Recherche

Onze kliniek is gespecialiseerd in de diagnose en behandeling van bewegingsstoornissen (waaronder die veroorzaakt door de ziekte van Parkinson). Wij bieden een multidisciplinaire aanpak, gepersonaliseerde opvolging en toegang tot geavanceerde therapieën. Voor gespecialiseerde zorg bij bewegingsstoornissen Abnormale bewegingen kunnen het gevolg zijn van verschillende neurologische, genetische of metabole aandoeningen, verband houden met bepaalde geneesmiddelen of hersenletsels, en worden beïnvloed door diverse risicofactoren. De diagnose en behandeling vereisen daarom gespecialiseerde expertise om de oorzaak nauwkeurig te identificeren en de behandeling aan te passen om de levenskwaliteit van de patiënt zo goed mogelijk te behouden. Image Image Image Diagnose en behandeling van bewegingsstoornissen Wij bieden gepersonaliseerde zorg, gericht op levenskwaliteit en de doelen van de patiënt, via onder meer een multidisciplinaire aanpak die zowel motorische als niet-motorische aspecten integreert (cognitie, slaap, pijn, stemming, autonomie, enz.). Indien nodig verwijzen wij patiënten door naar geavanceerde therapieën en gespecialiseerde zorgtrajecten. Gepersonaliseerde en multidisciplinaire zorg Onze grondige klinische evaluatie en langdurige opvolging maken het mogelijk om de evolutie van de aandoening objectief te volgen via klinische onderzoeken, gestandaardiseerde schalen en eventueel video-opnames. Bewegingsstoornissen beperken zich niet tot motorische symptomen; daarom besteden wij bijzondere aandacht aan niet-motorische symptomen en de impact op naasten. Als kliniek binnen een toonaangevend universitair ziekenhuis komen onze academische expertise en onze onderwijs- en onderzoeksactiviteiten rechtstreeks ten goede aan de patiënten. Dankzij onze nauwe samenwerking met neurologische revalidatie binnen het Erasmeziekenhuis kunnen wij optimale functionele zorg en autonomie bieden. Ons zorgaanbod Afhankelijk van de klinische situatie biedt de kliniek:Gespecialiseerde consultaties (diagnose, opvolging en therapie-aanpassing)Evaluatie en behandeling van:Ziekte van Parkinson en parkinsonismenTremorenDystonieën (onvrijwillige spiersamentrekkingen die abnormale houdingen of repetitieve bewegingen veroorzaken)Chorea (snelle, schokkerige, onvoorspelbare bewegingen)TicsMyoclonieën (plotselinge, zeer korte spierschokken)Gang- en evenwichtsstoornissen (ataxieën)Functionele bewegingsstoornissenEvaluatie van complicaties (fluctuaties, dyskinesieën, pijn, vallen, autonome stoornissen, slaap, angst, depressie, vermoeidheid, cognitieve stoornissen, enz.)Doorverwijzing naar geavanceerde behandelingen:Injecties met botulinetoxinePomptherapieënDiepe hersenstimulatie (DBS)Coördinatie van multidisciplinaire zorg (kinesitherapie, logopedie, ergotherapie, neuropsychologie, enz.)Educatie en informatie voor patiënten Maak een afspraak Ons team Het team van de Kliniek voor Bewegingsstoornissen van het H.U.B bestaat uit gespecialiseerde artsen en multidisciplinair zorgpersoneel.Kinesitherapeut: Sara Ben ChekrounLogopedist: Sophie RobertNeuropsychologen: Hichem Slama en Christelle MaenhoutPsycholoog: Véronique Simons Dr. Frédéric Supiot, Directeur van de Kliniek voor Bewegingsstoornissen Fonction : Neurolog, specialist in bewegingsstoornissenRaadpleegt patiënten met de ziekte van Parkinson, tremoren, dystonieën en andere bewegingsstoornissen.Hoofdonderzoeker in klinisch onderzoek (Enroll HD-programma voor de ziekte van Huntington).Voert injecties met botulinetoxine uit voor bepaalde bewegingsstoornissen zoals dystonieën en hemispasmen.Expertise in het plaatsen en afstellen van DBS (diepe hersenstimulatie).Expertise in het opstarten, aanpassen en opvolgen van patiënten die behandeld worden met een Duodopa-pomp. Dr. Virginie Destrebecq Fonction : Neurolog, specialist in bewegingsstoornissenRaadpleegt patiënten met de ziekte van Parkinson, tremoren, dystonieën en andere bewegingsstoornissen, evenals degeneratieve aandoeningen van het cerebellum (ataxie) en functionele neurologische stoornissen.Referentiearts voor zeldzame aandoeningen met betrekking tot ataxieën binnen het Europese netwerk (ERN-RND).Hoofdonderzoeker in klinisch en transversaal onderzoek (naar essentiële tremor).  Dr. Vincent Leclercq Fonction : Neurolog, specialist in bewegingsstoornissenRaadpleegt patiënten met de ziekte van Parkinson, tremoren, dystonieën en andere bewegingsstoornissen.Besteedt bijzondere aandacht aan niet-motorische symptomen (gedragsstoornissen, stemmingsstoornissen, seksuele stoornissen, urinair en digestieve stoornissen, pijn, …).Stimuleert een globale aanpak, met indien nodig doorverwijzing naar neurologische revalidatie (kinesitherapie, ergotherapie, logopedie, neuropsychologie, …).Voert de afstelling van DBS (diepe hersenstimulatie) uit en geeft injecties met botulinetoxine. Dr. Alexandra Boogers Fonction : Neurolog, specialist in bewegingsstoornissenRaadpleegt patiënten met de ziekte van Parkinson, tremoren, dystonieën en andere bewegingsstoornissen.Expertise in het plaatsen en afstellen van DBS (diepe hersenstimulatie). De diensten waarmee wij samenwerken Neurologie Lien vers Neurologie Neurochirurgie Lien vers Neurochirurgie Radiologie – Medische beeldvorming Lien vers Radiologie – Medische beeldvorming In het kader van onze samenwerking met de dienst Neurologie werken wij regelmatig samen met:De Eenheid Neurologische Revalidatie (multidisciplinaire revalidatie)De Slaapeenheid (polysomnografie)De Eenheid Klinische Neurofysiologie (registratie van abnormale bewegingen) FAQ over de ziekte van Parkinson en de behandeling ervan 1. Wat is de ziekte van Parkinson? De ziekte van Parkinson is een chronische neurologische aandoening die verband houdt met een geleidelijke afname van dopamine in bepaalde delen van de hersenen. Ze kan motorische symptomen veroorzaken (traagheid, rigiditeit, tremor), maar ook niet-motorische symptomen (slaapstoornissen, vermoeidheid, constipatie, pijn, angst, cognitieve stoornissen, enz.). 2. Wat zijn de eerste symptomen van de ziekte van Parkinson? De eerste symptomen van de ziekte van Parkinson kunnen subtiel en variabel zijn. De meest voorkomende zijn:Traagheid in bewegingen (bradykinesie),Stijfheid (rigiditeit),Een rusttremor (niet altijd aanwezig),Verminderde armschommeling tijdens het wandelen,Kleiner handschrift (micrografie),Verandering van de stem,Niet-motorische symptomen zoals constipatie, verlies van reukzin, slaapstoornissen (met name onrust tijdens dromen), of ongewone vermoeidheid. 3. Op welke leeftijd begint de ziekte van Parkinson? De ziekte van Parkinson begint meestal na de leeftijd van 60 jaar, maar kan ook jongere mensen treffen. Men spreekt van vroege Parkinson wanneer de symptomen vóór de leeftijd van 50 jaar optreden. De aanvangsleeftijd varieert van persoon tot persoon en heeft niet noodzakelijk invloed op de ernst van de ziekte. 4. Wat zijn de oorzaken van de ziekte van Parkinson? De exacte oorzaken van de ziekte van Parkinson zijn nog gedeeltelijk onbekend. Ze is het resultaat van een combinatie van genetische en omgevingsfactoren. In de meeste gevallen is de ziekte niet erfelijk. Blootstelling aan bepaalde pesticiden of toxines wordt onderzocht als mogelijke risicofactor. 5. Hoe wordt de ziekte van Parkinson gediagnosticeerd? De diagnose van de ziekte van Parkinson is in de eerste plaats klinisch. Ze berust op het neurologisch onderzoek en de observatie van de symptomen. Er bestaat nog geen enkele biologische test. Aanvullende onderzoeken (hersen-MRI, dopaminerge scintigratie) kunnen worden uitgevoerd om andere ziekten uit te sluiten. 6. Bestaat er een behandeling voor de ziekte van Parkinson? Er bestaat momenteel geen genezende behandeling voor de ziekte van Parkinson, maar verschillende behandelingen maken het mogelijk om de symptomen doeltreffend te verlichten. Dopaminerge medicatie, revalidatie (kinesitherapie, logopedie) en in sommige gevallen diepe hersenstimulatie verbeteren de levenskwaliteit aanzienlijk. 7. Is de ziekte van Parkinson erfelijk? In de overgrote meerderheid van de gevallen is de ziekte van Parkinson niet erfelijk. Slechts 5 tot 10% van de patiënten heeft een geïdentificeerde genetische vorm. Het hebben van een familielid met de ziekte betekent niet noodzakelijk dat men een hoog risico heeft om ze te ontwikkelen. 8. Wat is de levensverwachting bij de ziekte van Parkinson? De levensverwachting van personen met de ziekte van Parkinson ligt dicht bij die van de algemene bevolking, vooral wanneer de ziekte goed wordt behandeld. Medische vooruitgang en multidisciplinaire opvolging hebben de prognose en de levenskwaliteit aanzienlijk verbeterd. 9. Kan men normaal leven met de ziekte van Parkinson? Ja, het is mogelijk om lang en actief te leven met de ziekte van Parkinson. Een aangepaste behandeling, regelmatige lichaamsbeweging, medische begeleiding en psychologische ondersteuning stellen veel mensen in staat hun autonomie en een bevredigend sociaal leven gedurende vele jaren te behouden. 10. Waar vindt men betrouwbare informatie over de ziekte van Parkinson? Voor betrouwbare informatie over de ziekte van Parkinson wordt aanbevolen om te raadplegen:Uw neuroloog,Erkende patiëntenverenigingen,Institutionele websites (universitaire ziekenhuizen, wetenschappelijke verenigingen),Door gezondheidsprofessionals gevalideerde bronnen.

Wat zijn interstitiële pneumopathieën? Diffuse interstitiële pneumopathieën vormen een geheel van relatief zeldzame longaandoeningen. Het gaat om ziekten die het longparenchym (m.a.w. de long zélf) treffen, met een min of meer belangrijke infectie- en fibrosegraad, wat leidt tot soms ernstige ademhalingsinsufficiëntie. Onder deze verzamelterm vallen vooral:  •    Idiopathische longfibrose •    Sarcoïdose •    Niet-specifieke interstitiële longziekte •    Cryptogene organiserende pneumonie •    Longschade als neveneffect van auto-immuunziekten (bindweefselziekten en vasculitis) •    Overgevoeligheidspneumonitis (‘boerenlong’, ‘vogelkwekerslong’), •    Bepaalde beroepsziekten van de longen (blootstelling aan asbest-, mineraal- of metaalstof) of veroorzaakt door medicatie. Idiopathische longfibrose (IPF) Idiopathische pulmonale of longfibrose (IPF) behoort samen met sarcoïdose tot de meest frequente aandoeningen in deze groep. De jaarlijkse incidentie wordt geraamd op 10 nieuwe gevallen per 100.000 mensen per jaar, maar lijkt nog op te rukken. Bij IPF wordt de long geleidelijk vernietigd en vervangen door littekenweefsel. Dit leidt tot onomkeerbare en toenemende ademhalingsinsufficiëntie. Oorzaken en risicofactoren De etiologie ervan (het complex van oorzaken) is nog onbekend, maar roken, milieuvervuiling, blootstelling aan bepaalde virussen en de aanwezigheid van gastro-oesofageale reflux spelen zeker een rol. Er bestaan ook familiale vormen waarbij genetische mutaties duidelijk werden geïdentificeerd. IPF treft meer mannen dan vrouwen. De diagnose wordt meestal gesteld omstreeks 60-jarige leeftijd. Diagnose en behandeling Het gaat hier om zeldzame ziekten waarvoor dan ook een bijzondere expertise vereist is. De diagnose is complex en vraagt multidisciplinair overleg. Voor idiopathische longfibrose bestaan momenteel twee behandelingen: Esbriet en Ofev. Het gaat hier niet echt om genezing maar om vertraging van de verdere ontwikkeling. Behoudens tegenindicaties bij de patiënt, moet een longtransplantatie overwogen worden. In dit geval werken we nauw samen met het team voor longtransplantaties. Er vindt op regelmatige basis multidisciplinair overleg plaats om complexe dossiers te bespreken; we beschikken ook over een afdeling voor klinisch onderzoek zodat we toegang hebben tot een programma van geavanceerd onderzoek in dit domein. Zo kunnen we patiënten de mogelijkheid geven om deel te nemen aan internationale onderzoeken die nieuwe behandelingen testen. Het Erasmeziekenhuis maakt deel uit van een Europees netwerk van experts op het domein van diffuse interstitiële pneumopathieën (ERN lung). Wij zijn actief op het domein van klinisch onderzoek, met de mogelijkheid om deel te nemen aan onderzoeksprotocollen en klinische proeven.  Tot slot ondersteunen we en nemen we actief deel aan activiteiten van de patiëntenverenigingen, met name de Association Belge Francophone contre la Fibrose Pulmonaire (ABFFP). Nuttige documenten Informatie voor patiënten Brochure: Therapie met Esbriet Brochure : Idiopathische pulmonale fibrose (IPF) Brochure : Idiopathische Pulmonale Fibrose (IPF) behandeling met OFEV® Verzoek om advies Download het document voor het aanvragen van een advies van uw huisarts of specialist voor de Kliniek voor Diffuse Interstitiële Longaandoeningen. Verzoek om advies Dieet- en levensstijladvies bij klachten van gastro-oesofageale reflux Restenarm dieet Multidisciplinair team Organigram Onze specialisten

Missie van de Kliniek: Behandeling van Thoracale Kankers De kliniek voor thoracale oncologie van het H.U.B is gespecialiseerd in de multidisciplinaire zorg voor patiënten met long-, pleura- en mediastinale kankers:Broncho-pulmonale kankers (niet-kleincellig en kleincellig)Pleuratumoren (mesothelioom en andere)Mediastinale tumoren (thymomen en andere)Pleuro-pulmonale metastasenDe diagnostische zorg wordt ondersteund door een hoogtechnologisch pneumologisch endoscopieplatform (bronchoscopie, GPS-navigatie, endobronchiale echografie [EBUS], cryobiopsieën, enz.) in nauwe samenwerking met een team van hooggespecialiseerde anatomopathologen en het laboratorium voor moleculaire biologie.De wekelijkse multidisciplinaire oncologische thoracale vergadering (CUB Erasmeziekenhuis en Jules Bordet Instituut) brengt experts samen uit radiologie, nucleaire geneeskunde, pneumologie, thoracale oncologie, thoracale chirurgie, radiotherapie, anatomopathologie, ISO en andere disciplines. Deze samenwerking vormt de basis voor behandelingen die zijn gebaseerd op goede praktijken en de nieuwste wetenschappelijke gegevens.De chirurgische zorg wordt uitgevoerd door de dienst thoracale chirurgie, in een historisch geïntegreerde medisch-chirurgische samenwerking binnen onze instelling.De radiotherapeutische zorg wordt verzekerd door het team van het Jules Bordet Instituut.De samenwerking met het Gamma Knife-centrum van de neurochirurgische dienst van het Erasmeziekenhuis en de dienst radiotherapie van het Jules Bordet Instituut zorgt voor een optimale behandeling van hersenmetastasen. Meer informatie over de behandeling van longkanker in het Jules Bordet Instituut Academische missie Opleiding van kandidaat-specialisten in pneumologie en interne geneeskundeOpleiding in pneumologische oncologieStagebegeleider: CUB Erasmeziekenhuis – J. Bordet Instituut (ULB): Dr Mekinda Ngono Zita LéaAndere Onderzoeksopdracht Klinisch en fundamenteel onderzoek gebeurt in samenwerking met het Jules Bordet Instituut en de Faculteit Geneeskunde van de ULB.Sinds de oprichting van het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B) in 2021, wordt de zorg voor thoracale oncologische aandoeningen uitgevoerd binnen een interhospitaal zorgproject tussen het CUB Erasmeziekenhuis en het Jules Bordet Instituut.  Multidisciplinair Thoracaal Oncologisch Team Dr Mekinda Ngono Zita : Longarts, Thoracaal OncoloogPr Berghmans Thierry : Medisch OncoloogPr Leduc Dimitri : LongartsPr Bondue Benjamin : LongartsDr Blandine Jelli : Longarts, Thoracaal OncoloogDr Taton Olivier : Longarts, Thoracaal OncoloogPr Mariana Brandao : Medisch OncoloogDr Anouk Goudsmit : Medisch OncoloogDr Alice Carrette : Longarts, Thoracaal OncoloogDr Bogdan Grigoriu : LongartsDr Sokolow Youri : Thoracaal ChirurgDr Ruiz Maria : Thoracaal ChirurgDr Vander Kuylen Maarten : Thoracaal ChirurgDr Elena Prisciandaro : Thoracaal ChirurgPr Pia Di Campli : Thoracaal ChirurgPr Remmelink Myriam : AnatomopatholoogPr Moretti Luigi : RadiotherapeutPr Keyzer Caroline : Radioloog

Wat is de ziekte van Parkinson? De ziekte van Parkinson is een neurodegeneratieve aandoening die veel voorkomt: zelfs de meest frequente na de ziekte van Alzheimer. Ze vloeit voort uit een tekort aan dopamine, een neurotransmitter in de diepe hersenen. In België lijden naar schatting ongeveer 30.000 mensen aan de ziekte van Parkinson: dat is ongeveer 2 à 3 per 1000 inwoners. Mannen worden iets vaker getroffen dan vrouwen. Er is nog geen sluitende duidelijkheid over de oorzaken van deze ziekte. Vermoedelijk spelen complexe genetische en omgevingsfactoren een belangrijke rol. De typische symptomen van deze ziekte zijn tremor in rust, stijfheid en vertraging van de motoriek. Soms treden ook niet-motorische symptomen op en worden bijv. slaap, gedrag of geheugen aangetast.   Behandelingen Neurologen kunnen behandelingen met medicatie voorschrijven. Deze behandelen niet de ziekte maar zijn wel doeltreffend voor de symptomen. Voor het handhaven van een goede fysieke conditie speelt ook kinesitherapie een belangrijke rol. In samenwerking met het Centrum voor neurologische functionele revalidatie (volwassenen) kan een complete evaluatie van de fysieke fitheid gerealiseerd worden. In een meer gevorderd stadium van de ziekte kan hersenstimulatie worden voorgesteld in samenwerking met de dienst voor neurochirurgie, vooral bij mensen die nog geen 70 jaar zijn. Andere mensen hebben baat bij een behandeling in samenwerking met de dienst voor gastro-enterologie, met behulp van een pomp die medicatie inbrengt in het spijsverteringskanaal.  Andere pathologieën Sommige zeldzame ziekten kunnen in hun vroege fase lijken op de ziekte van Parkinson. De neuroloog zal door zijn/haar expertise bepaalde specifieke symptomen van deze ziektes vaststellen, die we als Parkinson plus syndromen kwalificeren. Zo wordt het onderscheid gemaakt, vaak in samenwerking met de diensten voor diagnostische neuroradiologie en voor nucleaire geneeskunde, en samen met de neuropsychologen. Niet alles wat trilt, wijst op de ziekte van Parkinson. Essentiële tremor is een aandoening die zich onderscheidt door het feit dat de tremor het enige symptoom is, dat bovendien typisch optreedt bij de uitvoering van bepaalde bewegingen zoals eten, drinken of tandenborstelen. Dit blijft vaak onder de radar, hoewel het vermoedelijk frequenter is dan de ziekte van Parkinson. Essentiële tremor is meestal zeer goed te behandelen met medicatie, en veel minder vaak met een neurochirurgische ingreep. Dystonie is een neurologische aandoening die een stoornis in de spiertonus veroorzaakt. Dit is te wijten aan een fout signaal dat wordt uitgezonden door de hersenen. Mensen die aan dystonie lijden, kampen met onwillekeurige spiersamentrekkingen. Dit resulteert in abnormale houdingen of motoriek zoals een stijve nek, schrijfkramp of blefarospasme (onwillekeurige samentrekking van de oogleden). Het kan ook veralgemenen, zodat mensen die erdoor getroffen worden uiteindelijk in een rolstoel terechtkomen, of waardoor hun skelet vervormd geraakt. Dystonie kan op elke leeftijd voorkomen, vanaf de kindertijd. De aandoening wordt behandeld met medicatie, met name inspuitingen met botulinetoxine (botox), en soms ook met neurochirurgie, gericht op stimulatie van de diepe hersenen. De ziekte van Huntington is een neurogenetische aandoening, gekenmerkt door onwillekeurige bewegingen die de gebaren versterken (chorea), cognitieve stoornissen en gedragsstoornissen. Ze wordt met een transmissierisico van 50% overgedragen van een ouder op de kinderen. De diagnose kan met absolute zekerheid worden gesteld via een eenvoudige genetische test. De ziekte van Huntington is voorwerp van een wereldwijd register Enroll-HD waaraan wij meewerken en dat toegang biedt tot eventuele klinische proeven. De behandelingen zijn louter symptomatisch en in feite slechts beperkt doeltreffend. Toch werd de voorbije jaren hoopgevende vooruitgang geboekt in het onderzoek. Ook andere pathologieën worden hier behandeld: rustelozebenensyndroom, syndroom van Gilles de la Tourette, paroxismale dyskinesieën, orthostatische tremor, …  Onze specialisten Verbonden dienst

Sinds enkele jaren wordt ook embolisatie ingezet voor adhesieve capsulitis. Deze nieuwe behandelingsoptie vermindert de ontstekingsschade door de arteriële doorstroming naar pathologische zones te beperken. Ontdek twee klinische gevallen voor waaruit duidelijk blijkt welke impact deze aanpak kan hebben bij patiënten Image Adhesieve capsulitis, behandelingsopties en de voordelen van embolisatie Adhesieve capsulitis, ook gekend als frozen shoulder, stijve schouder of retractiele capsulitis, is een aandoening die tussen 2 en 10% van de bevolking treft (waarvan iets meer vrouwen), met een piekincidentie tussen 40 en 60 jaar. De symptomen evolueren in 3 fasen over verschillende maanden of jaren (tot 3 jaar) heen : aanzienlijke pijn, verstijving  en herstel. De diagnose is voornamelijk gebaseerd op het klinisch beeld en de medische voorgeschiedenis. Ondanks die multimodale behandeling kan de evolutie van de aandoening traag verlopen, met een aanzienlijke vermindering van de levenskwaliteit en langdurige beperkingen tot gevolg. Embolisatie is een minimaal invasieve benadering dat vermindert de pijn en verbetert de mobiliteit van de schouder in de maanden na de procedure.Ontdek twee overtuigende klinische gevallen die het belang en de effectiviteit aantonen van deze benadering, die een extra oplossing biedt voor het therapeutische arsenaal dat wordt aangeboden tijdens het hele zorgtraject van de patiënt. Raadpleeg onze klinische gevallen Behandeling van adhesieve capsulitis met embolisatie: een innovatieve oplossing die nu beschikbaar is bij het H.U.B. !Brussel, 21 januari 2025 – De dienst Interventionele radiologie van het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B.) biedt nu een veelbelovende minimaal invasieve benadering aan voor de behandeling van adhesieve capsulitis. De klinische resultaten tot nu toe bevestigen de werkzaamheid voor patiënten bij wie andere behandelingen hebben gefaald, zelfs erg gevorderde gevallen. Lees het persbericht Contact en informatieWil je meer weten over de behandeling van adhesieve capsulitis door embolisatie? Neem contact op met onze experts in Interventionele Radiologie

Vind alle klinische studies hier Module voor opzoeking klinische studies    document.addEventListener('DOMContentLoaded', function () { if (typeof iFrameResize === 'undefined') return; iFrameResize({ checkOrigin: false, heightCalculationMethod: 'taggedElement', tolerance: 50, onInit: function(frm) { document.getElementById('espCtEmbed').scrollIntoView({ behavior: 'smooth' }); }, }, '#espCtEmbed'); });