Recherche

Jessica Hendrickx, psychologe in het H.U.B., en Géraldine Decrolière, maatschappelijk werkster in het H.U.B., begeleiden dagelijks de mantelzorgers van patiënten die een beroerte hebben gehad. Zij vertellen wat deze mantelzorgers meemaken… en hoe men hen kan helpen uitputting te voorkomen. Lees verder Image Beroerte: wanneer de mantelzorger de onzichtbare held wordt Hoe voorkom je uitputting?We praten te weinig over hen. Over de mensen van wie het leven van de ene dag op de andere volledig verandert omdat een naaste een beroerte kreeg. Over wie afspraken regelt, het gezinsleven herorganiseert en overeind blijft terwijl alles lijkt in te storten.Het zijn de mantelzorgers, die dagelijkse helden die we weinig zien — maar die veel dragen.Psychologe Jessica Hendrickx en maatschappelijk werkster Géraldine Decrolière begeleiden hen elke dag. Zij vertellen wat mantelzorgers meemaken… en hoe ze uitputting kunnen vermijden.Een leven dat in één klap verandert“Een beroerte verandert een persoon. En dat verandert het hele gezin,” legt Géraldine uit. Aangepaste motoriek, begripstoornissen, taalproblemen, wisselende emoties… De mantelzorger moet vaak opnieuw leren leven met iemand die niet meer reageert zoals vroeger.De belasting is enorm:Organisatie van de zorgVrijwel permanente waakzaamheidAanpassingen in de woningOmgaan met de vermoeidheid van de patiëntHerhaalde emotionele schokkenEn terwijl iedereen zich op de zieke concentreert, vergeet de mantelzorger zichzelf.Waarom raken mantelzorgers uitgeput?Het is niet alleen de fysieke vermoeidheid door transfers, verzorging of maaltijden. Het is ook:De angst voor een nieuwe beroerteHet verdriet om de veranderingen bij de naasteDe frustratie van onvoorspelbare dagenSociale isolatieGebrek aan rustmomentenDe druk om “het goed te doen”“Het welzijn van de mantelzorger volgt vaak dat van de patiënt. Als die het moeilijk heeft, stort de mantelzorger soms eveneens in,” merkt Jessica Hendrickx op. Velen beseffen niet dat ze uitgeput raken… tot hun lichaam stopt.Hoe herken je tekenen van uitputting?In het lichaamBlijvende vermoeidheidSlechte nachtenPijn, migraine, terugkerende ziektenIn het hart en hoofdPrikkelbaarheid, angstVaker huilenMotivatieverliesSchuldgevoelMinder zelfvertrouwenIn het dagelijks levenIsolementMinder interesse in activiteiten die vroeger plezier brachtenMoeite om na te denken of te concentrerenToename van alcohol- of tabaksgebruikHet gevoel zichzelf kwijt te zijnGéraldine voegt toe: “Wanneer een mantelzorger alle hulp weigert, is dat soms al een teken dat hij of zij te moe is.”Er bestaan oplossingen — échtGeen enkel gezin hoort dit alleen te dragen. Dit kan helpen:Praten, zeggen wat je voeltMet de naaste, het zorgteam of een psycholoog. Opgekropte emoties putten uit. Je grenzen kennen“Nee” is een beschermend woord. Je kunt niet alles doen — en dat is normaal. Hulp vragen — en aanvaardenFamilie, vrienden, buren… Velen willen helpen maar weten niet hoe. Professionele ondersteuning inschakelenHuishoudhulp, thuisverpleging, gezinszorg, zorgcoördinatoren. De woning aanpassenSteunbeugels, hulpmiddelen, aangepaste stoelen: kleine aanpassingen die veel verschil maken. Een moment voor jezelf bewarenEen uur per week, een hobby, een pauze: het is geen luxe, maar noodzakelijk. Deelnemen aan een praatgroepWeten dat anderen hetzelfde meemaken verandert alles. Je voelt je minder alleen. Een psycholoog raadplegenEerstelijnsconsultaties zijn beschikbaar tegen verminderd tarief. Enkele sessies kunnen al veel herstellen.Op welke hulp heb je recht?VZW Mantelzorgers: informatie, workshops, praatgroepenThuiszorgdiensten: gezins- en poetshulp, verpleegkundigen, ergotherapeutenDagcentra: opvang van de patiënt één of meerdere dagen per week voor wat respijtMobiele gespecialiseerde teams: begeleiding, advies, aanpassingen thuisPsychologen: via platformen en mutualiteiten, met gedeeltelijke terugbetalingOCMW en mutualiteiten: financiële steun afhankelijk van de situatieOok al zijn diensten soms overbelast, vragen blijft essentieel: elke steun telt.Je staat er niet alleen voor. En je hebt recht op hulp.Mantelzorger zijn kies je niet. Het is een daad van liefde. Maar liefhebben betekent niet jezelf vergeten.“Om iemand goed te kunnen helpen, moet je zelf goed gaan,” herinnert Jessica.Aan alle mantelzorgers:Jullie zijn belangrijkJullie zijn legitiemJullie verdienen steunJullie doen meer dan jullie denkenAan alle anderen: een bericht, een maaltijd, een bezoek, een uurtje opvang… het kan het leven van een mantelzorger veranderen.

Ziekten van het spijsverteringskanaal en aanpalende organen: wanneer is een echo-endoscopie nodig? Wat is een echo-endoscopie? Echo-endoscopie (EUS) is een gespecialiseerd onderzoek dat endoscopie en echografie combineert om het spijsverteringskanaal en bepaalde aanpalende organen, zoals de alvleesklier, de galwegen en de lymfeklieren, nauwkeurig te onderzoeken.EUS wordt voorgeschreven wanneer beeldvormende onderzoeken (CT-scan, MRI, echografie) een afwijking tonen die nader onderzoek vereist, met name:Evaluatie van een afwijking in het spijsverteringskanaal (slokdarm, maag, endeldarm), met name voor het stadium van een tumor.Verdachte massa in de alvleesklier, galwegen of bijnieren.Pancreatische cysten die gespecialiseerde opvolging vereisen.Abnormale lymfeklieren (lymfadenopathie), die mogelijk een biopsie nodig hebben.Naast diagnostiek maakt echo-endoscopie ook minimaal invasieve behandelingen mogelijk, zoals radiofrequente ablatie (EUS-RFA), voor bepaalde soorten tumoren.Dit onderzoek wordt altijd uitgevoerd op medische verwijzing. Echo-endoscopie: welke zorg wordt geboden in de Endoscopiekliniek van het H.U.B.? Binnen de Endoscopiekliniek bieden wij gespecialiseerde zorg voor patiënten die een diagnostische of therapeutische echo-endoscopie nodig hebben.Afhankelijk van de indicatie kunnen verschillende procedures worden uitgevoerd, waaronder:Gerichte biopsies (EUS-FNA/B) om afwijkingen in het spijsverteringskanaal, de alvleesklier, de galwegen of lymfeklieren gedetailleerd te analyseren.Radiofrequente ablatie (EUS-RFA), een minimaal invasieve techniek die een alternatief en/of aanvullende behandeling biedt voor bepaalde tumoren. Dit is een innovatieve techniek waarbij tumoren in situ worden vernietigd door thermo-ablatie met echo-gegeleide naalden die verbonden zijn met een generator (principe van radiofrequentie). Deze techniek richt zich op zorgvuldig geselecteerde pancreastumoren op basis van radiologische en anatomopathologische beoordeling. In de praktijk richten we ons eerst op neuro-endocriene tumoren, cystische tumoren en bepaalde metastasen van geselecteerde kankers (nier-, borst- en huidkanker), en later op tumoren die als niet-resectabel worden beschouwd maar toegankelijk zijn via echo-endoscopische benadering.Multidisciplinaire zorg is essentieel bij de behandeling van ziekten van het spijsverteringskanaal en aanpalende organen, in het bijzonder pancreastumoren. In het Erasmusziekenhuis worden gevallen besproken in multidisciplinaire vergaderingen met gastro-enterologen, radiologen, oncologen en chirurgen, om de beste therapeutische strategie voor elke patiënt te waarborgen.Daarnaast is de implementatie van de EUS-RFA-techniek bedoeld om het therapeutisch arsenaal aan te vullen en onze expertise en zichtbaarheid binnen het ziekenhuisnetwerk en het toekomstige ULB Cancéropôle te versterken. Verwijst uw arts u naar een echo-endoscopie? Als uw arts u doorverwijst voor een echo-endoscopie, is dat vaak omdat een beeldvormend onderzoek een afwijking heeft aangetoond die nader onderzocht moet worden.Als dit onderzoek voor u is voorgeschreven, is het belangrijk om de instructies die u voor de procedure ontvangt nauwkeurig op te volgen.U kunt contact opnemen met de Endoscopiekliniek van het H.U.B. via telefoon op +32 (0)2.555.35.04 of per e-mail door hieronder te klikken. Neem contact op met de Endoscopiekliniek van het H.U.B. Uw referentiecentrum voor echo-endoscopie Het Erasmeziekenhuis is een referentiecentrum voor echo-endoscopie en integreert de nieuwste innovaties op het gebied van diagnostiek en minimaal invasieve behandelingen.Wij nemen deel aan internationale studies op het gebied van diagnostische en therapeutische echo-endoscopie, met als doel de effectiviteit en veiligheid van deze techniek te verbeteren.Dankzij deze vooruitgang bieden wij patiënten een nauwkeurigere zorg, waardoor de noodzaak van meer invasieve chirurgische ingrepen wordt verminderd en de efficiëntie van de behandelingen wordt verhoogd.

Om ervoor te zorgen dat u duidelijk geïnformeerd bent over het verloop van dit onderzoek, nodigen wij u uit om deze informatie aandachtig te lezen. Uw arts staat tot uw beschikking om aanvullende uitleg te geven over alles wat u verder wilt weten. Wat is een enteroscopie? Enteroscopie is een visueel onderzoek van de dunne darm waarmee afwijkingen zichtbaar gemaakt kunnen worden. Dit helpt uw arts om de oorzaak van uw klachten of abnormale bloedwaarden (anemie) vast te stellen. Indien nodig kunnen er ook weefselmonsters (biopten) worden genomen die onder de microscoop worden onderzocht, of kunnen afwijkingen behandeld worden. Waarom een enteroscopie uitvoeren? Uw arts heeft dit onderzoek voorgesteld vanwege klachten die wijzen op een probleem in het maag-darmkanaal (dunne darm). Enteroscopie wordt uitgevoerd met een endoscoop (een flexibele buis met aan het uiteinde een videocamera en lamp) om interne afwijkingen op te sporen en indien nodig biopten te nemen. Het onderzoek helpt bij het stellen van een diagnose bij diverse klachten (diarree, buikpijn, darmtransitstoornissen, bloedingen, anemie, gewichtsverlies, detectie van tumoren, enz.). Ook kunnen poliepen worden verwijderd of bloedende laesies worden gestopt. Hoe bereidt u zich voor op een enteroscopie? Informeer uw arts over uw medische voorgeschiedenis en welke medicijnen u gebruikt (let op medicijnen die de stolling beïnvloeden: aspirine, Plavix, Sintrom, Xarelto, Eliquis, Pradaxa…). Vermeld ook eventuele allergieën.Voor een enteroscopie via de onderweg moet de darm volledig schoon zijn om een nauwkeurig onderzoek mogelijk te maken en therapeutische handelingen uit te voeren. Volg hiervoor strikt de instructies voor voorbereiding (vezelarm dieet de dagen voorafgaand aan het onderzoek en speciale drank om de dikke darm te ledigen de dag voor het onderzoek). Raadpleeg de informatie over voorbereiding op een coloscopie. Gelieve de informatie over de voorbereiding op de coloscopie te raadplegen.Voor een enteroscopie via de bovenweg is er geen voorbereiding de dag ervoor nodig. U moet echter nuchter zijn (niet eten, drinken of roken) vanaf 6 uur voor het onderzoek. Verwijder eventuele gebitsprotheses en brillen. Hoe verloopt een enteroscopie? Een lange flexibele endoscoop wordt via de mond (bovenste enteroscopie) of via de anus (onderste enteroscopie) ingebracht en tot in de dunne darm gebracht. In sommige gevallen wordt een overtube of ballonapparaat gebruikt om de doorgang te vergemakkelijken. Er wordt lucht ingeblazen om de darmwanden glad te maken. Na het onderzoek kunt u een opgeblazen gevoel of winderigheid ervaren. Verschillende biopten kunnen worden genomen indien uw arts dit nodig acht.Indien poliepen worden gevonden, worden deze verwijderd met een pincet of elektrisch mes (“polypectomie”). Vasculaire verwijdingen (angiomen) kunnen worden gestopt door elektrocoagulatie.Voor uw comfort wordt vaak algehele anesthesie aangeboden. Het onderzoek duurt ongeveer 45 tot 90 minuten, afhankelijk van het gebruik van boven- en onderweg. Na narcose is een ziekenhuisopname van één nacht noodzakelijk. Mogelijke complicaties van enteroscopie Elke medische procedure, ook uitgevoerd onder optimale voorwaarden, kent een risico op complicaties.Complicaties van enteroscopie zijn zeldzaam (darmpunctie, hematomen in de darmwand of buik, bloedingen, infecties, cardiovasculaire problemen). Soms is ziekenhuisopname of een chirurgische ingreep nodig. Risico’s kunnen verhoogd zijn door uw medische voorgeschiedenis of bepaalde medicatie. Complicaties kunnen optreden tijdens het onderzoek of in de dagen erna.Bij abnormale symptomen (hevige buikpijn, bloed in de stoelgang – rood of zwart, rillingen, koorts) neemt u contact op met de behandelende arts tijdens kantooruren (maandag tot vrijdag, 8.00 – 16.30):Endoscopiekliniek Erasme Algemeen Ziekenhuis: 02/555.32.92Dagziekenhuis: 02/555.37.77Indien u geen contact kunt krijgen, neem dan zo snel mogelijk contact op met uw huisarts, de dienstdoende arts of de spoeddienst.Tussen elke patiënt wordt de endoscoop gedesinfecteerd en worden gebruikte accessoires gesteriliseerd of weggegooid (wegwerpmateriaal).

Om u duidelijk te informeren over het verloop van dit onderzoek, vragen wij u deze informatie aandachtig door te lezen. Uw arts staat tot uw beschikking om eventuele bijkomende vragen of verduidelijkingen te geven. Hoe bereidt u zich voor op een dunne darmonderzoek met videocapsule? De verkenning van de dunne darm met videocapsule bestaat al enkele jaren, maar wordt sinds juli 2008 slechts voor 75% terugbetaald door het RIZIV (ONGEVEER 200 € voor de patiënt).De dag vóór het onderzoek moet de patiënt:Een vezelarm dieet volgen, dat wil zeggen geen fruit of groenten (noch gekookt, noch rauw), geen volkoren- of bruin brood. U kunt dus wit brood, witte pasta, vlees en zuivelproducten eten.Een voorbereiding drinken: koop in de apotheek een doos PLENVU (verkrijgbaar zonder voorschrift). Rond 17u neemt u het avondmaal. Rond 18u start u met het PLENVU: gebruik dosis 1, die u in ½ liter water giet (binnen maximaal 30 minuten drinken); daarna nog ½ liter heldere vloeistof naar keuze drinken.Vanaf middernacht: nuchter blijven.Op de dag van het onderzoek:Nuchter blijven vanaf middernacht.Afspraak op de 1e verdieping bij de endoscopie-eenheid, Route 306.Als u voor het eerst naar het Erasmus Ziekenhuis komt, meldt u zich eerst aan bij het onthaal van de consultaties in de hal van het ziekenhuis.U slikt de videocapsule in met een glas water; de capsule is zo groot als een geneesmiddelcapsule (water + 20 ml Endo-Paractol).Een riem met een opnameapparaat wordt rond uw taille bevestigd.U blijft 1 uur in de rustzaal na inname van de capsule om te controleren of deze in uw twaalfvingerige darm is aangekomen.Als de capsule nog in de maag zit, krijgt u een tablet Motilium 10 mg.U mag water drinken 1 uur na inname van de capsule en daarna normaal eten en drinken 3 uur na inname van de videocapsule.Rond 16u30 keert u terug naar de endoscopie-eenheid op de 1e verdieping (Route 306), waar de riem met het opnameapparaat wordt verwiderd.De videocapsule wordt via de ontlasting uitgescheiden en hoeft niet te worden teruggebracht.N.B.: geen MRI (magnetische resonantiebeeldvorming) laten uitvoeren op de dag van het onderzoek of de dagen erna.Voor informatie of bij verhindering kunt u contact opnemen met de Endoscopiekliniek via telefoonnummer +32 (0)2 555.32.92 of per e-mail via rendez-vous [dot] Endoscopie [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be

Om u duidelijk te informeren over het verloop van dit onderzoek, nodigen wij u uit deze informatie aandachtig te lezen. Uw arts staat tot uw beschikking om eventuele verdere uitleg te geven die u wenst. Wat is een leverbiopsie? Een leverbiopsie is een onderzoek waarbij een stukje leverweefsel wordt genomen om een nauwkeurige diagnose van een leverziekte te stellen. Dit stelt uw arts in staat het probleem optimaal te behandelen. Het weefsel wordt onder de microscoop geanalyseerd en het definitieve resultaat is meestal binnen een week beschikbaar. Waarom een leverbiopsie uitvoeren? Uw arts heeft dit onderzoek voorgesteld vanwege symptomen en afwijkingen in het bloedonderzoek die op een leverprobleem wijzen. Het verkrijgen van een stukje leverweefsel maakt microscopische analyse in het laboratorium mogelijk om de oorzaak en ernst van het probleem te bepalen. Het meten van de leverdruk (porto-systeemdrukgradient) helpt de ernst van de ziekte en de impact op de venen die de lever voeden (portale hypertensie) te evalueren en het behandelingsplan te bepalen. Hoe bereidt u zich voor op een leverbiopsie? Voor het onderzoek:Leg aan uw arts uit wat uw medische voorgeschiedenis is en welke medicatie u gewoonlijk gebruikt (let op medicatie die de bloedstolling beïnvloedt: aspirine, Plavix, Sintrom, …). Als u bekende allergieën heeft, geef deze dan door aan uw arts, en voor vrouwen, geef aan als u zwanger bent.U moet nuchter zijn (niet eten of drinken) vanaf 6 uur voor het onderzoek. Hoe verloopt een leverbiopsie? De biopsie kan op twee manieren worden uitgevoerd, afhankelijk van het vermoedelijke probleem en/of lopende behandeling.Percutane leverbiopsie (door de huid van de rechterflank)Na radiografische of echografische lokalisatie wordt een lokale verdoving van de huid en buikwand (tussen de ribben aan de rechterkant) uitgevoerd. U wordt gevraagd uw adem in te houden. Vervolgens wordt snel een leverpunctie uitgevoerd met een naald, daarna wordt een drukverband aangebracht en moet u 4 uur op uw rechterzij blijven liggen. Dit onderzoek kan onder sedatie plaatsvinden (injectie van een kalmeringsmiddel indien nodig) en wordt georganiseerd tijdens een ziekenhuisopname van 24 uur voor toezicht en bedrust. Transjugulaire leverbiopsie (via een halsader) en suprahepatische katheterisatieNa lokale verdoving van de huid in de hals wordt een introductieslang in een halsader geplaatst. Een katheter wordt via de bloedvaten naar de lever geleid onder radiografische controle. De leverdruk wordt gemeten en een punctie wordt uitgevoerd om een stukje weefsel te verkrijgen. Vervolgens wordt een drukverband op de hals aangebracht, dat 24 uur moet blijven zitten.Dit onderzoek kan onder sedatie plaatsvinden (injectie van een kalmeringsmiddel indien nodig) en wordt georganiseerd tijdens een ziekenhuisopname van 24 uur voor toezicht en bedrust. Mogelijke complicaties van een leverbiopsie Elk medisch onderzoek, zelfs uitgevoerd met de nodige deskundigheid en volgens de geldende wetenschappelijke richtlijnen, brengt een risico op complicaties met zich mee.Complicaties van een leverbiopsie zijn zeldzaam (hematoom, bloeding). Ze kunnen worden bevorderd door uw medische voorgeschiedenis of lopende behandeling.Bij abnormale symptomen (buikpijn, duizeligheid, koorts, geelzucht) neem contact op met de behandelende arts tijdens kantooruren, van maandag tot vrijdag, van 8.00 tot 16.30 uur, telefonisch op +32 (0)2 555.32.92, Endoscopie Kliniek of op +32 (0)2 555.59.95 (medisch contact).Als u hem/haar niet kunt bereiken, neem dan snel contact op met uw huisarts of ga naar de spoedafdeling van het ziekenhuis.

Om ervoor te zorgen dat u duidelijk geïnformeerd bent over het verloop van dit onderzoek, nodigen wij u uit om deze informatie zorgvuldig te lezen. Uw arts staat tot uw beschikking om aanvullende uitleg te geven over alles wat u nog wilt weten. Wat is een coloscopie? Een coloscopie is een visueel onderzoek van de dikke darm waarmee ziekten van dit orgaan kunnen worden opgespoord. Hierdoor kan uw arts de oorzaak van uw klachten vaststellen. Bovendien maakt dit onderzoek het mogelijk om vroege laesies (poliepen) van darmkanker op te sporen en indien nodig monsters (biopten) te nemen voor microscopisch onderzoek, of ze direct te verwijderen (poliepectomie). Waarom een coloscopie laten uitvoeren? Uw arts heeft dit onderzoek voorgesteld in verband met klachten die kunnen wijzen op een probleem in het lagere deel van het spijsverteringskanaal (dikke darm) of voor poliepenopsporing. De coloscopie wordt uitgevoerd met een endoscoop (een flexibele buis met aan het uiteinde een videocamera en lamp) om interne laesies op te sporen en indien nodig monsters te nemen of poliepen te verwijderen. Dit onderzoek helpt bij de diagnose van diverse problemen (diarree, buikpijn, stoelgangsstoornissen, bloedingen, bloedarmoede, gewichtsverlies, tumordetectie, enz.). Het maakt ook het verwijderen van poliepen of het coaguleren van bloedende laesies mogelijk. Hoe u zich voorbereidt op een coloscopie? Voor de procedure:Informeer uw arts over uw medische voorgeschiedenis en de medicatie die u gebruikt.Medicatie – ziekten:Als u in de week voorafgaand aan de coloscopie een bariümklysma of bariümtransit hebt gehad, moet de coloscopie worden uitgesteld en moet u paraffineolie innemen;Als u ijzer gebruikt, stop hiermee 10 dagen voor de coloscopie;Als u Ticlid® of Plavix® gebruikt, stop 5 dagen voor de coloscopie op advies van uw cardioloog;Als u bloedverdunnende medicatie gebruikt:Lage moleculairgewicht heparine (Fraxiparine®, Clexane®, Innohep®, Fraxodi®): stop 24 uur voor de coloscopie;Sintrom®: stop 5 dagen voor de coloscopie en vervang door heparine volgens het advies van uw arts;Eliquis®, Xarelto®, Pradaxa®: stop 2–3 dagen voor de coloscopie, zonder vervanging, volgens de aanwijzingen van uw arts.Als u lijdt aan glaucoom, diabetes, prostaatproblemen of een medicijnallergie, meld dit aan uw arts.De dikke darm moet volledig schoon zijn voor een nauwkeurig onderzoek en het uitvoeren van therapeutische handelingen. Een niet-schoon colon vermindert aanzienlijk de kwaliteit van het onderzoek en de diagnostische informatie. Volg daarom strikt de instructies voor de voorbereiding (vezelarm dieet voorafgaand aan het onderzoek en laxeermiddel de dag ervoor). Uw arts kan de voorbereiding aanpassen op basis van uw medisch dossier. Gelieve de informatie over de voorbereiding op de coloscopie te raadplegen.U moet nuchter zijn (niet eten, drinken of roken) gedurende 6 uur voor het onderzoek. Verwijder eventueel uw gebitsprothesen en bril. U kunt gedurende de voorbereiding een beschermende crème op de anus aanbrengen om irritatie door diarree te voorkomen.Hoe verloopt een coloscopie?Een flexibele endoscoop wordt via de anus ingebracht en kan tot het begin van de dunne darm worden opgevoerd (“ileoscopie”). CO2 wordt ingeblazen om de darmwanden te ontvouwen. U kunt een opgeblazen gevoel of winderigheid ervaren tijdens en na het onderzoek.Indien nodig kunnen tijdens het onderzoek verschillende monsters worden genomen. Worden poliepen aangetroffen, dan worden deze verwijderd met een pincet of elektrisch mes (poliepectomie).Voor uw comfort wordt vaak sedatie of algehele anesthesie aangeboden. Het onderzoek duurt ongeveer 30 minuten, maar voorbereiding en herstel kunnen enkele uren in beslag nemen, dus plan een hele dag vrij. Na algemene anesthesie is 2 uur toezicht vereist. Meestal kunt u dezelfde dag met begeleiding naar huis; autorijden is verboden na sedatie of anesthesie. Bij een moeilijk onderzoek of grote poliepen kan een nacht ziekenhuisopname nodig zijn. Hoe verloopt een coloscopie? Een flexibele endoscoop wordt via de anus ingebracht en kan tot het begin van de dunne darm worden opgevoerd (“ileoscopie”). CO2 wordt ingeblazen om de darmwanden te ontvouwen. U kunt een opgeblazen gevoel of winderigheid ervaren tijdens en na het onderzoek.Indien nodig kunnen tijdens het onderzoek verschillende monsters worden genomen. Worden poliepen aangetroffen, dan worden deze verwijderd met een pincet of elektrisch mes (poliepectomie).Voor uw comfort wordt vaak sedatie of algehele anesthesie aangeboden. Het onderzoek duurt ongeveer 30 minuten, maar voorbereiding en herstel kunnen enkele uren in beslag nemen, dus plan een hele dag vrij. Na algemene anesthesie is 2 uur toezicht vereist. Meestal kunt u dezelfde dag met begeleiding naar huis; autorijden is verboden na sedatie of anesthesie. Bij een moeilijk onderzoek of grote poliepen kan een nacht ziekenhuisopname nodig zijn. Mogelijke complicaties van een coloscopie Elk medisch onderzoek, zelfs uitgevoerd onder veilige en deskundige omstandigheden, draagt een risico op complicaties.Coloscopiecomplicaties zijn zeldzaam (ongeveer 1%) (darmperforatie, bloeding, infecties, cardiovasculaire problemen). Deze kunnen ziekenhuisopname, transfusie of zelfs chirurgie vereisen. Risico’s kunnen worden verhoogd door medische voorgeschiedenis of bepaalde medicatie. Complicaties kunnen optreden tijdens het onderzoek of in de dagen daarna.Bij abnormale symptomen (hevige buikpijn, bloederige ontlasting, koude rillingen, koorts) neem contact op met uw behandelend arts tijdens kantooruren:Endoscopiekliniek Algemeen Ziekenhuis Erasme: +32 (0)2 555.32.92Dagziekenhuis Erasme: +32 (0)2 555.37.77Email: rendez-vous [dot] Endoscopie [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (rendez-vous[dot]Endoscopie[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be)Bordet Instituut: +32 (0)2 541.37.20Email: accueil [dot] endoscopie [at] bordet [dot] be (accueil[dot]endoscopie[at]bordet[dot]be)Als u geen contact kunt krijgen, neem dan snel contact op met uw huisarts, dienstdoende arts of de spoedeisende hulp.Tussen elke patiënt wordt de endoscoop gedesinfecteerd en worden gebruikte accessoires gesteriliseerd of weggegooid (wegwerpmateriaal).

Vul het onderstaande formulier in om een wijziging van uw persoonsgegevens bij het Academisch Ziekenhuis Brussel aan te vragen. Formulier voor het wijzigen van persoonsgegevens Naam van de patiënt Voornaam van de patiënt E-mailadres Telefoonnummer Numéro Identificatienummer in het nationale registerau registre national Geef hieronder de informatie aan die in uw medisch dossier moet worden gewijzigd. Wees zo nauwkeurig mogelijk.

Het Academisch Ziekenhuis van Brussel (H.U.B.) organiseert in het academiejaar 2025–2026 een reeks seminaries rond zeldzame ziekten.Deze bijeenkomsten, open voor iedereen, brengen vooraanstaande experts, patiënten en hun naasten samen om te sensibiliseren, onderzoeksresultaten te delen en de Europese en internationale samenwerking te versterken. Voor wie?Zorgprofessionals (alle disciplines)Patiënten, families en naastenStudenten, verenigingen en het brede publiekWaarom deelnemen?Stand van zaken rond wetenschappelijke en therapeutische vooruitgangInzicht in de ethische, medische en maatschappelijke uitdagingenOntdek de rol van de Europese referentienetwerken (ERN)Uitwisseling met specialisten en patiëntenvertegenwoordigersOrganisatieWanneer? Elke eerste dinsdag van de maand, 12u30–13u30Werelddag: 27 februari 2026, speciale namiddag (13u–17u)Waar? Online via een videolink, vrije toegang, zonder reservatieAccreditatie zorgverleners: Ethiek & Economie aangevraagd voor elke sessieProgramma & sprekers7 oktober 2025 — Béatrice GulbisZeldzame ziekten en de overgang van kind naar volwassene: welke plaats voor de ERN’s?Focus op de continuïteit van zorg en de samenwerking tussen gespecialiseerde centra.2 december 2025 — Alec AebyZeldzame epilepsieën bij kinderen (netwerk EPICARE)Typologieën, diagnostische uitdagingen en innovaties mogelijk gemaakt door Europese samenwerking.3 februari 2026 — Catheline VilainZeldzame genetische ziekten bij kinderen (netwerk ITHACA)Snel evoluerende diagnostische hulpmiddelen (genoomsequencing, moleculaire analyses) en therapeutische perspectieven.27 februari 2026 — Werelddag voor Zeldzame Ziekten (13u–17u)Vinciane Vlieghe (neonatologie): vroege diagnose vanaf de geboorte.Viola Weeda(pediatrische hepatologie): zeldzame leverziekten en nieuwe perspectieven.RDB (oudergetuigenis): de dagelijkse realiteit van gezinnen.Christine Fonteyne (chronische zorg): zorg in het ziekenhuis en thuis, met een globale en persoonlijke aanpak.7 april 2026 — Nicolas DeconinckZeldzame neuromusculaire ziekten bij kinderen (EURO-NMD)Innovatieve therapieën (genetisch en medicamenteus) en multidisciplinaire opvolging.2 juni 2026 — Christine DevalckZeldzame kinder­kankers (netwerk PaedCan)Bijzonderheden, vaak complexe diagnose en vooruitgang dankzij gedeelde protocollen.Praktische info & accrediteringToegang: de videolink wordt gepubliceerd op de webpagina.Accreditatie (Ethiek & Economie): een attest per sessie is beschikbaar.Vragen & accreditering voor zorgverleners: %20maladiesrares [at] hubruxelles [dot] be (Stuur een mail) Maladies rares | Hôpital Universitaire de Bruxelles

November is de maand van de bewustwording rond longkanker. Bij deze gelegenheid lanceert het H.U.B een nieuwe campagne en worden tal van activiteiten aangeboden om het publiek en zorgprofessionals te informeren en te betrekken bij de preventie van deze ziekte. Lees meer. Image Longkanker is een van de meest voorkomende vormen van kanker en de belangrijkste doodsoorzaak door kanker wereldwijd. Waarom? Omdat de ziekte vaak te laat wordt ontdekt, door het ontbreken van vroege symptomen. Bewustmaking en informatie voor het publiek en de gezondheidswerkers kunnen bijdragen tot een tijdige diagnose en levens redden!Daarom mobiliseren de experts van het H.U.B. zich tijdens de maand van de longkankerbewustwording en bieden ze een reeks activiteiten aan om meer te leren over je longen, de ziekten die ze kunnen aantasten (zoals kanker, COPD, enz.), de bestaande behandelingen en zorg, maar vooral over hoe je je ademhalingsgezondheid kunt beschermen.Programma – Maand van de longkankerbewustwordingDinsdag 4 november 2025Workshop voor patiënten over de obstakels bij de diagnose van longkankerEen uitwisselings- en reflectieruimte rond de belemmeringen bij de diagnose en behandeling van longkanker. In deze workshop kunnen patiënten hun gevoelens uiten en beter begrijpen welke factoren hun beslissingen beïnvloeden. Het doel van de workshop is om concrete pistes te identificeren die kunnen bijdragen aan een begeleiding die beter aansluit bij de persoonlijke behoeften en doelen van de patiënten, en om een zo vroeg mogelijke behandeling te bevorderen. Van 10 tot 14 november 2025Tentoonstelling “Giant Lungs”Kom naar het Jules Bordet Instituut om de reusachtige longen te ontdekken — een opblaasbare structuur met een interactief educatief parcours dat uitlegt hoe de longen werken, wat hun rol is, en wat de impact is van vervuiling, tabak en andere factoren op uw ademhalingsgezondheid. “Giant Lungs” biedt ook de gelegenheid om uw kennis te testen met interactieve quizzen, uw longcapaciteit op een speelse manier te evalueren, en in gesprek te gaan met specialisten in longziekten en medische oncologie! In samenwerking met All.Can Belgium Image Woensdag 19 november 2025Informatietent en evaluatie van je ademhalingsgezondheidTer gelegenheid van de Wereld COPD Dag nodigen de teams van pneumologie en de thoracale oncologie-eenheid je uit in het Jules Bordet Instituut en het Erasmeziekenhuis om je longgezondheid te evalueren en al je vragen te beantwoorden. Avontuurlijke patiënten (voor wie de gezondheid het toelaat) kunnen deelnemen aan een sportieve fietsuitdaging, in duo met een zorgverlener van het H.U.B.! Image Dinsdag 25 november 2025Seminarie voor huisartsenEen bijeenkomst gewijd aan de essentiële rol van huisartsen bij de vroege opsporing van longkanker. Dit seminar biedt een update van de kennis over waarschuwingssignalen en zorgtrajecten. Het doel: de klinische alertheid versterken, de dialoog met patiënten bevorderen en de samenwerking verbeteren voor een snellere en doeltreffendere begeleiding. Programma & inschrijving Over longkanker Image Longkanker is een ziekte waarbij bepaalde cellen in de longen veranderen en zich op een ongecontroleerde manier beginnen te vermenigvuldigen. Deze abnormale cellen kunnen een massa vormen die een tumor wordt genoemd.Er bestaan twee hoofdtypen van longkanker:• Niet-kleincellige longkanker (de meest voorkomende vorm, ongeveer 80% van de gevallen).• Kleincellige longkanker (zeldzamer, maar agressiever).Voorkomen in BelgiëLongkanker is een van de meest voorkomende vormen van kanker in België.Elk jaar worden er ongeveer 9.000 nieuwe gevallen vastgesteld.Het is de belangrijkste doodsoorzaak door kanker, ongeacht het geslacht.De belangrijkste risicofactor is roken, maar er zijn ook andere oorzaken: blootstelling aan radon, luchtvervuiling, passief roken en erfelijke aanleg.SymptomenAanhoudende hoest of een verandering in de aard van de hoest.Bloed in het slijm (opgehoest sputum).Pijn op de borst of kortademigheid.Heesheid.Onvrijwillig gewichtsverlies, vermoeidheid.Herhaalde longinfecties (bronchitis, longontsteking).Let op: het hebben van deze symptomen betekent niet noodzakelijk dat u longkanker heeft, maar het is belangrijk om een arts te raadplegen als ze aanhouden. Ontdek de behandeling van longkanker binnen het H.U.B. Persrubriek Op 19/11/2025 organiseerde de H.U.B een persconferentie over de noodzaak om in België een programma voor vroege opsporing van longkanker te implementeren.Programma & sprekersDr. Blandine JELLI – Pneumo-oncoloog (Erasmusziekenhuis – H.U.B)Uitleg over de preventiecampagne en inleiding tot het thema van screening.Dr. Anouk GOUDSMIT – Thoracaal oncologe (Jules Bordet Instituut – H.U.B)Inleiding tot de vroege diagnose van longkanker en toelichting bij de uitdagingen van de implementatie van een screeningsprogramma in België.Prof. Dimitri LEDUC – Diensthoofd Pneumologie van de H.U.B (Erasmusziekenhuis – H.U.B)Voorstelling van innovaties op het gebied van interventionele endoscopie.Dr. Youri SOKOLOW – Diensthoofd Thoracale Heelkunde van de H.U.B (Erasmusziekenhuis – H.U.B)Uitleg over de chirurgische behandeling van patiënten met longkanker binnen de H.U.B.Dr. Zita MEKINDA – Diensthoofd Thoracale Oncologiekliniek van de H.U.B (Jules Bordet Instituut – H.U.B)Voorstelling van de multidisciplinaire aanpak van longkanker binnen de H.U.B en de toekomstige evoluties.Dr. Mariana BRANDAO – Medisch Oncologe gespecialiseerd in thoracale oncologie binnen de H.U.B (Jules Bordet Instituut – H.U.B)Presentatie over klinisch en translationeel onderzoek naar longkanker.Bent u journalist en wilt u een van onze experten contacteren om een artikel te schrijven of een reportage te maken over longkanker, rookstopbegeleiding, onderzoek in thoracale oncologie, of innovatieve technieken in de pneumologie of thoracale heelkunde?Neem dan contact op met onze persdienst via communication [at] hubruxelles [dot] be. Persbericht Perskit Media kit Waarom hebben we vogels gekozen voor deze campagne?Historisch gezien gebruikten mijnwerkers vogels om gasophopingen (meestal methaan) op te sporen. Wanneer de vogel stopte met zingen, bevonden de mijnwerkers zich in gevaar. Hier draaien we het idee om. Wanneer de longen beginnen “geluiden” te maken (hoesten, piepen, krakende adem), is dat geen goed teken. Bovendien is de vogel, net als de mens, blootgesteld aan luchtvervuiling (een risicofactor voor longkanker).Van fluiten naar blazen is maar een kleine stap, daarom is de slogan van deze campagne “Luister naar je adem!”. Het benadrukt het belang van aandacht voor je ademhalingsgezondheid, net zoals je zou luisteren naar het gezang van een vogel.Vogels die niet toevallig zijn gekozenElk van de vogels in de campagne heeft een symbolische betekenis:De duif: Symbool van communicatie tussen mensen.De uil: Vertegenwoordigt wijsheid, inzicht en verborgen kennis.De merel: Roept vernieuwing, eenvoudige vreugde en de kracht van het innerlijke lied op.De nachtegaal: Symbool van poëzie, gepassioneerde liefde en artistieke inspiratie.De struisvogel: Staat voor ontkenning of vermijden, maar ook voor kracht en veerkracht in het gezicht van tegenspoed.Punchlines geïnspireerd door ademhalingsgezondheidElke vogel gaat gepaard met een zin, opgebouwd als een woordspel dat een link legt met longen en ziekte op een speelse en intrigerende manier:“Kan een duif die buiten adem is nog koeren?”“Je hoeft je kop niet in het zand te steken om geen lucht te krijgen”“Wees een uil, doorbreek dit taboe”“Inademen, uitademen, hoesten … en fluiten als een merel!”“Het verhaal van een nachtegaal op een (long-)pijp tak”Een resoluut positieve campagneHet H.U.B heeft bewust gekozen voor een poëtische campagne om het publiek aan te moedigen actie te ondernemen voor hun gezondheid. Ja, longkanker is een van de meest voorkomende kankers en de belangrijkste doodsoorzaak door kanker. Toch evolueren behandelingen elke dag en hebben ze de kwaliteit en levensverwachting van patiënten aanzienlijk verbeterd.Vroege opsporing van deze ziekte is uiteraard cruciaal: hoe eerder ze wordt gediagnosticeerd, hoe groter de kans op herstel. Door de aandacht van het publiek en zorgprofessionals te vestigen op soms ogenschijnlijk onschuldige symptomen, zet het H.U.B zich in voor zijn missie op het gebied van volksgezondheid en preventie, als referentieziekenhuis voor de behandeling van longkanker. Nuttige bronnen en links over longkanker Of u nu al een diagnose heeft gekregen of vermoedt dat u longkanker heeft, wij zijn er om u stap voor stap te begeleiden en te informeren. Daarom bieden wij een reeks inhoud aan (gemaakt door artsen, onderzoekers, patiëntenverenigingen of actoren uit de volksgezondheid) die u enerzijds helpen de ziekte beter te begrijpen en ermee om te gaan, en anderzijds u in staat stellen ondersteuningsgroepen te vinden om ervaringen mee uit te wisselen. [ORGANISATIE] Stichting Tegen Kanker [ORGANISATIE] All.Can (informatie en ontkrachting van misvattingen over longkan… [ORGANISATIE] Tabakstop [PATIËNTENVERENIGING] ALK Positive Belgium (voor patiënten met ALK+ longkanker) [PATIËNTENVERENIGING] PROLONG Belgium (personen met longkanker of mesothelioom) [ORGANISATIE] Belgian Lung Foundation Met de steun van

​Vandaag lanceert het H.U.B zijn grote wervingscampagne met de gezichten van zijn verpleegkundigen!  Het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B) onthult zijn nieuwe wervingscampagne om de verpleegkundigen van morgen aan te trekken. Met de slogan 'Jouw carrière, jouw tempo' wil het H.U.B een sterke overtuiging bevestigen: er is geen vast traject naar een succesvolle carrière. Iedereen moet z'n eigen weg kunnen afleggen op z'n eigen tempo. Dankzij de diversiteit en hoge zorgkwaliteit in onze verschillende ziekenhuizen kunnen werknemers een mooie carrière uitbouwen binnen onze instelling. Bij het H.U.B zijn de mogelijkheden eindeloos. Een beroep onder druk, een oproep tot zingevingNet als in andere landen is er ook in België een tekort aan verpleegkundigen. Het beroep trekt minder jongeren aan en veel studenten haken tijdens hun opleiding af door verschillende uitdagingen in verband met hun studies en het beroep. Onze maatschappij heeft echter meer dan ooit verpleegkundigen nodig. Daarom biedt het H.U.B studenten en pas afgestudeerden een omgeving waar ze een gewaardeerd en erkend beroep kunnen uitoefenen en waar ze respect en steun krijgen. Met 'Jouw carrière, jouw tempo' engageert het H.U.B zich om hen de mogelijkheid te geven op hun eigen tempo een carrière uit te bouwen, binnen een kader waar evenwicht, begeleiding, opleiding en zorgkwaliteit vooropstaan. "Meer dan ooit willen we jongeren en verpleegkundigen in het algemeen eraan herinneren dat hun beroep essentieel en zinvol is. Hier vragen we hen niet om zich te vormen naar een strikt kader: we geven hen de middelen om zich te ontwikkelen op hun eigen tempo, te leren van de besten en een duurzame carrière op te bouwen. Want zorgen voor anderen begint met zorgen voor jezelf" Ann De Permentier Directrice Human Resources bij het H.U.B. Leren en groeien aan de zijde van de bestenBij het H.U.B werken net afgestudeerde verpleegkundigen in multidisciplinaire teams waar innovatie en uitmuntendheid centraal staan. Geen twee carrières zijn hetzelfde: interne mobiliteit binnen een ziekenhuis of tussen verschillende ziekenhuizen, allerlei specialismen, bijscholingen en persoonlijke ontwikkeling ... De verpleegkundigen kunnen hun eigen pad uitstippelen naargelang hun wensen en ambities.Een referentie-instelling in het hart van BrusselAls academisch ziekenhuis en referentiecentrum verenigt het H.U.B het Erasme Ziekenhuis, het Jules Bordet Instituut, het Universitair Kinderziekenhuis Koningin Fabiola (HUDERF), het Centrum voor Traumatologie en Revalidatie (CTR), het Centrum voor Geriatrische Revalidatie (CRG) en de Polikliniek Lothier. De verschillende ziekenhuizen in het hart van de hoofdstad bieden gespecialiseerde zorg voor complexe gezondheidsproblemen, oncologische zorg en geavanceerde pediatrische zorg. Het H.U.B heeft internationale academische en wetenschappelijke faam dankzij zijn bevoorrechte band met de Université Libre de Bruxelles.Een uitnodiging om naar uw eigen tempo te luisterenWerken bij het H.U.B betekent bijdragen aan een diep menselijke missie: elke patiënt professioneel en menselijk begeleiden en erkend en gerespecteerd worden voor uw eigen professionele waarde. Hier bouwen de verpleegkundigen mee aan een nieuwe ziekenhuiscultuur op basis van zorgkwaliteit, samenwerking en innovatie.Met deze campagne richt het H.U.B zich rechtstreeks tot studenten en pas afgestudeerden:​"Je carrière is meer dan een traject. Het is jouw persoonlijk pad, op jouw tempo. Bij het H.U.B vragen we je niet om het tempo van anderen te volgen. We nodigen je uit om naar het jouwe te luisteren met respect voor het ritme van de instellingen."Praktische informatieAlle vacatures en informatie over de campagne zijn beschikbaar! Vacature

De aanpak is geïnspireerd op internationale modellen en is een keerpunt in de manier waarop geestelijke gezondheidszorg wordt opgevat. Meer info De psychiatrie herbekeken: van diagnose tot netwerk De psychiatrie is lang gebaseerd geweest op een klassiek biomedisch model, waarbij gezocht werd naar een oorzaak-gevolgrelatie tussen gebeurtenissen in het leven en psychiatrische symptomen, bijvoorbeeld "hij is depressief omdat hij zijn job kwijt is". Maar die lineaire, causale visie voldoet niet meer.De nieuwe aanpak van het H.U.B is gebaseerd op een netwerkmodel, waarin alle elementen van iemands leven – gezondheid, familierelaties, werk, administratie, omgeving – worden beschouwd als onderling verbonden knooppunten. Samen vormen die knooppunten een levende kaart van de problematiek van de patiënt.Elk lid van het zorgteam (psychiaters, psychologen, verpleegkundigen, ergotherapeuten, maatschappelijk werkers enz.) draagt zijn of haar interpretatie bij om samen te komen tot een gedeeld en evoluerend begrip van de situatie."Je kunt iemand niet reduceren tot zijn psychiatrische symptomen of tot één enkele oorzaak. Dankzij dit collaboratieve model kunnen we de medische, psychologische en sociale elementen met elkaar verbinden. Patiënten worden niet langer 'behandeld' vanuit één perspectief, maar begeleid door een echt team dat samen denkt en handelt", aldus prof. Pierre Oswald, directeur van de dienst Psychiatrie van het H.U.B.Echt collaboratief beheerIn deze nieuwe dynamiek heeft elke zorgverlener een stem. Het team bepaalt, bespreekt en herevalueert wekelijks de zorgprioriteiten van de patiënt, in een horizontale dynamiek waar communicatie en vertrouwen voorrang krijgen op de traditionele hiërarchische structuren.De rol van de verpleegkundige krijgt een nieuwe dimensie: bewaker van de samenhang, drijvende kracht achter de verbinding tussen de disciplines en woordvoerder van de dagelijkse realiteit van de patiënt."Dit model geeft ons werk opnieuw zin. We voeren niet langer enkel instructies uit: we denken samen na, wisselen standpunten uit en leren luisteren naar de andere functies. Dat versterkt de samenhang van het team en vooral de kwaliteit van de zorg en begeleiding van de patiënten.", vindt Anthony Arend, hoofdverpleegkundige van de dienst Psychiatrie van het H.U.BGeen ziekenhuisprotocol maar een cultuurshiftHet doel van deze aanpak is vooral menselijk en organisatorisch. We willen echt multidisciplinaire zorg aanmoedigen, die niet gericht is op de diagnose, maar op alle dimensies die het leven en herstel van de patiënten beïnvloeden. Dit model nodigt ook uit om de banden met de buitenwereld te herbekijken: het familienetwerk, de eerstelijnswerkers en de gemeenschapsstructuren worden allemaal betrokken vanaf het moment van opname als voorbereiding op een vlotter ontslag uit het ziekenhuis en een stabielere terugkeer naar het dagelijks leven.Een inspiratie voor de toekomst van de psychiatrische zorgDe dienst Psychiatrie van het H.U.B wil een referentie worden voor dit soort geïntegreerde samenwerking en moedigt andere instellingen – zowel psychiatrische ziekenhuizen als algemene psychiatrische diensten – aan om haar voorbeeld te volgen."Dit is geen wondermethode, maar een noodzakelijke evolutie", benadrukt prof. Oswald. "We willen ruimte creëren voor reflectie en samenwerking tussen zorgverleners, onze praktijken nieuw leven inblazen en de patiënt weer centraal stellen, niet als een object van de zorg, maar als persoon die de kern vormt van een levend netwerk."

Ergotherapie, lange tijd op zoek naar haar identiteit, manifesteert zich vandaag als een onmisbare discipline. Tussen de groeiende wetenschappelijke onderzoeksactiviteiten, nieuwe technologieën en de toenemende behoeften van de bevolking, beschikken ergotherapeuten nu over alle middelen om hun expertise te bevestigen. Lees meer “De bezigheid” als unieke signatuur Interview met Marie-Astrid Rubens, Ergotherapeut bij het H.U.BEten, zich aankleden, werken, sociale contacten onderhouden of zich gewoon ontspannen... Deze dagelijkse activiteiten, die in de ergotherapie “bezigheden” (occupations) worden genoemd, staan centraal in de praktijk en de zorg voor patiënten.“Ergotherapie heeft lange tijd geleden onder een identiteitsgebrek. We moesten onze plaats vinden binnen het paramedische landschap, vaak op het kruispunt van verschillende disciplines. Vandaag kunnen we, dankzij wetenschappelijk onderzoek en ervaringen uit het veld, met zekerheid stellen dat wat ergotherapie onderscheidt van andere paramedische beroepen, de focus op de bezigheid is.”Een sleutelrol in het zorgtrajectDe ergotherapeut komt tussen wanneer iemand moeilijkheden ervaart in zijn activiteiten of sociale rollen.Zijn of haar werk bestaat erin de capaciteiten, behoeften en motivatie van de patiënt te evalueren, de dagelijkse activiteiten en omgeving te analyseren en vervolgens een ergotherapeutische diagnose te stellen. Het doel: het behouden, herstellen of mogelijk maken van bezigheden, maar ook het voorkomen of verminderen van handicapsituaties.In het ziekenhuis is de rol veelzijdig: evaluatie, revalidatie, heraanpassing, therapeutische educatie, re-integratie. “De ergotherapeut kan technische hulpmiddelen voorschrijven, aanpassingen aan de omgeving of werkplek aanbevelen, of ondersteunende technologieën introduceren,”Het effect is meetbaar: bij sommige patiënten die een beroerte (CVA) hebben gehad, tonen studies aan dat een vroege ergotherapeutische interventie een sneller herstel van autonomie en onafhankelijkheid bevordert.De ergotherapeut is actief in pediatrie, psychiatrie, oncologie en de eerstelijns- of gemeenschapsgezondheid. “Ons werkveld is bijzonder divers: van de oudere persoon die ondanks verlies van zelfstandigheid thuis wil blijven wonen, tot het kind met aandachtsproblemen op school, of de volwassene met burn-out die opnieuw aan het werk wil — de ergotherapeut kan oplossingen bieden.”Maar ergotherapie gaat verder dan de muren van het ziekenhuis: scholen, gemeenschapscentra, bedrijven, rusthuizen of gemeenten doen een beroep op deze expertise om in te spelen op specifieke behoeften. “Door patiënten te helpen hun bezigheden en sociale rollen te hervatten, dragen we ook bij aan de maatschappelijke dynamiek”.Nieuwe technologieën en de bezigheidswetenschap: hefbomen voor de toekomstHet beroep evolueert mee met de samenleving. Nieuwe technologieën openen ongeziene perspectieven. Tele-revalidatie, virtuele realiteit en slimme apparaten maken het mogelijk om leefomgevingen te simuleren en de reacties van de patiënt te analyseren in realistische omstandigheden. “We kunnen bijvoorbeeld observeren hoe een patiënt een huishoudelijke taak uitvoert in een virtuele omgeving die wordt verstoord door een telefoon die rinkelt of een onverwacht bezoek. Dat verrijkt onze analyse enorm.”Demografische uitdagingen — vergrijzing van de bevolking, toename van chronische ziekten zoals kanker — versterken de nood aan een op bezigheden gerichte benadering. In de oncologie wordt ergotherapie nu erkend als een sleuteldiscipline om patiënten te ondersteunen bij het uitvoeren van hun activiteiten ondanks hun behandelingen.Onderzoek binnen de bezigheidswetenschappen versterkt deze praktijk. Wat vroeger als theoretisch werd gezien, beschikt nu over steeds meer empirisch bewijs van de relatie tussen bezigheid, gezondheid en welzijn — een belangrijke troef om de legitimiteit van het beroep te verstevigen.“De groei van de bezigheidswetenschappen vormt een essentiële wetenschappelijke basis om de ergotherapeutische expertise te onderbouwen en de positie van ergotherapeuten binnen multidisciplinaire teams te versterken.”Het voorbeeld van het H.U.B.: opleiding, onderzoek en kennisdelingMet een dertigtal ergotherapeuten verspreid over de verschillende campussen, illustreert het H.U.B. deze dynamiek. Het team hanteert een op bezigheden gerichte praktijk en zet sterk in op permanente vorming en onderwijs. De organisatie van het congres Ergothérapie Tous Azimuts in november past in deze visie.“We willen ergotherapeuten aanmoedigen om hun leiderschap, assertiviteit en voortrekkersrol binnen zorgteams te ontwikkelen. Op termijn willen we, als leden van een groot academisch ziekenhuis, ook bijdragen aan wetenschappelijk onderzoek om kennis te genereren en de praktijk en zorgverlening te verbeteren.”Een zinvol beroep, maar onder drukEen patiënt helpen zijn zelfstandigheid terug te winnen, opnieuw aan het werk te gaan of een sociaal leven op te bouwen: de concrete impact van het beroep is een sterke motivatiebron. “Het is een beroep waarin je echt het verschil ziet dat je maakt in het leven van patiënten. Of het nu gaat om iemand te helpen zich te wassen, te koken, weer aan het werk te gaan of een sociale rol te hervinden — de ergotherapeut draagt rechtstreeks bij aan de autonomie en inclusie van de mensen die hij of zij begeleidt.”Maar het beroep kampt nog steeds met een gebrek aan zichtbaarheid en professionals. Een paradox, op een moment dat de nood eraan toeneemt. “Zoals vele diensten ondervinden we de laatste jaren een tekort aan ergotherapeuten, wat de aanwerving bemoeilijkt.”Ze herinnert eraan dat ergotherapie een zeer gevarieerde discipline is, waarvan de rijkdom aan praktijken profielen aantrekt die geïnteresseerd zijn in de fysieke, cognitieve, psychische of sociale dimensies van het beroep.