Hemochromatose

IJzer is essentieel voor de werking van het lichaam en de hoeveelheid ervan wordt dan ook nauwgezet geregeld. De opname van ijzer neemt toe bij ijzertekort of anemie. De uitscheiding daarentegen kan niet worden aangepast en kan niet worden verhoogd bij een teveel aan ijzer. In bepaalde genetische situaties stapelt het lichaam abnormaal veel ijzer op, dat zich in verschillende organen afzet. Deze opstapeling veroorzaakt een chronische oxidatie die soms onomkeerbare schade aan de betrokken organen veroorzaakt. Het gaat in het bijzonder om de lever (met schade die tot levercirrose kan leiden) en de organen die de hormonen regelen (en bijvoorbeeld het ontstaan van diabetes).

Deze ijzerstapeling veroorzaakt zeer weinig specifieke symptomen, zoals vermoeidheid, gewrichtspijn, erectiestoornissen enz. Aangezien deze verschillende aandoeningen specifieke gevolgen en behandelingen hebben, bestaat de eerste stap uit het stellen van een nauwkeurige diagnose. Hiervoor werkt de dienst nauw samen met het laboratorium voor Chemie en Genetica. De behandeling is gericht op het corrigeren van de ijzerstapeling. Dit kan gebeuren door regelmatig aderlaten of door specifieke behandelingen te gebruiken die chelatoren worden genoemd. 

Aangezien deze ziekten meestal genetisch/erfelijk worden overgedragen, is het belangrijk dat patiënten en hun familie terechtkunnen voor een specifieke raadpleging, genetische counseling genoemd.