Coronaire aandoening

De kransslagaders zijn de slagaders die het hart van bloed voorzien en het de nodige zuurstof voor zijn werking aanbrengen. Ze lopen aan de oppervlakte van het hart. Twee kransslagaders brengen zuurstofrijk bloed naar het hart: de linker- en rechterkransslagader.

Deze slagaders vertakken zich in arteriolen die uitmonden in haarvaten in de hartspier. Het bloed uit de haarvaten wordt verzameld in venulen die het bloed naar de rechterhelft van het hart terugvoeren. Een volledige of gedeeltelijke verstopping van een kransslagader ontneemt het hart de zuurstof die het absoluut nodig heeft. Dit uit zich in een hevige pijn in de borstkas (een drukkende pijn) die uitstraalt naar de linkerarm of de kaak.

Een hartinfarct is het gevolg van een plotse verstopping van een kransslagader. Het spierweefsel dat geen bloed meer krijgt, sterft binnen enkele uren af.
Angina pectoris is een pijnlijke aanval die het gevolg is van een tekort aan zuurstoftoevoer naar de hartspier (myocardischemie). Dit zuurstoftekort wordt op zijn beurt veroorzaakt door een vernauwing van een kransslagader.
Een aanval van angina pectoris treedt op bij inspanning: op dat moment krijgt het hart immers niet langer voldoende zuurstof. Het is belangrijk te benadrukken dat niet elke pijn in de borstkas door angina pectoris wordt veroorzaakt. Een angioplastie (verwijding van de kransslagaders) of een heelkundige ingreep kan noodzakelijk zijn.

Door twee verschillende mechanismen:

1. Atheromatose, die het gevolg is van de vorming van cholesterolafzettingen op de slagaderwand.
2. Spasmen of samentrekking van de spieren van de kransslagaders.

Atheromatose heeft verschillende oorzaken:

• Een teveel aan cholesterol in het bloed.
• Arteriële hypertensie.
• Roken zijn de belangrijkste risicofactoren.

Ook andere factoren spelen een rol:

• Stress.
• Diabetes.
• Glucose-intolerantie.
• Obesitas.
• Een zittende levensstijl.
• Factoren die buiten onze wil om bepalend zijn: leeftijd, geslacht en erfelijkheid.

De bestrijding van de risicofactoren is van primordiaal belang. Een medische behandeling maakt het mogelijk de letsels van atheromatose af te remmen of te doen terugkeren.

In veel gevallen zijn angioplastiek (verwijding van de kransslagaders) of een heelkundige ingreep echter noodzakelijk.