Recherche

Uw kennissen mogen u komen bezoeken van 15 tot 19.30 uur. In een privékamer is bezoek al toegelaten vanaf 13.30 uur, tot 19.30 uur.Voor uw eigen en andermans comfort verzoeken we uw bezoekers:De kamer te verlaten tijdens de verzorging en tijdens bezoek van de artsenLang bezoek te vermijden, en niet te veel bezoekers op hetzelfde momentDe bezoekuren te respecteren. Opgelet: De bezoektijden op de kamer kunnen worden aangepast op basis van de aard van de zorg, de aandoening van de patiënt en de ernst ervan, om optimale zorgomstandigheden te garanderen. Een familielid, vriend of naaste bezoeken in het ziekenhuis

Image Plaatselijke verdoving/pijnbestrijding Image Algemene verdoving Dagziekenhuis Komt u aan via de ingang van het Algemeen Ziekenhuis? Volg dan route 901 naar het onthaal van het Chirurgisch Dagziekenhuis. Telefoon +32 2 555 84 11 Adres Dagziekenhuis Lenniksebaan 808 1070 Brussel België Het biedt u kwaliteitszorg, toegediend in één enkele dag, met een maximaal veiligheidsniveau. Het is absoluut noodzakelijk een derde persoon ter beschikking te hebben om u te begeleiden bij het verlaten van het ziekenhuis én om zeker tijdens de daaropvolgende nacht in uw onmiddellijke buurt te blijven. De Dagkliniek is open van 7 tot 20 uur en werkt uitsluitend volgens afspraak. Het Dagziekenhuis verwelkomt chirurgische patiënten en levert pijnbehandelingen

Image Bereid u correct voor op de ingreep of de behandeling Image De dag voor de ingreep/behandeling Image De dag van de interventie/behandeling

Image Bereid u goed voor op de ingreep Image De dag voor de ingreep Image De dag van de ingreep

De Newsweek-ranglijst van de beste gespecialiseerde ziekenhuizen heeft de dienst Gastro-enterologie van het ErasmeZiekenhuis (H.U.B) op de eerste plaats in België geplaatst. Een hernieuwde erkenning De Newsweek-ranglijst van de beste gespecialiseerde ziekenhuizen heeft de dienst Gastro-enterologie van het ErasmeZiekenhuis (H.U.B) op de eerste plaats in België gezet. Achter deze onderscheiding, die al verschillende jaren wordt vernieuwd, staan in de eerste plaats vrouwen en mannen: artsen, verpleegkundigen, onderzoekers en andere zorgverleners die de dienst dag na dag doen draaien. Proficiat aan iedereen. We willen ook onze patiënten en hun naasten bedanken voor hun vertrouwen. Ontdek de dienst Gastro-enterologie Image

Ter gelegenheid van de Migraine Awareness Week zetten we deze vaak voorkomende, soms sterk invaliderende neurologische aandoening in de kijker. De behandelingsmogelijkheden zijn de voorbije jaren aanzienlijk geëvolueerd. Wat is migraine?Migraine is niet gewoon «hevige hoofdpijn». Het gaat om een neurologische aandoening die wordt gekenmerkt door aanvallen die enkele uren tot meerdere dagen kunnen duren. De pijn is vaak pulserend, soms aan één kant van het hoofd gelokaliseerd en kan verergeren door lichamelijke activiteit. De pijn gaat vaak gepaard met misselijkheid en een verhoogde gevoeligheid voor licht, geluid of geuren. Bij sommige mensen wordt de aanval voorafgegaan door of gaat hij gepaard met een aura: gezichtsstoornissen, tintelingen, moeilijkheden om op woorden te komen of andere voorbijgaande neurologische symptomen. Wanneer de hoofdpijn zeer frequent wordt, met minstens 15 dagen cefalalgie per maand, waarvan minstens 8 met migrainekenmerken, spreken we van chronische migraine.Behandelingen afgestemd op elke patiëntDe behandeling van migraine omvat twee grote luiken. De behandeling van de aanval heeft tot doel een aanval te onderbreken of te verminderen wanneer die optreedt. Afhankelijk van de patiënt kan daarbij onder meer gebruik worden gemaakt van paracetamol, ontstekingsremmers of triptanen. Wanneer de aanvallen frequent of bijzonder invaliderend zijn, kan een preventieve behandeling, ook onderhoudsbehandeling genoemd, worden voorgesteld. Het doel ervan is, bij regelmatig gebruik, de frequentie en de intensiteit van de aanvallen te verminderen. Verschillende geneesmiddelen die traditioneel in België worden gebruikt, kunnen deze rol vervullen: onder meer bepaalde bètablokkers, topiramaat, amitriptyline en candesartan.En wanneer de gebruikelijke behandelingen niet volstaan?Bij sommige patiënten slagen verschillende correct uitgevoerde behandelingen er helaas niet in de aandoening voldoende onder controle te krijgen. Volgens welbepaalde criteria kan dan sprake zijn van resistente of refractaire migraine. De therapeutische mogelijkheden voor deze patiënten zijn de voorbije jaren sterk uitgebreid.Behandelingen die gericht zijn tegen CGRP, een molecule die een belangrijke rol speelt in de mechanismen van migraine, behoren tot de belangrijkste vooruitgangen. Vandaag bestaan er antilichamen tegen CGRP of tegen de receptor ervan, die via injectie worden toegediend, maar ook orale behandelingen die gepants worden genoemd. Voor sommige patiënten met chronische migraine vormen injecties met botulinetoxine (Botox®), die volgens een nauwkeurig protocol ter hoogte van verschillende spieren van het hoofd en de hals worden toegediend, eveneens een preventieve optie.In België zijn de toegang tot en de terugbetaling van deze behandelingen onderworpen aan specifieke criteria. De neuroloog beoordeelt dit in functie van de voorgeschiedenis van elke patiënt.Aquipta®: voortaan ook voor de behandeling van een aanvalAtogepant (Aquipta®) is een oraal geneesmiddel dat de CGRP-receptor blokkeert. Tot nu toe werd het gebruikt als preventieve behandeling van migraine. Een nieuwe indicatie breidt het gebruik ervan uit: Aquipta® kan voortaan ook worden gebruikt voor de behandeling van een lopende migraineaanval bij volwassenen, met of zonder aura. Deze ontwikkeling is bijzonder interessant voor sommige patiënten bij wie de gebruikelijke behandelingen van de aanval, met name triptanen, onvoldoende doeltreffend zijn, slecht verdragen worden of niet kunnen worden gebruikt.En morgen? Een nieuwe piste vanuit de interventionele neuroradiologieOok het onderzoek voor patiënten met de moeilijkst behandelbare vormen gaat verder. Een bijzonder innovatieve piste wordt momenteel onderzocht: de embolisatie van de arteria meningea media. Deze slagader voorziet onder meer de hersenvliezen van bloed. De hersenvliezen omgeven de hersenen, zijn rijkelijk geïnnerveerd en spelen een rol in de mechanismen van cefalalgie. De procedure bestaat erin om via een kleine katheter die in een slagader wordt ingebracht bepaalde vertakkingen van de arteria meningea media te bereiken en vervolgens af te sluiten.De eerste kleinschalige studies bij patiënten met refractaire chronische cefalalgie rapporteren bemoedigende resultaten. Bij sommige patiënten nam het aantal dagen met cefalalgie aanzienlijk af. Deze resultaten moeten echter voorzichtig worden geïnterpreteerd: het gaat nog steeds om een aanpak die wordt geëvalueerd. De doeltreffendheid en veiligheid ervan moeten nu worden bevestigd in grootschaliger onderzoek.Binnen het H.U.B. zal de samenwerking tussen ons team dat gespecialiseerd is in cefalalgie en het team van interventionele neuroradiologen (Dr. Guenego, Dr. Bonnet, Dr. Boustia, Dr. Docquier en prof. Lubicz), ons in staat stellen deze nieuwe aanpak te onderzoeken en, binnen een gepast kader en bij zorgvuldig geselecteerde patiënten, te evalueren welke plaats deze kan innemen in de behandeling van refractaire chronische cefalalgie.Een boodschap om te onthoudenMigraine is een volwaardige neurologische aandoening en kan een aanzienlijke impact hebben op het gezinsleven, het sociale leven en het beroepsleven. Maar frequente migraineaanvallen betekenen niet dat er geen oplossing meer bestaat. Van klassieke behandelingen tot therapieën die gericht zijn tegen CGRP, via botulinetoxine en de nieuwe pistes die momenteel worden onderzocht: de therapeutische mogelijkheden zijn vandaag uitgebreider dan ooit. Het doel blijft hetzelfde: voor elke patiënt de strategie vinden die de impact van migraine op het dagelijkse leven maximaal beperkt. Meer informatie over Cefalalgie (Hoofdpijn)Download uw hoofdpijndagboek (.pdf) Contacteer de Dienst Neurologie Dr. Louisien LEBRUN, neuroloog

Ter gelegenheid van de Hartweek blikt het H.U.B terug op de aanpak van de hartgezondheid bij vrouwen, het centrale thema van de nieuwe campagne van de Belgische Cardiologische Liga. Ter gelegenheid van de Hartweek 2026, gewijd aan Het Hart van de vrouw door de Belgische Cardiologische Liga, herinnert het H.U.B aan een realiteit die nog te weinig bekend is: cardiovasculaire aandoeningen uiten zich niet altijd op dezelfde manier bij vrouwen en mannen. Bij de preventie, diagnose, behandeling en opvolging ervan moet dus rekening worden gehouden met deze verschillen.Cardiovasculaire gezondheid bekeken vanuit het perspectief van de vrouwDe cardiovasculaire risicofactoren zijn gedeeltelijk dezelfde bij vrouwen en mannen. Maar bij vrouwen kunnen bepaalde elementen die verband houden met de hormonale en reproductieve gezondheid het cardiovasculaire risico in de loop van het leven eveneens beïnvloeden: anticonceptie, zwangerschap, zwangerschapscomplicaties, Polycystic Ovary Syndrome (PCOS), de perimenopauze of de menopauze, om er enkele te noemen.Bepaalde cardiovasculaire gebeurtenissen of aandoeningen komen bovendien vaker voor bij vrouwen, zoals spontane coronairdissectie (SCAD), het Takotsubo-syndroom of bepaalde vormen van ischemie zonder significante obstructie van de kransslagaders (INOCA/MINOCA). De symptomen kunnen ook minder typisch zijn en soms worden verward met ernstige vermoeidheid, spijsverteringsproblemen of stress. Dit kan ertoe bijdragen dat de diagnose wordt uitgesteld of zelfs dat een verkeerde diagnose wordt gesteld. In het H.U.B maken deze specifieke kenmerken deel uit van de elementen waarmee rekening wordt gehouden bij de evaluatie van de cardiovasculaire gezondheid van een patiënte.Wanneer een vrouw risicofactoren, symptomen die wijzen op een cardiovasculaire aandoening of een vastgestelde hartaandoening vertoont, kan haar behandeling de aanvullende expertise van verschillende disciplines vereisen. Cardiologen, gynaecologen, endocrinologen en andere specialisten werken samen wanneer de klinische situatie dit vereist, om de informatie samen te brengen en de preventie, diagnose, behandeling en opvolging af te stemmen op elke patiënte.Dankzij deze aanpak kan de hartgezondheid worden bekeken binnen het volledige levensverloop: inzicht krijgen in de gynaecologische en verloskundige voorgeschiedenis, rekening houden met de hormonale status, bepaalde specifieke risicofactoren identificeren en de verschillende fasen van het reproductieve leven en de menopauze integreren in de cardiovasculaire evaluatie.Omdat gepersonaliseerde geneeskunde ook gebaseerd moet zijn op inclusief onderzoekDe zorg afstemmen veronderstelt ook dat er voldoende representatieve wetenschappelijke kennis beschikbaar is.Vrouwen blijven echter ondervertegenwoordigd in talrijke cardiovasculaire klinische studies. Uit een analyse die in 2024 werd gepubliceerd en betrekking had op 740 cardiovasculaire studies die sinds 2010 werden uitgevoerd, bleek zo dat vrouwen slechts 38% van de deelnemers uitmaakten. De resultaten worden bovendien niet systematisch afzonderlijk geanalyseerd volgens geslacht, waardoor ons vermogen om eventuele verschillen in de manier waarop aandoeningen zich uiten of in de respons op behandelingen te identificeren, beperkt kan worden.Voor een academisch ziekenhuis zoals het H.U.B is deze kwestie essentieel. Echt gepersonaliseerde geneeskunde kan alleen door patiënten worden aangestuurd als de kennis waarop ze gebaseerd is, rekening houdt met de diversiteit van patiënten, zowel vrouwen als mannen.Dit betekent dat we onderzoek moeten blijven ontwikkelen waarin vrouwen worden opgenomen, waarin de gegevens volgens geslacht worden geanalyseerd wanneer dat relevant is en waarin onder meer aandacht wordt besteed aan de specifieke kenmerken van hun cardiovasculaire gezondheid. Het doel is niet om twee afzonderlijke vormen van geneeskunde te creëren, maar om beter te begrijpen wat kan verschillen, zodat elke persoon zorg krijgt die gebaseerd is op de best beschikbare kennis.Beter begrijpen om beter te voorkomen en beter te behandelenDe Hartweek biedt ook de gelegenheid om eraan te herinneren dat cardiovasculaire gezondheid vrouwen aangaat op elke leeftijd. In België blijven cardiovasculaire aandoeningen de belangrijkste doodsoorzaak bij vrouwen, terwijl dit risico nog steeds sterk wordt onderschat.Als langdurige partner van de Belgische Cardiologische Liga sluit het H.U.B zich aan bij de campagne « Het Hart van de vrouw » om deze aandachtspunten beter bekend te maken.Want rekening houden met de specifieke kenmerken van vrouwen betekent niet dat er een aparte geneeskunde nodig is: het is een voorwaarde om een rechtvaardigere, nauwkeurigere en werkelijk gepersonaliseerde geneeskunde uit te bouwen. Meer informatie

Naar aanleiding van de 40ste verjaardag van HUDERF blikt prof. Pierre SMEESTERS, terug op vier decennia medische evolutie binnen de pediatrie. Maar in plaats van een chronologisch overzicht te geven, gaat hij in op een essentiële vraag: wat hebben deze vooruitgangen werkelijk veranderd in het leven van kinderen en hun gezinnen? 40 jaar pediatrische innovaties: wanneer geneeskunde het lot van kinderen verandert 40 jaar geleden stonden bepaalde ziekten die vandaag behandeld kunnen worden nog synoniem voor ernstige handicaps, bijzonder zware behandelingen of soms een zeer beperkte levensverwachting.Sinds 1986 is de pediatrische geneeskunde ingrijpend veranderd. Nieuwe diagnostische hulpmiddelen, vooruitgang in de chirurgie, reanimatie en neonatale zorg, behandelingen van kanker en zeldzame ziekten, genetische geneeskunde… In de loop der jaren hebben innovaties geleidelijk de manier waarop kinderen worden behandeld veranderd en vooral ook wat zij na hun ziekte mogen hopen.Naar aanleiding van de 40ste verjaardag van het Universitair Kinderziekenhuis Koningin Fabiola (HUDERF) blikt prof. Pierre SMEESTERS, een erkend expert op het gebied van de pediatrie en infectieziekten, verantwoordelijke van het microbiologisch laboratorium van het Europees Instituut voor Vaccinologie Plotkin aan de Université libre de Bruxelles, professor pediatrie en microbiologie aan de ULB en adjunct-medisch directeur voor de sector Gezin-Kind van het HUDERF, terug op vier decennia medische evolutie binnen de pediatrie.Maar in plaats van een chronologisch overzicht te geven, gaat hij in op een essentiële vraag: wat hebben deze vooruitgangen werkelijk veranderd in het leven van kinderen en hun gezinnen?Achter elke innovatie staan artsen, onderzoekers, zorgverleners, teams die samenwerken… en ouders die hun kind bijstaan tijdens soms moeilijke momenten.En morgen? De uitdagingen binnen de pediatrie zullen opnieuw anders zijn. Gepersonaliseerde geneeskunde, innovatieve therapieën, artificiële intelligentie, nieuwe diagnostische en therapeutische benaderingen: het onderzoek blijft nieuwe mogelijkheden openen.🎧 Luister naar het eerste deel van deze aflevering over 40 jaar pediatrische innovaties. Aflevering beluisteren (deel 1) Image

Voor het eerst vergelijkt een grootschalige, internationale prospectieve studie, gepubliceerd in Journal of Hepatology, rechtstreeks de uitkomst van patiënten met ernstig leverfalen (Acute-on-Chronic Liver Failure - ACLF), naargelang zij al dan niet een levertransplantatie hebben ondergaan. Een aanzienlijk verschil in overleving na transplantatieHet CHANCE-cohort omvat meer dan 1.000 patiënten die werden behandeld in 63 centra verspreid over Europa, Noord-Amerika, Zuid-Amerika en Azië. De resultaten van de studie tonen een spectaculair verschil tussen patiënten die een transplantatie ondergingen en patiënten die daar niet voor in aanmerking kwamen. Bij patiënten die niet in aanmerking kwamen voor een transplantatie bedroeg de mortaliteit na één jaar 73% bij ACLF-2 en 88% bij ACLF-3 (ernstig stadium). Bij patiënten met een vergelijkbare ernstgraad die wel een levertransplantatie ondergingen, bedroeg deze mortaliteit respectievelijk 10,5% en 20,7%. Deze resultaten tonen aan dat transplantatie, zelfs bij patiënten met een zeer vergevorderde cirrose, meerdere orgaanfalingen en een mogelijke nood aan ondersteunende behandelingen of levensondersteuning, een reëel perspectief op overleving op lange termijn kan bieden.« De gegevens van CHANCE tonen aan dat de ernst van ACLF op zich geen reden mag zijn om transplantatie als zinloos te beschouwen. Voor een grote meerderheid van deze patiënten kan transplantatie, wanneer ze onder de juiste omstandigheden en op het juiste moment kan worden uitgevoerd, een uiterst sombere prognose ombuigen tot een echte overlevingskans », legt prof. Thierry Gustot, Directeur van de Dienst Transplantatie van het H.U.B. en hoofdonderzoeker van de CHANCE-studie, uit.Transplantatie bij ernstige ACLF herbekijkenTot nu toe waren de inzichten over transplantatie bij patiënten met ernstige ACLF voornamelijk gebaseerd op studies waarin gegevens werden geanalyseerd die in een beperkt aantal centra waren verzameld, soms in één enkel ziekenhuis of één enkele regio. Deze onderzoeken leverden waardevolle informatie op, maar hadden betrekking op relatief kleine patiëntengroepen die in specifieke contexten waren geselecteerd, waardoor de toepasbaarheid van de resultaten beperkt kon zijn. De CHANCE-studie biedt een nieuw perspectief dankzij haar prospectieve, internationale en multicentrische karakter. De studie brengt echter ook een belangrijke beperking aan het licht: bij patiënten met vijf of zes orgaanfalingen blijven de resultaten na transplantatie aanzienlijk minder gunstig. Deze gegevens wijzen dus op de noodzaak van een bijzonder strenge patiëntenselectie in deze extreme situatie. De uitdaging bestaat er dan ook in om bij de ernstigst getroffen patiënten beter te identificeren wie nog aanzienlijke baat kan hebben bij een transplantatie en bij wie het risico op falen te groot blijft.Een internationale infrastructuur om het onderzoek voort te zettenDe ambitie van de CHANCE-studie reikt verder dan de resultaten van deze eerste publicatie. De studie berust zowel op een gedetailleerde opvolging van het ziekteverloop van de patiënten als op een biobank met stalen die tijdens hun behandeling werden afgenomen: bloed, plasma, urine en DNA. Deze infrastructuur, die werd opgezet in de 63 deelnemende centra wereldwijd, met de steun van de European Foundation for Chronic Liver Failure (EF-Clif), vormt een unieke wetenschappelijke bron om de mechanismen van ACLF beter te begrijpen, de factoren die verband houden met de respons op transplantatie te identificeren en op termijn de selectie en behandeling van patiënten te verbeteren.« CHANCE is meer dan alleen een klinische studie. We hebben een internationale cohorte en biobank opgebouwd waarmee we de komende jaren nieuwe vragen kunnen onderzoeken: waarom herstellen sommige patiënten na een transplantatie, terwijl anderen een ongunstig verloop kennen? Welke merkers kunnen ons helpen om kandidaten beter te selecteren? En hoe kunnen we vroeger ingrijpen? », benadrukt prof. Gustot. Lees de wetenschappelijke publicatie Prof. Thierry Gustot Directeur van de Dienst Transplantatie van het H.U.BHoofdonderzoeker van de CHANCE-studie. Over de Kliniek voor Medische Hepatologie en Levertransplantatie van het H.U.B De kliniek voor hepatologie en de medische kliniek voor levertransplantatie staan in voor de behandeling van alle patiënten met een acute of chronische, frequente of zeldzame leveraandoening, sporen leveraandoeningen en de ernst ervan op en behandelen patiënten die kandidaat zijn voor een levertransplantatie, evenals de opvolging na een levertransplantatie.Het Academisch Ziekenhuis Brussel is een referentiecentrum voor de behandeling van leveraandoeningen (met alle nodige expertise en een volledig diagnostisch en therapeutisch arsenaal). Het is een van de zes centra voor levertransplantatie in België. Meer informatie