Tricuspidaliskleplijden

Tricuspidalinsufficiëntie wordt gekenmerkt door terugstroming van het bloed van de rechterkamer naar de rechterboezem. Dit kan leiden tot een verwijding en vervolgens tot falen van de rechterharthelft (rechterboezem en rechterkamer). De oorzaken kunnen functioneel (vaak) of organisch (zeldzaam) zijn.

In het eerste geval is de regurgitatie het gevolg van een onvoldoende coaptatie van de klepbladen, omdat de tricuspidalisklepring verwijd is door een verhoogde druk ten gevolge van een obstructie stroomafwaarts (in de longcirculatie, ter hoogte van de mitralisklep enzovoort). Dit kan voorkomen bij pulmonale hypertensie, mitro-aortale kleplijden, ischemische hartziekte, cor pulmonale (chronische aandoeningen van de luchtwegen die de weerstand tegen de uitstroom van het rechterhart naar de longvaten verhogen) en acute of chronische longembolie.
Organische oorzaken van aantasting van de tricuspidalisklep zijn zeldzamer. We vermelden bepaalde aangeboren afwijkingen, bacteriële endocarditis, acuut reuma, een borsttrauma, een infarct van de rechterkamer, het carcinoïdsyndroom enzovoort.

De patiënt vertoont doorgaans tekenen van rechterhartdecompensatie: oedeem van de onderste ledematen, hepatomegalie, gestuwde halsvenen of, bij globale hartdecompensatie, dyspneu of vermoeidheid.

De behandeling is aanvankelijk medicamenteus. Chirurgie wordt toegepast bij functionele tricuspidalinsufficiëntie in combinatie met een aandoening van de mitralisklep, bij een infectie van de tricuspidalisklep die niet reageert op antibiotica en bij symptomatische ernstige tricuspidalinsufficiëntie. Gewoonlijk wordt een tricuspidalisklepreconstructie met annuloplastiek uitgevoerd; zeldzamer is het nodig om de klep te vervangen.