Recherche

U kunt tot 24 uur voor uw geplande afspraak kosteloos annuleren.Niet tijdig afgezegde afspraken vormen voor ons ziekenhuis, net als voor anderen, een zeer grote belasting. In de eerste plaats financieel, maar ook in termen van verloren tijd en gemiste kansen voor u als patiënt: als alle niet nagekomen afspraken op tijd geannuleerd zouden worden, zouden er weken minder wachttijden zijn voor nieuwe afspraken.Automatisch facturerenOm al deze redenen is het nu noodzakelijk om automatisch een vergoeding van 25 euro te factureren voor niet-afgezegde afspraken die patiënten niet nakomen. Deze vergoeding wordt verhoogd tot 100 euro voor gemiste afspraken in het Daghospitaal.Ter herinnering, u hebt een aantal opties om een afspraak te annuleren:Gebruik een van de annuleringsformulieren op de websiteAnnuleer via de MyHUB-toepassingBinnen 24 uur een annulerings-sms sturen - details staan in de sms ter bevestiging van uw afspraak.Tot slot kunt u de centrale bellen op 02 555 55 55.Als je een afspraak minder dan 24 uur van tevoren wilt annuleren, bel dan zo snel mogelijk 02 555 55 55 om de afdeling te bereiken waar je de afspraak hebt.

Een maatregel die vanaf 1 augustus wordt toegepast Vanaf 1 augustus worden bepaalde fasen van de behandeling van borstkanker enkel nog terugbetaald als de behandeling werd uitgevoerd in erkende borstklinieken, waaronder het Erasme Ziekenhuis en het Jules Bordet Instituut. Deze beslissing werd genomen na een studie van het Federaal Expertisecentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) waaruit bleek dat vrouwen die in een niet-erkende kliniek werden behandeld 30% meer kans hadden om aan borstkanker te sterven dan patiënten die in een erkende kliniek werden behandeld.Lees meer in het RTBF-rapport

Wat is obesitas? Overgewicht of obesitas wordt gedefinieerd als een accumulatie van vet die zodanig abnormaal of buitensporig is dat ze schadelijk is voor de gezondheid. De WereldGezondheidsOrganisatie (WGO) heeft het over ‘overgewicht’ als iemand een body mass index (BMI) van meer dan 25 heeft, en over ‘obesitas’ zodra die BMI 30 of meer bedraagt. In België heeft 49,3% van de volwassen bevolking overgewicht; 16% van onze bevolking is obees. Overgewicht en obesitas nemen toe met de leeftijd: bij de 35-plussers noteren we hiervoor meer dan een derde, resp. een vijfde van de bevolking. Dit is een probleem voor de volksgezondheid: het heeft immers een direct verband met de ontwikkeling van vele aandoeningen zoals hoge bloeddruk, diabetes enz.  Verzorging Het Geïntegreerd Obesitascentrum van het Erasmeziekenhuis hanteert drie modules voor de aanpak van overgewicht en obesitas: intensieve coaching, medische interventies (waaronder maagverkleining of intragastrische plicatuur) en chirurgische ingrepen. Elke module wordt gepersonaliseerd op maat van de patiënt. In het Geïntegreerd Obesitascentrum staat élke afzonderlijke patiënt centraal in een multidisciplinair expertenteam: de patiënt speelt zélf een rol in de aanpak van zijn of haar probleem. U bent in elke fase omringd door een team van diëtisten, psychologen, endocrinologen, voedingsartsen, gastro-enterologen, chirurgen en kinesitherapeuten.   Voor de behandeling van kinderen en jongeren werkt het Geïntegreerd Obesitascentrum nauw samen met het Multidisciplinair Pediatrisch Obesitascentrum op de HUDERF-campus. Op basis van een conventie worden zij multidisciplinair en gestructureerd behandeld, op maat van hun specifieke behoefte.  Image Onderzoek De aanpak van obesitas evolueert nog constant, zowel bij volwassenen als bij kinderen.  Dit is een erg courant thema voor onderzoek, afstudeerwerk in de voedingsleer (ook voor kinderen), in de kinesitherapie, psychologie en geneeskunde, naast allerlei medicatie- en academisch onderzoek. Het Geïntegreerd Obesitascentrum en het Multidisciplinair Pediatrisch Obesitascentrum profileren zich in de voorhoede van het onderzoek en het onderwijs. 

Op deze Wereldobesitasdag legt prof. Jean-Charles Preiser, van de dienst Interne Geneeskunde en expert binnen het team van het Geïntegreerd Obesitascentrum van het H.U.B, de nieuwe benaderingen uit op het vlak van de behandeling van deze chronische ziekte. Preventie, globale evaluatie en aanpak op maat Binnen het Geïntegreerd Obesitascentrum van het H.U.B ontvangt prof. Jean-Charles Preiser van de dienst Interne Geneeskunde patiënten met zeer uiteenlopende profielen. Sommigen komen voor een te hoge bloeddruk, anderen voor slecht gereguleerde diabetes, gewrichtspijn of slaapstoornissen. En dan zijn er nog degenen die gewoon binnenkomen en zeggen: “Dokter, ik heb een probleem met mijn gewicht.”“Mijn rol,” legt hij uit, “is eerst en vooral een globale visie te hebben. Obesitas treft niet slechts één orgaan. Het kan het hart, de lever, de gewrichten, het metabolisme en de slaap beïnvloeden.”Achter het woord “obesitas” schuilt vaak een stille opstapeling van complicaties: diabetes, hypertensie, slaapapneu, leververvetting, bepaalde vormen van kanker. Soms reeds aanwezig. Soms nog onzichtbaar.Een evaluatie om te begrijpen, niet om te oordelenDe eerste stap is geen behandeling, maar een evaluatie. Bloedonderzoek om een soms asymptomatische diabetes op te sporen. Meting van de bloeddruk. Evaluatie van de slaap. Opsporing van leveraantasting, soms volledig zonder symptomen.“Wij onderzoeken systematisch de mogelijke complicaties. Niet om het dossier te verzwaren, maar om de behandeling te sturen,” benadrukt prof. Preiser.Want vandaag is de aanpak geëvolueerd. De opties zijn talrijk: gestructureerde dieetbegeleiding; psychologische ondersteuning (vooral bij eetstoornissen); medicamenteuze behandelingen; en zelfs bariatrische chirurgie voor de meest ernstige gevallen.“Enkele jaren geleden vertegenwoordigde chirurgie een belangrijk deel van de doorverwijzingen. Vandaag nemen medicamenteuze behandelingen een steeds grotere plaats in. Ongeveer één patiënt op twee maakt er gebruik van. Chirurgie betreft een minderheid van de gevallen, rond de 20%,” vertelt prof. Preiser.De nieuwe generaties geneesmiddelen, met name incretine-analogen (GLP-1, GIP), hebben het therapeutische landschap veranderd. Ze maken deel uit van het huidige arsenaal en leveren bij veel patiënten significante resultaten op. Maar ze zijn noch automatisch, noch universeel. Hun kostprijs blijft hoog en de terugbetaling is beperkt tot bepaalde situaties, met name bij slecht gecontroleerde diabetes.“Er bestaat geen unieke behandeling. Er is een strategie aangepast aan elke patiënt,” benadrukt hij.“Alles komt door uw gewicht”: weg van de simplificatieVeel patiënten komen met een gevoel van uitputting: na consultatie op consultatie te hebben gehoord dat al hun symptomen met hun gewicht te maken zouden hebben.Dr. Preiser nuanceert: “Ja, obesitas verhoogt het risico op talrijke complicaties. Maar de kans om een ziekte te ontwikkelen is niet strikt evenredig met de graad van obesitas.”Sommige mensen leven al jaren met ernstige obesitas en vertonen weinig complicaties. Anderen, met een meer gematigde obesitas, ontwikkelen vroeg metabole of cardiovasculaire problemen.Waarom? De genetische aanleg speelt een grote rol. Familiale voorgeschiedenis — hartinfarct, beroerte, leverziekten, diabetes — bepaalt het risiconiveau. De combinatie met andere factoren, zoals alcoholgebruik of roken, wijzigt eveneens de situatie.De boodschap is duidelijk: obesitas is een belangrijke risicofactor, maar verklaart niet alles. Elke situatie verdient een individuele analyse.Een nieuwe definitie: kijken naar vetmassa, niet alleen naar gewichtSinds 2025 evolueert de definitie van obesitas: niet langer telt enkel het totale gewicht, maar de verhouding van vetmassa.“Het doel is niet om spiermassa of water te verliezen. Wat wij nastreven is een vermindering van vetmassa met behoud van spiermassa,” herinnert prof. Preiser.Deze aanpak is bijzonder belangrijk in de geriatrie, waar spierverlies kwetsbaarheid en valrisico kan verergeren. Vandaar het belang van voldoende eiwitinname en aangepaste fysieke activiteit, zelfs onder medicamenteuze behandeling.Mannen, vrouwen: verschillende risico’sDe complicaties verschillen naargelang het geslacht. Bij vrouwen kan obesitas leiden tot vruchtbaarheidsstoornissen of polycysteus-ovariumsyndroom. Na de menopauze stijgt het risico op borstkanker bij obesitas. Kniepijn komt eveneens vaker voor.Bij mannen ziet men vaker gecumuleerde cardiovasculaire risicofactoren en een hogere frequentie van bepaalde spijsverteringskankers en prostaatkanker.In beide gevallen blijft screening essentieel. Het behandelen van obesitas na een kankerdiagnose kan bijvoorbeeld bijdragen tot het verminderen van het risico op herval.Steeds jongere patiëntenDe meest opvallende evolutie van de laatste jaren betreft de leeftijd van de patiënten.“Obesitas neemt toe bij kinderen en adolescenten, vaak tegen een achtergrond van socio-economische en culturele factoren. Sedentaire leefgewoonten, versterkt door de COVID-periode, hebben een rol gespeeld. Veel jongeren met obesitas worden volwassenen met obesitas,” betreurt prof. Preiser.Sommigen consulteren spontaan, met de wil om vroeg te begrijpen en te handelen.Andere situaties duiken op: vrouwen die gevolgd worden in medisch begeleide voortplanting, waar de aanpak van obesitas en vruchtbaarheidsproblemen parallel verloopt. Na een bevalling kan de prioriteit verschuiven naar de pasgeborene, waardoor de gezondheid van de moeder op de tweede plaats komt. “Dit zijn menselijke realiteiten die in de begeleiding moeten worden geïntegreerd,” benadrukt de geriater.De gevoelige kwestie van hervalObesitas is een chronische ziekte. Zoals elke chronische ziekte kan ze tot herval leiden.Na chirurgie kan zeer snel gewichtsverlies tekorten of malabsorptieproblemen veroorzaken, en gewichtstoename kan opnieuw optreden. Bij diëten alleen blijft het “jojo-effect” het typische falen wanneer aanbevelingen niet aangepast zijn aan de levensstijl of wanneer een eetstoornis niet wordt aangepakt.Wat betreft de recente geneesmiddelen ontbreekt nog langetermijnervaring. De dosissen worden geleidelijk aangepast volgens de individuele respons en nevenwerkingen. Stopzetting moet progressief gebeuren, met verhoging van fysieke activiteit en voldoende eiwitinname om spiermassa te behouden. Strategieën kunnen gecombineerd worden: medicamenteuze behandeling vóór of na chirurgie, herintroductie bij gewichtstoename.“Continuïteit van opvolging is essentieel,” benadrukt prof. Preiser.Anders kijken naar obesitas en haar behandelingSommige patiënten komen met een duidelijk idee: “Ik wil chirurgie” of “Ik wil dit nieuwe geneesmiddel.” Soms vertrekken ze met een ander voorstel na een volledige evaluatie.“Onze rol is uit te leggen dat er meerdere opties bestaan en dat de keuze afhangt van de globale medische evaluatie,” herinnert prof. Preiser.Obesitas is niet enkel een cijfer op een weegschaal. Het is evenmin een persoonlijk falen. Het is een chronische multifactoriële ziekte, beïnvloed door genetica, omgeving, levensstijl en sociale context.Ze behandelen betekent niet enkel gewicht verliezen. Het betekent complicaties voorkomen, levenskwaliteit behouden, zelfvertrouwen herstellen, emotionele kwetsuren en destructieve gewoonten overwinnen en, in de meest ernstige gevallen, autonomie behouden.Voor wie met obesitas leeft — of een naaste met obesitas begeleidt — is de boodschap wellicht deze: er bestaan oplossingen. Ze zijn talrijk, gepersonaliseerd en evolutief. En vooral, ze worden opgebouwd samen met de patiënt, stap voor stap in zijn of haar zorg- en levensparcours.Een teamgerichte aanpakIn het H.U.B is de aanpak multidisciplinair: internisten, endocrinologen, diëtisten, psychologen, gastro-enterologen, hepatologen, cardiologen en slaapspecialisten. Deze netwerkorganisatie voorkomt dat de patiënt geïsoleerd staat tegenover een complexe ziekte. Neem contact op met het Geïntegreerd Obesitascentrum Pr. Jean-Charles Preiser Lees ook: De rol van de diëtetiek in de multidisciplinaire aanpak van obesitasIngrid Hanson, erkend diëtiste door de FOD Volksgezondheid binnen het Geïntegreerd Obesitascentrum van het H.U.B., licht de delicate kwestie toe van de voeding van patiënten die willen of moeten afvallen. Ontdek het interview. 

In het kader van de Dinsdagen van CVA spraken we met Dr Pascale Chasseur, endocrinoloog in het Erasmeziekenhuis – H.U.B., over de controle van risicofactoren voor een beroerte, en in het bijzonder over obesitas. Ontdek het interview. Pierre, een 58-jarige vader van twee en liefhebber van lekker eten, kreeg acht maanden geleden een CVA. Sindsdien is zijn leven radicaal veranderd."Sportief ben ik nooit geweest", zegt hij met een ietwat schuldige glimlach. "Maar dat mijn extra kilo's op een dag mijn leven zouden bedreigen had ik niet gedacht."Na zijn opname in het Erasme Ziekenhuis werd Pierre doorverwezen naar dr. Pascale Chasseur, een endocrinoloog die gespecialiseerd is in cardiovasculaire risicofactoren die te maken hebben met het metabolisme. Ze volgt veel patiënten zoals hem op met een duidelijk doel: een recidief voorkomen. Image Welke factoren moeten worden gemonitord na een CVA? Hypertensie, diabetes, hypercholesterolemie, roken, gebrek aan lichaamsbeweging, slaapapneu en natuurlijk ... obesitas. Die laatste factor is cruciaal. Het risico op een CVA neemt lineair toe met het overgewicht.« Voor elke extra BMI-eenheid (vanaf een BMI van 20 kg/m2) stijgt het risico op een CVA met 5%.1  Obesitas hangt immers nauw samen met andere risicofactoren: overtollig vetweefsel, met name in de buikstreek, bevordert insulineresistentie, hypertensie, diabetes, hypercholesterolemie ... wat leidt tot atherosclerose en dus ... een CVA.  Een gewichtsverlies van 5 à 10% kan de impact van die risicofactoren aanzienlijk verminderen », zegt Dr. Chasseur  Image Wat kunnen patiënten concreet doen? Pierre maakte de klik door de schok van zijn CVA. "In het begin liep ik verloren. Ik wist dat ik moest veranderen, maar ik wist niet hoe ik daaraan moest beginnen." Dat is iets waarmee het ziekenhuisteam kan helpen.Dr. Chasseur: "Eerst beoordelen we de obesitas en de comorbiditeit ervan samen met de patiënt. Daarna bieden we het nodige advies en begeleiden we de patiënt. We willen de patiënt geen schuldgevoel geven, maar samen een realistisch plan opstellen. Dat vereist een multidisciplinaire aanpak."Bij het Erasme Ziekenhuis omvat dat:een gepersonaliseerde voedingsopvolging, met advies in functie van de levensstijl (bv.: mediterraan dieet);begeleiding bij lichaamsbeweging via het BUCOPA-programma dat helpt om geleidelijk opnieuw te gaan sporten;een geneesmiddelenbehandeling, met name van het GLP-1-type (gemiddeld gewichtsverlies van 13 à 20% 2 op 72 weken tijd, afhankelijk van de studies);een beoordeling voor bariatrische chirurgie, als de patiënt zwaar obees is (BMI > 35-40) met comorbiditeit. Image Helpt vermageren echt om beroertes te voorkomen? Dr. Chasseur: "Ja, zelfs een bescheiden gewichtsverlies van 5 à 10% kan de bloedsuikerspiegel, de bloeddruk, de cholesterol en slaapapneu verbeteren en daardoor het risico op een nieuw CVA sterk verminderen.1 We weten nu dat zelfs binnen de 48 uur na een CVA een goede bloedsuikercontrole een positieve invloed heeft."Een begeleid maar patiëntgericht traject"Het is niet alleen een kwestie van 'minder eten en meer bewegen'. Het gaat hier om een algemene strijd die tijd, zorgzaamheid en psychologische ondersteuning vereist", aldus dr. Chasseur.Pierre bevestigt dat: "Ik heb moeten aanvaarden dat ik hulp nodig had. Het is moeilijk om in de spiegel te kijken. Maar ik kon op de nodige steun rekenen. En ik sta er niet alleen voor."  En thuis, wat kun je doen om je gewicht onder controle te houden? Pierre betrok zijn partner bij zijn inspanningen. "We hebben samen onze gewoonten aangepast. We koken gezonder, we wandelen elke dag. En we motiveren elkaar, dat is belangrijk."Mantelzorgers spelen een cruciale rol. Ze kunnen:De patiënt aanmoedigen om samen te bewegen;Het gezinsdieet aanpassen;Helpen om de biologische evaluaties op te volgen (bloedsuiker, bloeddruk, cholesterol);Een luisterend oor bieden, zonder te oordelen.Dr. Chasseur: "De mantelzorgers spelen een cruciale rol. Ze kunnen de patiënt helpen motiveren om de indicatoren (gewicht, bloeddruk, bloedsuiker) op te volgen, regelmatige controles aanmoedigen en samen op raadpleging komen. Ook het zelfbeeld is belangrijk. We moeten het schuldgevoel wegnemen en de patiënt opnieuw motiveren met de hulp van een psycholoog." Te onthouden:Na een CVA bestaat preventie uit het beheer van cardiovasculaire risicofactoren, met obesitas als belangrijke factor.Een bescheiden gewichtsverlies kan een groot effect hebben op de cardiovasculaire gezondheid.Het Erasme Ziekenhuis (H.U.B.) biedt een multidisciplinaire ondersteuning om patiënten te helpen hun gezondheid weer in handen te nemen.Familie en vrienden kunnen een sturende rol spelen in het proces. « Kleine stappen bestaan niet. Er zijn enkel stappen in de goede richting »  Bronnen:Kernan W.N et al., Obesity, a stubbornly obvious target for stroke prevention, Stroke, 2013; 44: 278-286Aronne L.J et al., Tirzepatide as compared with semaglutide for the treatment of obesity, NEJM, May 2025, Surmount 5 trial