Laboratorium voor klinische neurofysiologie

Het laboratorium voor klinische neurofysiologie stelt zijn expertise tot uw dienst en werkt nauw samen met:

Ons Referentiecentrum voor neuromusculaire aandoeningen (CRMN) om de diagnose en opvolging van zeldzame ziekten mogelijk te maken, zoals:

• Neuropathieën van immunitaire oorsprong (syndroom van Guillain-Barré, chronische inflammatoire demyeliniserende polyradiculoneuropathie (CIDP))
• Amyloïdosen
• Motorneuronziekten, zoals de ziekte van Charcot, ook amyotrofe laterale sclerose genoemd
• Aandoeningen van de neuromusculaire junctie, zoals myasthenia gravis of het Lambert-Eaton-syndroom
• Periodieke verlammingen en andere spierziekten (myopathieën zoals myositis, dermatomyositis, myotomieën, …),

Verschillende diensten, zoals neurochirurgie, de dienst endocrinologie, interne geneeskunde, oncologie, reumatologie, orthopedie en gastro-enterologie, doen regelmatig een beroep op ons laboratorium voor courante aandoeningen waarvoor onderzoeken nodig zijn:

• Polyneuropathieën, polyneuritis of neuropathieën ten gevolge van diabetes, vitaminetekorten, toxiciteit van chemotherapie, …
• Ischias, radiculopathieën en plexopathieën
• Het carpaletunnelsyndroom of andere zenuwcompressies.

Wij stellen onze expertise eveneens ter beschikking voor de opvolging van deze aandoeningen, in nauwe samenwerking met al deze diensten wanneer dit aangewezen is.

We voeren ook onderzoeken van uitgelokte potentialen uit, waarbij de functie wordt onderzocht van de zenuwstructuren die verband houden met onze zintuigen (somesthetische, visuele en auditieve structuren) of met de motorische banen. We gebruiken deze onderzoeken voor de diagnostiek van aandoeningen met een complexe diagnose, zoals:        

• Multiple Sclerose (MS)
• Cervicale myelopathie,
• Myelitis,
• Syringomyelie,
• Amyotrofische laterale sclerose
• … 

De meest frequent uitgevoerde onderzoeken binnen de dienst zijn de volgende:

Onderzoek van de geleidingssnelheden

Aandoeningen van de perifere zenuwen kunnen een vertraging van de geleidingssnelheid van de zenuwimpulsen veroorzaken, evenals een verlies van de amplitude van de reacties ter hoogte van de spieren die door deze zenuwen worden geactiveerd, of een afname van de amplitude van de elektrische reactie van de zenuwen die de gevoelsinformatie geleiden. Om deze reacties te registreren, plaatst de arts zelfklevende elektroden op een spier die door de onderzochte zenuwen wordt geactiveerd, of op het verloop van een gevoelszenuw. De onderzochte zenuwen worden meestal geactiveerd met behulp van een stimulator die een stroom toedient waarvan de stimulatie-intensiteit geleidelijk wordt verhoogd om een zo groot mogelijke respons te verkrijgen. Voor een correcte uitvoering van dit onderzoek vragen wij u erop toe te zien dat u uw handen en/of voeten zo warm mogelijk houdt (bijvoorbeeld door in de winter laarzen of handschoenen te dragen en tijdens de andere seizoenen gesloten schoenen te dragen, …). Vermijd ook het gebruik van vette of hydraterende zalven, omdat die het contact van de elektroden met uw huid verstoren.

Elektromyografie (EMG) 

Bij dit onderzoek wordt een fijne naald in de onderzochte spier ingebracht. Deze fijne naald registreert de elektrische activiteit die door de spiervezels wordt geproduceerd wanneer de spieren worden geactiveerd of in rust zijn en goed ontspannen zijn. Deze analyse maakt het mogelijk afwijkingen op te sporen die verband houden met een slechte werking van de zenuwen (neurogene aantasting) of van de spier (myopathische aantasting). Vergeet niet te melden of u een antistollingsbehandeling gebruikt, aangezien dit onderzoek een prik inhoudt.

Repetitieve stimulatie

Wanneer een motorische zenuw wordt geactiveerd, gaat de elektrische impuls door de zenuwuiteinden die in contact staan met de spier. Deze gespecialiseerde structuur wordt de neuromusculaire overgang genoemd. Er komt een neurotransmitter (acetylcholine) vrij, die de activatie van de spier mogelijk maakt. Bepaalde aandoeningen, zoals myasthenie en het Lambert-Eaton-syndroom, veroorzaken een slechte werking van deze neuromusculaire overgang, waardoor de normale activatie wordt verhinderd en abnormale spiervermoeidheid ontstaat.

Uitgelokte potentialen

Bij deze technieken worden de zintuigen geactiveerd om de functie te evalueren van de gespecialiseerde zenuwstructuren die informatie over tastzin, gehoor en zicht overbrengen, respectievelijk met behulp van elektrische prikkels, een hoofdtelefoon of een scherm. Deze stimulaties activeren verschillende structuren van het zenuwstelsel. Door elektroden op precieze plaatsen ter hoogte van de schedel, de nek en de ledematen te plaatsen, kunnen elektrische activiteiten worden geregistreerd en kan worden geanalyseerd hoeveel tijd de zenuwimpulsen nodig hebben om door de geactiveerde structuren te reizen. Somesthetische uitgelokte potentialen evalueren de gevoeligheid met behulp van een stimulatie, meestal een elektrische prikkel, die de gevoelszenuwen ter hoogte van de bovenste of onderste ledematen activeert. Auditieve uitgelokte potentialen worden geregistreerd met een hoofdtelefoon die geluiden voortbrengt die het binnenoor activeren en elektrische stromen in de gehoorbanen veroorzaken. Bij visuele uitgelokte potentialen toont een scherm damborden met afwisselend witte en zwarte vierkanten. Deze visuele stimulatie activeert de netvliescellen, de oogzenuw en de hersenstructuren die gespecialiseerd zijn in de verwerking van visuele informatie, wat leidt tot de activatie van neuronen ter hoogte van de occipitale cortex. 

Motorisch geëvoceerde potentialen

Met dit onderzoek kunnen de motorische banen worden onderzocht door de motorische neuronen van de hersenschors te stimuleren met behulp van een magnetisch veld dat wordt opgewekt door stroom die door een elektrische spoel op het hoofd wordt gestuurd. Deze techniek maakt een niet-pijnlijke activatie mogelijk doorheen de schedel of ter hoogte van de cervicale of lumbale regio. De opgewekte respons wordt geregistreerd met elektroden die op de spieren van de hand of de benen worden geplaatst. Vergeet niet ons te melden als u aan epilepsie lijdt of als u metalen materiaal in uw lichaam draagt (pacemaker, cochleair implantaat, …) of restanten van metalen materiaal hebt (kogels, …).