Rich page
Geïntegreerde Geheugenkliniek (CIMe)
Contacteer de Geïntegreerde Geheugenkliniek (CIMe)Secretariaat NeurologieconsultatiesTel. 02 555 33 57E-mail : Cons [dot] Neuro [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (Cons[dot]Neuro[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be)Algemeen Secretariaat NeurologieTel. 02 555 69 25E-mail : sec [dot] med [dot] neuro [at] erasme [dot] ulb [dot] ac [dot] be (sec[dot]med[dot]neuro[at]erasme[dot]ulb[dot]ac[dot]be)
Een innovatieve structuur ten dienste van patiënten, hun naasten en onderzoek
Als antwoord op het snel stijgende aantal leeftijdsgebonden cognitieve aandoeningen en de verwachte komst van ziektemodificerende behandelingen voor de ziekte van Alzheimer, lanceerde het ziekenhuis in 2025, met de steun van het Fonds Erasme, de Geïntegreerde Geheugenkliniek (CIMe).Deze vernieuwende structuur combineert diagnose, zorg en hoogstaand wetenschappelijk onderzoek op één plaats, om patiënten en hun familie een volledige, gecoördineerde en toegankelijke begeleiding te bieden.CIMe is opgevat als een referentiecentrum en biedt een globale, mensgerichte en innovatieve aanpak. Elke patiënt krijgt een gestructureerd zorgtraject vanaf de eerste cognitieve klachten, met een grondige evaluatie, een gepersonaliseerd zorgplan en regelmatige opvolging, inclusief ondersteuning voor mantelzorgers en familieleden.
Zorgtraject binnen CIMe
Van de eerste symptomen tot langdurige opvolging
De Geïntegreerde Geheugenkliniek (CIMe) biedt een volledig zorgtraject voor personen met geheugenproblemen of andere cognitieve moeilijkheden. De evaluatie is multidisciplinair, persoonsgericht en aangepast aan elk individueel profiel. CIMe ontvangt patiënten van alle leeftijden, inclusief personen met vroege vormen van de ziekte van Alzheimer en verwante aandoeningen.
Image
Image
Image
Ons zorgaanbod
Binnen CIMe hebben patiënten toegang tot:Gespecialiseerde geheugenconsultaties (neurologie, geriatrie)Uitgebreide neuropsychologische evaluatiesAanvullende onderzoeken: hersenbeeldvorming (MRI, PET), EEG, polysomnografie (slaaponderzoek), biologische en genetische analysesKorte hospitalisatie (3 dagen / 2 nachten) voor intensieve evaluatie
Gepersonaliseerd zorgplan besproken tijdens een multidisciplinair overlegRegelmatige ambulante opvolging (medisch en paramedisch)Begeleiding en ondersteuning van familie en mantelzorgersMogelijke deelname aan klinische studies en innovatieve onderzoeksprojecten
Dankzij een specifieke hospitalisatie-eenheid, een immersieve virtual reality-ruimte en toegang tot unieke technologieën zoals magneto-encefalografie (MEG), biedt CIMe gepersonaliseerde zorg die nauw verbonden is met klinisch onderzoek en toekomstgerichte ontwikkelingen.
Technologieën gebruikt binnen CIMe
Immersieve Virtual Reality-ruimteVirtual reality wordt sinds 2010 gebruikt in revalidatie en psychiatrie en wordt nu op innovatieve wijze toegepast binnen de cognitieve neurologie.De immersieve virtual reality-ruimte maakt het mogelijk om:Diagnostische evaluaties uit te voeren in nagebootste alledaagse omgevingen (keuken, straat, enz.)Cognitieve en gedragsproblemen te observeren in gesimuleerde dagelijkse situatiesIn de toekomst cognitieve stimulatie- en angstbehandelingsprogramma’s te ontwikkelen
Gespecialiseerde hospitalisatiekamers
CIMe biedt korte verblijven (3 dagen / 2 nachten) aan voor intensieve diagnostische evaluaties in een comfortabele omgeving. Alle kamers zijn uitgerust met continue elektro-encefalografie (EEG) om hersenactiviteit te meten, evenals polysomnografie (slaapregistratie). Deze verblijven maken ook geïntegreerde multidisciplinaire evaluaties mogelijk.
Magneto-encefalografie (MEG)
Magneto-encefalografie is een uiterst precieze techniek om hersenactiviteit te registreren, gebruikt in de neurowetenschappen. Ze maakt het mogelijk om vroege verstoringen in hersennetwerken op te sporen, zelfs vóór het optreden van symptomen. Het ziekenhuis is het enige centrum in België dat over een MEG-installatie beschikt. Deze technologie staat centraal in verschillende klinische onderzoeksprojecten rond geheugen en de ziekte van Alzheimer.
Het CIMe-team
Prof. Mélanie Strauss, Academisch verantwoordelijke van CIMe
Academisch verantwoordelijke van CIMeVerantwoordelijke van de functionele eenheid Slaap bij Volwassenen (SomA)FunctieZiekenhuisprofessor en neuroloogSpecialist in cognitieve neurowetenschappen, slaap en waakzaamheidOnderzoeker bij het FNRS
Klinisch onderzoeker en onderzoekster, Prof. Mélanie Strauss coördineert translationele onderzoeksprojecten die zich richten op de verbanden tussen slaap, geheugen en neurodegeneratie. Haar werk combineert cognitieve neuropsychologieparadigma’s, multimodale neuroimaging-methoden en longitudinale studies om beter te begrijpen hoe belangrijk slaap is voor de hersengezondheid en om vroege biomarkers van neurodegeneratieve ziekten te identificeren.
Dr. Jean-Christophe Bier, Verantwoordelijke van CIMe
Lid van de H.U.B ziekenhuis‑faculteitsethiekcommissie.Voorzitter van de Klinische Ethische Consultatiecel – ErasmeFonctionNeuroloog, adjunct-kliniekhoofdSpecialist in cognitieve en gedragsstoornissen
Dr. Jean-Christophe Bier organiseert en biedt zorg aan op basis van een multidisciplinaire, patiëntgerichte aanpak. Hij neemt deel aan translationele onderzoeksprojecten over cognitieve en gedragsstoornissen. Zijn specifieke expertise in de mogelijke impact van de ziekte op de naasten van patiënten heeft geleid tot de ontwikkeling van het ASAPP-project (Ondersteuning en hulp voor mantelzorgers en patiënten).
Een multidisciplinair team, toegewijd aan patiënten en hun naasten.
ArtsenPr Mélanie Strauss, neuroloog (FR, EN)Dr Jean-Christophe Bier, neuroloog (FR, EN)Dr Louisien Lebrun, neuroloog (FR, EN)Dr Faustine Lebout, neuroloog (FR, EN)Neurotechnische verpleegkundigenNathalie BuffeDidier Depre
NeuropsychologenOumaïma BenkiraneDaphne ChylinskiPatrick FeryFlorence GaillardinChristelle MaenhoutHichem SlamaMuriel Vandenberghe LogopedistenNathalie GuerryAnne-Sophie Van Der MarenErgotherapeuteMarina Tuganova
Samenwerkende diensten
Neurologie
Geriatrie
Lien vers Geriatrie
Neuropsychologie en Logopedie
Lien vers Neuropsychologie en Logopedie
NKO (Neus-Keel-Oor)
Lien vers NKO (Neus-Keel-Oor)
Oogheelkunde
Lien vers Oogheelkunde
Psychiatrie
Revalidatie
Translationele Neuro-Beeldvorming
Lien vers Translationele Neuro-Beeldvorming
Radiologie - Medische Beeldvorming
Lien vers Radiologie - Medische Beeldvorming
Nucleaire geneeskunde
Lien vers Nucleaire geneeskunde
Genetica
Lien vers Genetica
Ziekenhuislaboratorium (LHUB)
Lien vers Ziekenhuislaboratorium (LHUB)
Nuttige bronnen en links
Of u nu al gediagnosticeerd bent of vermoedt dat u geheugenstoornissen of de ziekte van Alzheimer heeft, wij staan klaar om u stap voor stap te begeleiden en te informeren. Daarom bieden wij een reeks materialen aan (gemaakt door artsen, onderzoekers, patiëntenverenigingen en actoren in de volksgezondheid) die u enerzijds helpen de ziekte beter te begrijpen en ermee om te gaan, en u anderzijds in staat stellen ondersteuningsgroepen te vinden waarmee u ervaringen kunt uitwisselen.
FACTSHEET - Ziekte van Alzheimer
FACTSHEET - Dementies en neurocognitieve stoornissen
USEFUL CONTACTS - Associations, Neuro-Geriatric Centre, etc.
FAQ – Geheugen, cognitieve stoornissen en ziekte van Alzheimer
1. Wat is het verschil tussen normale vergeetachtigheid en een geheugenstoornis?
Af en toe iets vergeten (zoals namen of waar men sleutels heeft gelegd) is normaal bij het ouder worden en niet noodzakelijk pathologisch. Wanneer vergeetachtigheid echter frequent optreedt en het dagelijks functioneren verstoort, kan dit wijzen op een cognitieve stoornis of een andere medische oorzaak.
2. Wat is een cognitieve stoornis?
Een cognitieve stoornis is een aantasting van hogere mentale functies zoals geheugen, aandacht, taal of redenering. De oorzaken zijn uiteenlopend: neurodegeneratieve ziekten (zoals Alzheimer), beroerte, tekorten, medicatie-effecten, depressie, enzovoort.
3. Wat is de ziekte van Alzheimer?
De ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. Het is een neurodegeneratieve aandoening die geleidelijk hersencellen vernietigt. Aanvankelijk wordt vooral het geheugen aangetast, later ook taal, denken, oriëntatie en gedrag.
4. Wat zijn de eerste waarschuwingssignalen?
Subtiele signalen kunnen zijn: moeite om recente gebeurtenissen te onthouden, herhaaldelijk dezelfde vragen stellen, problemen bij vertrouwde taken of desoriëntatie. Wanneer dit het dagelijks leven beïnvloedt, is medisch advies aangewezen.
5. Betekenen alle geheugenproblemen dat men Alzheimer heeft?
Nee. Geheugenproblemen kunnen vele oorzaken hebben, zoals een vitamine B12-tekort, depressie of bijwerkingen van medicatie. Alleen een medische evaluatie kan de precieze oorzaak vaststellen.
6. Wat zijn milde cognitieve stoornissen (MCI)?
Milde cognitieve stoornissen (MCI) verwijzen naar geheugen- of cognitieve problemen die groter zijn dan verwacht bij normale veroudering, maar nog geen ernstige impact hebben op de zelfstandigheid. Sommige personen blijven stabiel, anderen evolueren naar dementie.
7. Wanneer moet men een arts raadplegen?
Wanneer vergeetachtigheid toeneemt, wanneer naasten veranderingen opmerken of wanneer er problemen zijn met taal, oriëntatie of besluitvorming. De huisarts kan een eerste evaluatie uitvoeren en indien nodig doorverwijzen.
8. Hoe worden cognitieve stoornissen geëvalueerd?
De evaluatie omvat een klinisch gesprek, gestandaardiseerde cognitieve testen en eventueel aanvullende onderzoeken zoals MRI, CT-scan of biologische analyses.
9. Bestaat er een behandeling voor Alzheimer of andere cognitieve stoornissen?
Er bestaat momenteel geen genezende behandeling voor Alzheimer of de meeste vormen van dementie. Sommige therapieën kunnen de symptomen vertragen en de levenskwaliteit verbeteren. Indien de oorzaak omkeerbaar is, kan behandeling mogelijk zijn.
10. Kan men cognitieve stoornissen voorkomen?
Hoewel er geen garantie bestaat, wordt een gezonde levensstijl geassocieerd met een betere hersengezondheid:Regelmatige lichaamsbewegingEvenwichtige voedingMentale stimulatieKwalitatieve slaapBeheer van stress en cardiovasculaire risicofactorenDeze gewoonten kunnen bijdragen aan het verlagen van het risico of het uitstellen van het optreden van cognitieve stoornissen.