar.Tegenwoordig bereikt meer dan 90% van de kinderen met een hartaandoening dankzij de medische en chirurgische vooruitgang de volwassen leeftijd.Naar schatting leven meer dan 50.000 volwassenen in België met een aangeboren hartaandoening. Het is dus een belangrijk probleem voor de volksgezondheid. Hoe worden aangeboren hartafwijkingen behandeld? Behandeling bij het Academisch Ziekenhuis Brussel1. Pediatrische behandelingPrenatale diagnose: bepaalde afwijkingen worden al voor de geboorte ontdekt tijdens een prenatale echo.Bij de geboorte en tijdens de kindertijd: de kinderen worden opgevolgd door gespecialiseerde pediatrische cardiologen.De zorg kan bestaan uit:geneesmiddelenbehandelingen om het hart te ondersteunen of een ritmestoornis te corrigeren;een hartoperatie (soms in de eerste levensdagen);katheterisaties (plaatsing van stents, sluiting van verbindingen in het hart, dilataties enz.);opvolging van de ontwikkeling (groei, voeding, school, lichaamsbeweging);kinesitherapie;psychologische en sociale ondersteuning.2. Overgang naar de zorg voor volwassenenTijdens de puberteit wordt een overgangsproces opgestart.Doelstellingen:de jongeren voorbereiden op het omgaan met hun ziekte en behandeling;hen helpen om hun medisch dossier en het belang van langetermijnopvolging te begrijpen;de geleidelijke overgang organiseren van de pediatrie naar een team voor volwassenen dat gespecialiseerd is in aangeboren hartaandoeningen.Die stap is cruciaal om te voorkomen dat jongeren stoppen met de opvolging, wat vaak voorkomt, en om complicaties op volwassen leeftijd te verminderen.3. Zorg op volwassen leeftijdVolwassenen met aangeboren hartaandoeningen hebben een regelmatige opvolging nodig in gespecialiseerde centra (vaak GUCH – Grown-Up Congenital Heart disease clinics) genoemd. Hun zorg omvat:levenslange monitoring: echocardiografieën, MRI's van het hart, elektrocardiogrammen, regelmatige evaluaties;aangepaste behandelingen: geneesmiddelen, nieuwe chirurgische ingrepen of katheterisaties indien nodig, behandeling van ritmestoornissen;preventie van complicaties: ritmestoornissen, hartfalen, pulmonale hypertensie, infectieuze endocarditis;genetisch advies en beoordeling van het risico op recidief voor volgende generaties;opvolging en beoordeling van complicaties voor de pulmonale circulatie; dagelijks leven: advies over sport, werk, reizen, anticonceptie en zwangerschap;psychologische en sociale begeleiding: hulp bij het leven met een chronische ziekte.Het H.U.B. biedt een geïntegreerde aanpak en een compleet zorgaanbod, waaronder expertise op het vlak van hartfalen en transplantatie, evaluatie van de longcirculatie, cardiogenetica, ritmologie, interventionele cardiologie en hartchirurgie. Dankzij dit zorgaanbod is het H.U.B. een Belgisch referentiecentrum voor aangeboren hartaandoeningen. Uw specialisten Bij het Erasme ZiekenhuisProf. Antoine BondueCardiogenetica en aangeboren hartaandoeningen bij volwassenenDirecteur van de dienst Cardiologie van het H.U.B. Dr. Marielle MorissensCardioloog Aangeboren hartaandoeningen bij volwassenenProf. Jean-Luc Vachiery Longcirculatie en hartfalenKliniekhoofd Prof. Ana RoussoulièresHartfalen en transplantatie Dr. Renaud DendievelInterventioneel cardioloogEen afspraak makenTel.: +32 (0)2 555 39 60 email : Cons [dot] Cardio [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (Cons[dot]Cardio[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be)   À l’HUDERF Prof. Françoise VermeulenGeïntegreerde pediatrie en adolescentengeneeskundeDr Nicolas Arribard Pediatrisch cardioloogDirecteur van de dienst Pediatrie Dr Hugues Dessy  Pediatrisch cardioloogGespecialiseerd in prenatale diagnoseDirecteur van de dienst Kindercardiologie van het HUDERFProf. Pierre WauthyChirurgie aangeboren hartaandoeningen Een afspraak makenTel.: +32 (0)2 477 31 79  email : Call2 [dot] Accueil [dot] huderf [at] hubruxelles [dot] be (Call2[dot]Accueil[dot]huderf[at]hubruxelles[dot]be)   Ontdek de dienst Kindercardiologie van het HUDERF FAQ over aangeboren hartaandoeningen 1. Is een aangeboren hartaandoening altijd ernstig? Nee. Sommige aangeboren hartaandoeningen zijn goedaardig en vereisen slechts een beperkte en tijdelijke opvolging tijdens de kindertijd. Andere vereisen monitoring of ingrepen en opvolging op lange termijn. 2. Kunnen aangeboren hartaandoeningen worden voorkomen? De meeste niet, omdat ze vaak afhankelijk zijn van complexe factoren. Er zijn echter situaties waarin erfelijkheid een belangrijke rol speelt. Een goede voorbereiding op de zwangerschap en voorafgaande identificatie van eventuele erfelijke factoren vermindert bepaalde risico's (genetisch advies, foliumzuur nemen, regelmatige medische controles, alcohol en roken vermijden). 3. Zijn aangeboren hartaandoeningen erfelijk? Niet allemaal, maar sommige wel. Meestal zijn het alleenstaande gevallen, zonder gekende familiale voorgeschiedenis. Ze ontstaan vaak door een complexe combinatie van factoren: omgevingsfactoren tijdens de zwangerschap (bijvoorbeeld virale infecties zoals rodehond, inname van bepaalde geneesmiddelen, alcoholgebruik, slecht gecontroleerde diabetes); en soms genetische factoren (structurele of numerieke chromosoomafwijkingen, of genetische varianten die ofwel bij het kind verschijnen of van de ouders worden geërfd). Op dit moment kan er in ongeveer 30% van de gevallen een genetische component worden geïdentificeerd, waarbij de betrokkenheid en de ernst variëren afhankelijk van de situatie: familiale overdracht van de verantwoordelijke varianten (meerdere leden van dezelfde familie getroffen, maar vaak op een variabele manier); genetische syndromen (bv. trisomie-21, digeorgesyndroom, noonansyndroom enz.) enz. 4. Als mijn kind wordt geboren met een aangeboren hartaandoening, hoe groot is dan het risico dat mijn toekomstige kinderen er ook een zullen hebben? Als een kind wordt geboren met een aangeboren hartafwijking, is het risico dat een broer of zus ook wordt getroffen groter dan in de algemene bevolking (vaak tussen 2 en 6%, maar de kans kan hoger zijn afhankelijk van het type misvorming en de familiale voorgeschiedenis). Dit risico rechtvaardigt genetisch advies in functie van de situatie en soms speciale monitoring tijdens volgende zwangerschappen (gerichte foetale echografie, genetische testing voor de geboorte of voor de implantatie). 5. Als een ouder (vader of moeder) een aangeboren hartaandoening heeft, is er dan een risico voor de kinderen? Ja, het risico is iets hoger dan in de algemene bevolking. Afhankelijk van het type misvorming varieert het tussen de 2 en 10%. Het risico is in het algemeen iets hoger als het de moeder betreft. Dit risico rechtvaardigt een foetale hartscan tijdens de zwangerschap om misvormingen in een vroeg stadium op te sporen. In sommige gevallen wordt voorafgaand aan de zwangerschap genetisch advies aangeboden.  6. Kunnen getroffen kinderen een normaal leven leiden? In de meeste gevallen wel. Ze gaan naar school, spelen en groeien op, maar moeten medische aanbevelingen volgen en regelmatig onderzoeken ondergaan. Sommigen krijgen aangepast of gespecialiseerd onderwijs.  7. Kunnen aangeboren hartaandoeningen worden genezen? Een aangeboren hartafwijking is bijna nooit “voor altijd genezen”. Zelfs na een geslaagde operatie kunnen er op volwassen leeftijd complicaties of heringrepen optreden. Daarom is een goede overgang van de pediatrie naar de volwassenenzorg zo belangrijk voor de continuïteit van de opvolging. 8. Kan een vrouw met een aangeboren hartaandoening zwanger worden? Ja, vaak wel, maar met gespecialiseerde opvolging. Bepaalde situaties vereisen nauwlettende monitoring en in zeldzame gevallen kan een zwangerschap worden afgeraden. Nuttige links / Hulpmiddelen Belgische Cardiologische Liga Belgische Vereniging voor Cardiologie – Belgische Werkgroep voor Volwassenen me… European Society of Cardiology – werkgroep Congenital Heart Disease PERSBERICHT - Aangeboren hartaandoeningen: zorgcontinuïteit van de kindertijd t…
Aangeboren hartafwijkingen
Gezondheidsproblemen
Longkanker
Wat is longkanker? Longkanker is een ziekte waarbij bepaalde cellen in de longen zich abnormaal gaan vermenigvuldigen. Deze ongecontroleerde groei kan leiden tot de vorming van een massa, een zogenaamde tumor.Er bestaan twee hoofdtypen longkanker:• Niet-kleincellige longkanker (ongeveer 80% van de gevallen, het meest voorkomend).• Kleincellige longkanker (zeldzamer, maar agressiever).Voorkomen in BelgiëLongkanker is een van de meest voorkomende kankers in België.Elk jaar worden er ongeveer 9.000 nieuwe gevallen vastgesteld.Het is de belangrijkste doodsoorzaak door kanker in ons land.De belangrijkste risicofactor is roken, maar ook andere factoren spelen een rol: blootstelling aan radon, luchtvervuiling, passief roken, familiegeschiedenis.SymptomenAanhoudende of veranderende hoestBloed in het slijmPijn op de borst of kortademigheidHeesheidOnverklaard gewichtsverlies, vermoeidheidTerugkerende longinfecties (bronchitis, longontsteking) Deze symptomen betekenen niet noodzakelijk dat er sprake is van kanker, maar raadpleeg een arts als ze aanhouden. Medische behandeling van longkanker 1. OpsporingSystematische screening voor longkanker is nog niet algemeen ingevoerd in België.Er lopen studies om gerichte screening aan te bieden aan mensen met een hoog risico (bijv. zware rokers).2. DiagnoseDe diagnose steunt op:Medische beeldvorming: CT-scan, PET-scan, MRIBronchoscopie (onderzoek van de luchtwegen met mogelijkheid tot staalname)Biopsie: analyse van cellen om de aanwezigheid van kanker te bevestigen3. BehandelingDe behandeling hangt af van het type kanker, het stadium en de algemene gezondheidstoestand.Ze kan bestaan uit:Chirurgie: verwijderen van de tumor indien mogelijkRadiotherapie: vernietigen van kankercellen met stralingChemotherapie: geneesmiddelen die kankercellen dodenDoelgerichte therapieën: gericht op specifieke genetische afwijkingen van de tumorImmunotherapie: stimuleert het immuunsysteem om de kanker te bestrijden4. OpvolgingRegelmatige opvolging is essentieel:Klinische en radiologische controlesBehandeling van neveneffectenPsychologische, voedings- en ademhalingsondersteuning Meer informatie over de behandeling van longkanker in het H.U.B. Veelgestelde vragen (FAQ) 1. Krijgen alleen rokers longkanker? Nee. Roken is de belangrijkste oorzaak, maar 10–15% van de patiënten heeft nooit gerookt. 2. Wat zijn de eerste waarschuwingssignalen? Aanhoudende hoest, kortademigheid, bloed in het slijm, onverklaard gewichtsverlies. 3. Kan longkanker vroeg opgespoord worden? In theorie wel, maar er bestaat nog geen officieel screeningsprogramma in België. 4. Wat zijn de overlevingskansen? Die hangen af van het stadium: hoe vroeger de diagnose, hoe beter de prognose. 5. Vermindert stoppen met roken het risico, zelfs na jaren? Ja, stoppen verlaagt het risico aanzienlijk, ook na vele jaren. 6. Is longkanker erfelijk? Er kunnen familiale aanlegfactoren zijn, maar roken blijft de belangrijkste risicofactor. 7. Zijn de onderzoeken pijnlijk? De meeste onderzoeken, zoals CT- en PET-scans, zijn pijnloos. Een biopsie kan wat ongemakkelijk zijn, maar gebeurt onder lokale verdoving. 8. Kan men normaal leven tijdens de behandeling? Dat hangt af van het type behandeling en de bijwerkingen. Met aangepaste medische opvolging kan de levenskwaliteit behouden blijven. 9. Wat zijn de bijwerkingen van de behandelingen? Die verschillen sterk per therapie, maar worden steeds beter beheerd. 10. Waar kan ik steun vinden? Bij patiëntenverenigingen, gespecialiseerde psychologen en ondersteunende ziekenhuisdiensten. Nuttige bronnen en organisaties Of u nu een diagnose hebt gekregen of zich zorgen maakt, u staat er niet alleen voor. Hieronder vindt u betrouwbare informatie en ondersteuningsgroepen: [ORGANISATIE] Stichting tegen Kanker [ORGANISATIE] All.Can (informatie en mythes over longkanker) [ORGANISATIE] Tabakstop [PATIËNTENVERENIGING] ALK Positive Belgium (patiënten met ALK+ longkanker) [PATIËNTENVERENIGING] PROLONG Belgium (longkanker of mesothelioom) [ORGANISATIE] Belgian Lung Foundation
Longkanker
Gezondheidsproblemen
Colorectale kanker
Wat is colorectale kanker? Colorectale kanker is een van de meest voorkomende kankers, maar kan worden voorkomen of in een vroeg stadium worden opgespoord dankzij regelmatige screening en endoscopische verwijdering van poliepen. Deze ingrepen voorkomen de evolutie naar een invasieve kanker. Als u in aanmerking komt voor screening of een endoscopische ingreep, is onze dienst gespecialiseerd in een gepersonaliseerde aanpak. Een medisch voorschrift kan vereist zijn vóór het maken van een afspraak. Hoe wordt colorectale kanker behandeld? Onze dienst biedt toonaangevende expertise in de screening en endoscopische behandeling van poliepen en colorectale kankers. Wij voeren diagnostische colonoscopieën en geavanceerde endoscopische resecties uit, waaronder poliepectomieën, mucosectomie, ESD (endoscopische submucosale dissectie) en volledige wandresectie (FTRD). Onze multidisciplinaire teams bestaan uit gastro-enterologen, digestieve chirurgen en oncologen en zorgen voor een volledige en gecoördineerde zorg.Wij zijn ook gespecialiseerd in de opvolging van hoogrisicopatiënten (familiale of persoonlijke voorgeschiedenis) en in de begeleiding van behandelingen na de diagnose. Onze moderne apparatuur garandeert nauwkeurige en veilige ingrepen, met minimale complicaties en een snel herstel.Regelmatige screening wordt aanbevolen vanaf de leeftijd van 50 jaar, of vroeger bij familiale voorgeschiedenis. Raadpleeg een arts bij rectaal bloedverlies, aanhoudende buikpijn of veranderingen in het stoelgangpatroon. Bij acute symptomen (hevige pijn of obstructie) is een dringende behandeling noodzakelijk. Ontdek de Dienst Digestieve Oncologie van het H.U.B Colorectale kanker: welke wetenschappelijke en medische innovaties bij het H.U.B? Onze dienst heeft een kwaliteitsmonitoring van onze onderzoeken ingevoerd (percentage goede voorbereiding, percentage caecale intubatie, adenoomdetectiegraad). Deze gegevens worden gepubliceerd in elk verslag. De dienst neemt deel aan onderzoeksprojecten rond innovatieve endoscopische technieken, zoals ESD, en rond de optimalisatie van de screening van colorectale kanker (kunstmatige intelligentie). Wij zijn ook gecertificeerd voor georganiseerde screening, wat zorg van hoge kwaliteit garandeert. Onze bijdragen aan wetenschappelijk onderzoek Als leden van een toonaangevend academisch ziekenhuis voeren onze zorgprofessionals wetenschappelijke onderzoeksprojecten uit om de geneeskunde vooruit te helpen en de kwaliteit van de zorg voor patiënten voortdurend te verbeteren. Bekijk de lijst van onze wetenschappelijke publicaties
Colorectale kanker
Gezondheidsproblemen
Vertraagde spijsvertering
Wat is een vertraagde spijsvertering? Vertraagde spijsvertering, of gastroparese, is een aandoening die zich uit door een vertraagde maaglediging. Dit kan leiden tot symptomen zoals misselijkheid, een opgeblazen gevoel, een vroegtijdig verzadigd gevoel of buikpijn. Deze aandoening kan verband houden met onderliggende ziekten zoals diabetes, of zonder duidelijke oorzaak optreden. Het Erasme-ziekenhuis biedt innovatieve oplossingen om de maaglediging te verbeteren en de symptomen te verminderen. Vertraagde spijsvertering: welke medische behandeling in het H.U.B? De dienst Gastro-enterologie van het Erasme-ziekenhuis biedt een geavanceerde aanpak voor de behandeling van vertraagde spijsvertering, door een nauwkeurige diagnose te combineren met moderne therapeutische opties. Onder de innovatieve behandelingen kan de injectie van Botox in de pylorusspier de spier ontspannen en de doorgang van voedsel versnellen. Een ander alternatief is de G-POEM-procedure (Gastric Per-Oral Endoscopic Myotomy), waarbij de pylorische spier gedeeltelijk wordt doorgesneden om de maaglediging op duurzame wijze te verbeteren.Ons multidisciplinaire team, bestaande uit gastro-enterologen, radiologen, diëtisten en kinesitherapeuten, zorgt voor een aangepaste opvolging voor elke patiënt om de resultaten te optimaliseren en de levenskwaliteit te verbeteren.Patiënten die lijden aan vertraagde spijsvertering kunnen hun spijsverteringscomfort verbeteren door bepaalde gewoonten aan te nemen: de voorkeur geven aan kleinere, gespreide maaltijden, licht verteerbare voeding kiezen en goed kauwen. Regelmatige hydratatie en lichte fysieke activiteit, zoals wandelen na de maaltijd, kunnen eveneens helpen. Bij aanhoudende symptomen wordt een medische consultatie aanbevolen. Ontdek de Dienst Gastro-enterologie van het H.U.B Vertraagde spijsvertering: welke wetenschappelijke en medische innovaties in het H.U.B? Het Erasmeziekenhuis is een referentiecentrum voor onderzoek naar stoornissen van de spijsverteringsmotiliteit. Onze teams nemen deel aan klinische studies naar innovatieve behandelingen zoals Botox en G-POEM om hun doeltreffendheid te optimaliseren en nieuwe benaderingen te ontwikkelen. Ons doel is om patiënten doeltreffende en minimaal invasieve oplossingen te bieden om hun spijsverteringscomfort te verbeteren. Onze bijdragen aan wetenschappelijk onderzoek Als leden van een toonaangevend academisch ziekenhuis voeren onze zorgprofessionals wetenschappelijke onderzoeksprojecten uit om de geneeskunde vooruit te helpen en de kwaliteit van de zorg voor patiënten voortdurend te verbeteren. Bekijk de lijst van onze wetenschappelijke publicaties
Vertraagde spijsvertering
Gezondheidsproblemen
Arteriële hypertensie
Wat is arteriële hypertensie? De bloeddruk is de druk die het bloed uitoefent op de wanden van de slagaders. Wanneer de bloeddruk te hoog is, noemen we dat arteriële hypertensie, een stille aandoening die in België ongeveer 2,5 miljoen mensen treft. Vaak krijgen mensen geen symptomen, maar toch is het een belangrijke factor voor de cardiovasculaire gezondheid. In combinatie met andere factoren zoals overgewicht, diabetes of een zittende levensstijl vergroot een hoge bloeddruk het risico op ernstige complicaties en zelfs vroegtijdig overlijden aanzienlijk. Hypertensie kan ook vitale organen beschadigen, zoals het hart, de nieren en de ogen. Behandeling In het Erasme Ziekenhuis behandelen we hypertensie volgens een multidisciplinaire en gepersonaliseerde benadering. Ons hypertensieteam bestaat uit cardiologen, nefrologen, voedingsdeskundigen, tabacologen en internisten, die samen de patiënten een omvattende zorg bieden. Elke patiënt wordt grondig onderzocht om zijn of haar cardiovasculair risicoprofiel en eventuele orgaanschade te evalueren. Dat gebeurt via onderzoeken zoals ambulante bloeddrukmeting (ABPM), gerichte bloedtests en beeldvormingsonderzoeken van het hart of de nieren indien nodig. De behandeling combineert aanbevelingen voor de levensstijl, zoals een evenwichtig dieet, regelmatige lichaamsbeweging en stoppen met roken, met, indien nodig, de gepaste geneesmiddelen. Er wordt bijzondere aandacht besteed aan therapeutische voorlichting om patiënten te helpen hun aandoening beter te begrijpen en er dagelijks mee om te gaan. Dankzij onze expertise en de nauwe samenwerking tussen de verschillende specialismen kan het Erasme Ziekenhuis een optimale zorg bieden die de complicaties vermindert en de levenskwaliteit van patiënten met hypertensie verbetert. Advies Bij te hoge bloeddruk moet er worden ingegrepen, maar eenvoudige aanpassingen kunnen al helpen. Kies voor een evenwichtig dieet: eet weinig zout en verzadigde vetten, maar veel fruit (tenzij u diabetes hebt), groenten en volkoren granen. Beweeg regelmatig en vermijd roken en overmatig alcoholgebruik. Laat u regelmatig opvolgen door uw arts.Het is belangrijk om snel te reageren als u symptomen krijgt zoals ernstige hoofdpijn, duizeligheid, pijn in de borstkas of plotse kortademigheid: ga dan meteen naar de spoeddienst. Image Onderzoek Het Erasme Ziekenhuis is een referentiecentrum voor de behandeling van arteriële hypertensie met een multidisciplinair team van cardiologen, nefrologen, endocrinologen, voedingsdeskundigen en internisten.  Sommige van onze hypertensie-experts zijn actief lid van erkende wetenschappelijke verenigingen, zoals de European Society of Hypertension (ESH) en het Belgian Hypertension Committee (BHC). Via hun lidmaatschappen kunnen onze specialisten actief bijdragen aan de nieuwste ontwikkelingen op het vlak van onderzoek en behandeling, zodat we steeds de geavanceerdste hypertensiezorg kunnen blijven bieden op basis van de actuele wetenschappelijke kennis. In samenwerking met internationale partners voeren onze teams innovatieve klinische studies uit om de zorg te verbeteren en geavanceerde opvolgingstechnieken te ontwikkelen, zoals ambulante bloeddrukmeting (ABPM). Image Focus De Hypertensiekliniek van het Erasme Ziekenhuis is gespecialiseerd in de zorg voor patiënten met hypertensie.  Deze dienst biedt grondige raadplegingen, een precieze diagnosestelling met behulp van geavanceerde hulpmiddelen zoals ambulante bloeddrukmeting (ABPM) en een gepersonaliseerde opvolging. Dankzij de multidisciplinaire aanpak door experts in de cardiologie, nefrologie en endocrinologie garanderen we een optimale zorg. Onze specialisten Verbonden dienst
Arteriële hypertensie
Gezondheidsproblemen
Pre-implantatie Genetische Diagnostiek (PGD)
Wat is pre-implantatie genetische diagnostiek? Pre-implantatie genetische diagnostiek (PGD of PGT) is een techniek waarmee genetische afwijkingen kunnen worden opgespoord in een in-vitro gevormd embryo, vóór de implantatie in de baarmoeder. Deze methode is vroeger en minder invasief dan genetische tests tijdens de zwangerschap en biedt koppels die drager zijn van ernstige genetische aandoeningen een aanzienlijk grotere kans om een kind te krijgen dat vrij is van de onderzochte afwijking.PGD is beschikbaar in het Erasmeziekenhuis sinds 1999 voor de detectie van chromosomale afwijkingen en sinds 2004 voor monogene aandoeningen. Een screening op aneuploïdieën of PGT-A (Preimplantation Genetic Testing for Aneuploidies) kan eveneens worden voorgesteld aan koppels met een slechte reproductieve prognose, aangezien zij een verhoogd risico hebben op embryonale chromosomale afwijkingen. Deze PGT-A-techniek maakt een volledig moleculair karyotype van het embryo (analyse van alle chromosomen) om afwijkende, niet-levensvatbare embryo’s uit te sluiten en zo de tijd tot zwangerschap te verkorten bij deze specifieke patiëntengroep.De genetische analyse bij PGD laat toe embryo’s te selecteren op basis van:Hun chromosomale inhoud, d.w.z. het aantal en de structuur van de chromosomen (bij patiënten met gebalanceerde translocaties, para- en pericentrische inversies, deleties, duplicaties of met een slechte reproductieve prognose);De afwezigheid van afwijkende genen, bij dragers of patiënten met monogene aandoeningen zoals cystische fibrose, sikkelcelziekte, spierziekten, de ziekte van Huntington, polycysteuze nierziekte, of bij dragers van mutaties in genen die predisponeren tot bepaalde kankers (BRCA1, BRCA2, …);Het geslacht van het embryo, in het geval van X-gebonden aandoeningen. In dat specifieke geval kan ook gericht naar de afwijking op het X-chromosoom worden gezocht. Behandeling EvaluatieElke aanvraag voor PGD wordt systematisch besproken tijdens een multidisciplinair overleg met gynaecologen, genetici, biologen en psychologen. Op basis van consultaties, medische verslagen en technische haalbaarheid wordt de aanvraag geëvalueerd. Indien de aanvraag wordt goedgekeurd en er geen voorafgaande technische ontwikkeling nodig is (zoals bij de meeste chromosomale indicaties), kan een IVF-cyclus met PGD worden gepland.Voor zeer kleine chromosomale afwijkingen en voor alle monogene aandoeningen is een voorafgaande technische ontwikkeling noodzakelijk. Hiervoor zijn bloedstalen van het koppel en soms ook van directe familieleden vereist. Deze stap is cruciaal om een betrouwbare PGD-analyse op één of enkele embryonale cellen mogelijk te maken. De ontwikkeltijd bedraagt momenteel 1 tot 3 maanden voor frequente indicaties en tot 9 maanden of langer voor complexe, zeldzame of nieuwe indicaties.In-vitrofertilisatie (IVF)Om de kans op genetisch en morfologisch geschikte embryo’s te verhogen, is het verkrijgen van voldoende eicellen essentieel. Dit gebeurt via gecontroleerde ovariële hyperstimulatie. De verkregen eicellen worden bevrucht in het laboratorium voor Medisch Begeleide Voortplanting (MBV), met sperma van de partner of een geselecteerde donor, en in vitro gekweekt tot het moment van de embryobiopsie.In de meeste gevallen vindt de biopsie plaats op dag 5, 6 of 7 na bevruchting (blastocyststadium). In zeldzame gevallen waarbij FISH noodzakelijk is, gebeurt de biopsie op dag 3 (klievingsstadium). Bij de biopsie worden 1 cel (klievingsstadium) of 5 tot 10 cellen (blastocyststadium) afgenomen voor genetische analyse in de Genetica-dienst van het Erasmeziekenhuis.Bij biopsie in het klievingsstadium blijven de embryo’s in cultuur tot dag 5 voor een mogelijke verse transfer. Bij blastocystbiopsie worden de embryo’s na de biopsie ingevroren in afwachting van de genetische analyse (maximale antwoordtijd: 6 weken). De transfer van genetisch niet-aangedane embryo’s wordt later gepland.Gebruikte genetische analysetechniekenPCR: amplificatie van DNA-fragmenten voor de detectie van monogene aandoeningenCGH-array (aCGH): volledig moleculair karyotype voor chromosomale afwijkingenFISH: fluorescentie-in-situ-hybridisatie, gebruikt in zeldzame gevallen bij zeer kleine afwijkingenSNP-array: genoomwijde detectie van allelpolymorfismenEmbryotransferAlleen genetisch niet-aangedane embryo’s worden geselecteerd:Bij klievingsbiopsie: verse transfer op dag 5Bij blastocystbiopsie: transfer na ontdooiing van geselecteerde embryo’s Advies Voor een afspraak of meer informatie over PGD:📞 +32 (0)2 555 64 32📧 DPI [dot] FIV [at] hubruxelles [dot] beBreng bij uw consultatie een zo volledig mogelijk medisch dossier mee. Focus Naast de klassieke indicaties kan PGD ook worden gebruikt om:Kankerpredispositiemutaties te detecterenLaat optredende aandoeningen (bv. Alzheimer) op te sporenEmbryo’s uit te sluiten zonder presymptomatische testing van de ouders (uitsluitingstest)HLA-compatibele embryo’s te selecteren voor stamceltransplantatie bij een ziek kindTot op heden is PGD succesvol toegepast bij honderden genetische aandoeningen.Het succes hangt af van de leeftijd van de patiënte, het aantal eicellen/embryo’s, het type aandoening en de diagnostische efficiëntie. Soms zijn meerdere IVF-cycli nodig. Wetenschappelijk onderzoek De volgende technologische stap is Next-Generation Sequencing (NGS), een snelle methode zonder familiale studie, geschikt voor puntmutaties, inserties, duplicaties en deleties, vooral nuttig bij meerdere genen of de-novo mutaties. Onze specialisten Het succes van PGD is sterk afhankelijk van ervaring en teamwork. Ons team past deze technologie al 25 jaar succesvol toe.Fertiliteitskliniek – Medisch Begeleide Voortplanting (MBV)Pr. Anne DELBAEREPr. Fabienne DEVREKERDr. Isabelle DUPONDDr. Asma SASSIPDG Coördinator: Mme Chantal Deleau : +32 (0)2 555 64 32, mail : DPI [dot] FIV [at] hubruxelles [dot] be (DPI[dot]FIV[at]hubruxelles[dot]be) Technisch coördinator: Mr Eric Gonzalez-MerinoDienst GeneticaKlinisch genetici:Pr. Guillaume SMITSPr. Isabelle VANDERNOOTDr. Sandra COPPENSVerantwoordelijken genetica:Adeline BUSSON  Marie-Laure GRENET  Marie BRUNEAUAlice LE MORILLON 
Pre-implantatie Genetische Diagnostiek (PGD)
Gezondheidsproblemen
Spermadonatie
Wat is een ouderschapsproject met spermadonatie? In welke gevallen ben ik betrokken?Als u een onvruchtbaar koppel bent:Het gebruik van donorsperma kan worden overwogen bij een volledige of bijna volledige afwezigheid van zaadcellen, of om de overdracht van een genetische aandoening van een mannelijke drager op zijn nageslacht te voorkomen.Als u een vrouwelijk koppel bent:Het gebruik van donorsperma is een gangbare optie om een gezin te stichten. Deze donatie maakt het mogelijk een biparentale gezinsstructuur te creëren en één of meerdere kinderen te dragen en te baren. Voor een tweede kind kan dezelfde partner de zwangerschap dragen, of kan het koppel ervoor kiezen af te wisselen.Als u een alleenstaande vrouw bent:De beslissing om een traject van alleenstaand moederschap via spermadonatie te starten, kan voortkomen uit levensomstandigheden die het moeilijk maakten een stabiele relatie op te bouwen of te behouden, of uit zorgen rond leeftijd en vruchtbaarheid.Als u twijfelt om u te engageren in solo-moederschap, of als u zich in een nog recente relatie bevindt, is het mogelijk om een vruchtbaarheidsanalyse te laten uitvoeren.Als u jonger bent dan 38 jaar, heeft u ook de mogelijkheid uw vruchtbaarheid te bewaren door uw eicellen te laten invriezen voor later gebruik (zie de rubriek over vruchtbaarheidsbehoud om “niet-medische” redenen).Anonieme spermadonor of gekende (gerichte) spermadonor?In België wordt in de meeste gevallen gebruikgemaakt van anonieme donatie. Het sperma is afkomstig van vrijwillige donors die vruchtbaar zijn, in goede fysieke en mentale gezondheid verkeren en waarvan de motivatie in overeenstemming is met het doel en de ethiek van de donatie. Deze donors ondergaan vooraf genetische en serologische onderzoeken om optimale veiligheidsvoorwaarden te garanderen voor de ontvangers.De anonimiteit van de donor wordt gerespecteerd volgens de Belgische wetgeving, zelfs wanneer de spermastalen afkomstig zijn van spermbanken buiten België.Voor onvruchtbare koppels wordt bij de matching rekening gehouden met de etnische afkomst, fysieke kenmerken en bloedgroep van de toekomstige vader.Voor vrouwelijke koppels of alleenstaande vrouwen is de matching gebaseerd op etnische afkomst. Op het gepaste moment selecteert de kliniek de meest geschikte donor.Aangezien wij, indien nodig, kunnen samenwerken met andere spermbanken die gelijkwaardige veiligheidswaarborgen bieden, is er doorgaans geen wachttijd. In geval van nood aan een donor van “extra-Europese” origine of met een zeldzame bloedgroep, kan het echter soms nodig zijn om te wachten om de beste match te vinden.Wat de veiligheid betreft: ongeacht het type donatie, anoniem of gericht, mag enkel sperma worden gebruikt dat werd ingevroren en waarvoor de donor serologische tests heeft ondergaan op het moment van invriezen en/of zes maanden later, om elk risico op infectieoverdracht te voorkomen.Ongeacht de reden van de donatie, legt de Belgische wetgeving een limiet op van zes families die gebruik mogen maken van het sperma van dezelfde donor. Zodra deze “quota” is bereikt, kunnen de resterende spermastalen nog worden gebruikt voor een nieuwe zwangerschap binnen deze zes families, op voorwaarde dat er op het moment van de aanvraag nog stalen beschikbaar zijn.Gerichte spermadonatie, waarbij de donor gekend is, is toegestaan in België. Indien u overweegt sperma te ontvangen van een door u gekozen donor, is het essentieel dat deze donor voldoet aan de psychologische en medische criteria die door de kliniek zijn vastgelegd. Na de donatie wordt de donor volgens de Belgische wetgeving vrijgesteld van elke ouderlijke verplichting en heeft hij geen enkel recht op het kind. Indien u in een ander land woont, zijn de afstammingswetten van dat land van toepassing. Begeleidingstraject Psychologisch(e) gesprek(ken)Voor elke aanvraag tot gebruik van donorgameten zijn Belgische centra wettelijk verplicht een voorafgaand psychologisch gesprek aan te bieden.In ons centrum worden systematisch één tot drie psychologische gesprekken gepland vóór de medische behandeling. U krijgt de gelegenheid om psychologen te ontmoeten die gespecialiseerd zijn in vruchtbaarheid en nauw samenwerken met uw gynaecoloog om een multidisciplinaire aanpak te garanderen. Er wordt bijzondere aandacht besteed aan vragen die specifiek zijn voor deze vorm van ouderschap, met name rond de communicatie naar de omgeving en het kind over de wijze van conceptie.Indien ons centrum om ethische redenen niet gunstig kan ingaan op uw aanvraag, zullen wij u alle nuttige informatie verstrekken om u door te verwijzen.Medisch onderzoekWanneer patiënten na reflectie beslissen om het proces voort te zetten, wordt een klassiek preconceptioneel vruchtbaarheidsonderzoek via bloedafname voorgeschreven voor de toekomstige moeder. De baarmoederholte en de doorgankelijkheid van de eileiders worden geëvalueerd. Bepaalde onderzoeken worden ook voorgeschreven aan de partner.Praktische modaliteitenAfhankelijk van het medisch onderzoek van de persoon die de zwangerschap zal dragen, wordt meestal eerst intra-uteriene inseminatie met donorsperma voorgesteld.Indien andere factoren van vrouwelijke onvruchtbaarheid worden vastgesteld of bij herhaalde mislukkingen van inseminaties, kan een in-vitrofertilisatie (IVF) worden voorgesteld. Advies Wij raden aan het zwangerschapstraject vooraf te plannen door tijdig contact op te nemen met de gynaecoloog of vroedvrouw die uw zwangerschap zal opvolgen, zodat u uw traject in de medisch begeleide voortplanting met hen kunt delen. Focus In principe hanteert ons team een leeftijdsgrens voor alleenstaande ouderschapsprojecten tussen 30 en 45 jaar.In geval van ovariële insufficiëntie is een eiceldonatie gecombineerd met spermadonatie (dubbele donatie) ook mogelijk.Mannen die anonieme donor willen worden, kunnen op consultatie komen voor louter informatieve doeleinden. Onze gespecialiseerde secretaresses staan eveneens tot uw beschikking voor vragen.Mogelijkheid om BEGECS te gebruiken voor donor-matching. Onze specialisten Geassocieerde dienstenDienst Gynaecologie-Verloskunde / FertiliteitskliniekAlle leden van het MBV-team (Medisch Begeleide Voortplanting) behandelen aanvragen voor anonieme of gerichte spermadonatie.. Voor kandidaat-donoren:Dr. Isabelle DUPONDDr. Catherine HOUBADr Fabienne DEVREKER Team van psychologen:Chantale LaruelleIsabelle PlaceDenis Walravens 
Spermadonatie