Recherche

In het kader van de inhuldiging van de nieuwe route en onthaalfaciliteiten van de spoedafdeling legt Adeline Higuet, de directeur van de afdeling, uit wat haar visie is op de spoedafdeling, het renovatieproject en de volgende fasen van de werkzaamheden. In het renovatieproject voor de spoedafdeling zorgt de architectuur voor de functionaliteit en wordt de functionaliteit ondersteund door de architectuur, in die zin dat de configuratie van de infrastructuur wordt aangepast aan de spoedeisende zorg die men wil toedienen. Die benadering is gebaseerd op het zoneconcept dat wordt gebruikt door de modernste spoedafdelingen.Bij het zoneconcept staat de patiënt centraal in een continue stroom, waarbij hij of zij verschillende specifieke zorgzones doorloopt waar de ziekenhuisarchitectuur in combinatie met verzorging door een tandem van een spoedarts en -verpleegkundige zorgt voor een omvattende, zorgzame en vloeiende zorg vanaf de aankomst op de spoedafdeling tot het ontslag of de opname. Het voordeel van deze benadering is dat patiënten sneller kunnen worden behandeld. We willen uiteraard zo efficiënt mogelijk werken, maar tegelijkertijd menselijk en respectvol blijven ten aanzien van de patiënten, hun behoeften en hun situatie.De eerste zorgzone bestaat uit het onthaal en een wachtkamer voor volwassenen en pediatrische spoedgevallen. In de centrale zone bevinden zich drie triagecabines die cruciaal zijn voor het zoneconcept."We hebben binnen de medische triage ook een bijzonderheid ontwikkeld (triage 3): de fasttrackzone, waar 'niet-dringende' spoedgevallen worden behandeld die snel kunnen worden aangepakt zonder dat de patiënt naar de zorgzone voor de ernstigere gevallen moet. Die zone heeft ook een eigen wachtkamer."Die drie ruimtes, samen met een ontspanningsruimte bedoeld om het welzijn van het personeel te verhogen, vormen samen het nieuwe deel van de spoedafdeling dat in mei wordt geopend. Daarnaast wordt ook de huidige spoedafdeling gerenoveerd met een hedendaagsere look en structurele aanpassingen die ons in staat zullen stellen om per zorgzone te werken. Het gaat om:Triagezone 4, voor (lichte) medische aandoeningen waarvoor geen ziekenhuisopname nodig is;Zorgzones 1, 2 en 3, waarover de patiënten worden verdeeld op basis van de ernst van de situatie en de dringendheid van de behandeling. De dringendste gevallen (vanwege hun ernst) worden doorverwezen naar het shocklaboratorium."We hebben ook een nieuwe geïntegreerde bewakingseenheid die de spoedafdeling voorziet van 6 tot 8 bedden voor tijdelijke opname."  De bewakingseenheid is bedoeld voor: Patiënten die 3 à 6 uur moeten worden opgevolgd voor ze naar huis mogen (bijvoorbeeld bij een hersenschudding, pijnbestrijding);Patiënten die 12 à 24 uur moeten worden opgevolgd voor ze naar huis mogen;Patiënten die moeten worden opgenomen, in afwachting van een bed dat vrijkomt op de dienst waarnaar ze vervolgens zullen worden overgeplaatst.Alles gebeurt er met respect voor de patiënt, de omstandigheden waarin hij wordt opgevangen en de familie die met hem is meegekomen. Trauma care is een duidelijk afgebakende zone voor de behandeling van chirurgische en orthopedische pathologieën.De strategische ligging naast de spoedradiologie zorgt voor een vlotter verloop van de zorg.De bewakingseenheid en trauma care (respectievelijk de gele en roze zones) werden gerenoveerd in 2024. De volgende fasen van het project worden het meest complex, met de renovatie van de isolatiekamer en de psychiatrische raadplegingsruimtes en de renovatie van de medische cabines en de volledige werkruimte voor artsen en verpleegkundigen. Deze fase is complexer omdat ze wordt uitgevoerd zonder de activiteiten te onderbreken en dus in zones waar op dat moment patiënten zijn. Gelukkig hebben we de steun van de infrastructuurafdeling, die het probleem gaat aanpakken via een stoelendans tussen de ongebruikte en gebruikte delen van de afdeling. We willen de werken afronden tegen het einde van het jaar."Onze veranderingen aan de spoedafdeling zijn geïnspireerd op de waarden respect, zorgzaamheid en luisteren naar zowel de patiënten als de teams. De patiënt staat centraal bij alles wat we doen."Wat betreft de werking hebben we overigens het geluk dat onze tandems van spoedartsen en -verpleegkundigen van topniveau zijn."We zijn als eerste ziekenhuis in Brussel een uniek model aan het creëren met een multidisciplinair spoedgevallenteam dat bestaat uit spoedartsen, maar ook internisten (die uitkijken voor zeldzamere pathologieën: men vindt wat men zoekt), anesthesisten, chirurgen en senior pediaters. Het is dankzij die gecombineerde vaardigheden dat onze afdeling enerzijds zulke doeltreffende zorg kan bieden aan onze patiënten en anderzijds een opleidingsomgeving vormt voor onze artsen in opleiding. Een andere bijzonderheid van onze afdeling is dat patiënten vanaf hun aankomst worden opgevolgd door een tandem van een arts en verpleegkundige. Het is wetenschappelijk bewezen dat die aanpak de zorgkwaliteit significant verbetert."*Met deze veranderingen willen we een vlottere, positievere, menselijkere en zorgzamere patiëntenervaring creëren. Onze missie is gebaseerd op drie belangrijke concepten: 'Care', verzorgen met respect;'Cure', de patiënten behandelen;'Counsel', op basis van onze verplichting om de patiënt medisch op te volgen."Patiënten vertrekken hier niet zonder te begrijpen wat ze hebben. Alle nodige afspraken worden vastgelegd. Ze krijgen systematisch alle nodige informatie, documenten en voorschriften."We zijn op onze afdeling ook bijzonder aandachtig voor de tweetaligheid. Er moet natuurlijk nog veel gebeuren, maar we doen er samen met de verpleegkundigen, artsen en DGH- en MUG-bestuurders alles aan om een optimale zorg te garanderen. *Bron: The impact of senior doctor assessment at triage on emergency department performance measures: systematic review and meta-analysis of comparative studies, Maysam Ali Abdulwahid 1, Andrew Booth 1, Maxine Kuczawski 1, Suzanne M Mason 1 , Emerg Med J, 2016 Jul;33(7):504-13. doi: 10.1136/emermed-2014-204388. Epub 2015 Jul 16. Dr. Adeline HIGUETDirecteur van de spoeddienst van het H.U.B

Image Directe lijn naar noodopvang +32 2 555 34 02 Image Vitale nood 112 Image Adres : Rue Meylemeersch 56, 1070 BruxellesDe Spoedafdeling biedt de bevolking 24x7 ononderbroken toegang tot algemene en gespecialiseerde medische zorg. Image De dienst Een gekwalificeerd team van spoedartsen en gespecialiseerde verpleegkundigen staat in voor de opvolging van complexe pathologieën die al werden behandeld in onze ziekenhuizen, maakt de link met de specialisten mogelijk en vangt elke nieuwe patiënt op, ongeacht de werkelijke of vermeende ernst.Meer info :  Spoed Contact en adres

Ter gelegenheid van de CVA-workshops die worden georganiseerd door de Neurovasculaire kliniek van het Erasme Ziekenhuis – H.U.B. leggen logopedisten Laura Moraldo en Costanza Rollo Collura en neurolinguïst Agnès Brison ons concreet uit welke de implicaties de spraak- en/of taalstoornissen hebben bij patiënten die één of meerdere CVA's hebben gehad.  Een woord dat op het puntje van je tong ligt ... Kunt u het verschil uitleggen tussen spraak- en taalstoornissen?Een verworven taalstoornis (ook 'afasie' genoemd) is een taalstoornis bij patiënten die vóór hun CVA een normale taalontwikkeling hadden. Deze stoornis resulteert in het onvermogen van de patiënt om taal te gebruiken om anderen te begrijpen of om zich uit te drukken, zowel mondeling als schriftelijk. Ze tast de woordenschat aan, de zinsbouw en zelfs de 'pragmatische' aspecten van communicatie, zoals het begrijpen van humor, impliciete boodschappen, beeldspraak, alles wat ingewikkeld is in de relatie van de patiënt met anderen.Een spraakstoornis (ook 'dysartrie' genoemd) tast het vermogen van de patiënt aan om de woorden in zijn hoofd uit te spreken, om klanken aan elkaar te rijgen als de zinnen lang zijn of de opeenvolging van klanken complex is (bv. opeenvolging van medeklinkers, gelijkaardige klanken zoals p/b; l/n). Dysartrie is dus een uitspraakprobleem. Het kan ook problemen veroorzaken met betrekking tot het gebruik van de stem. Spraak- en taalstoornissen kunnen beide het gevolg zijn van een CVA of hoofdletsel. Ze kunnen samen of onafhankelijk van elkaar voorkomen. "De meeste patiënten hebben niet alleen een spraak- of taalstoornis. Ze hebben vaak ook andere stoornissen, zoals motorische of cognitieve problemen, die te wijten zijn aan de hersenletsels die het CVA heeft veroorzaakt in verschillende zones van de hersenen. Daarom moet de patiënt multidisciplinaire zorg krijgen."Welke gevolgen hebben spraak- en taalstoornissen?  Zijn ze onomkeerbaar? Image Meestal leggen we de patiënt uit dat de zones die zijn aangetast niet meer terug zullen gaan werken, maar dat andere zones die voorheen die taak niet vervulden het werk zullen overnemen. Dat noemen we hersenplasticiteit: de hersenen kunnen zenuwverbindingen reorganiseren. Het herstel hangt af van tal van factoren, zoals de locatie en omvang van het letsel, de leeftijd, de motivatie en de aan- of afwezigheid van ruimere cognitieve problemen (geheugen, aandacht enz.).Voor de patiënt is de impact vooral psychosociaal want de communicatie en interactie met zijn omgeving (zowel persoonlijk als professioneel) zijn heel moeilijk. Dat onvermogen om te communiceren beïnvloedt zijn sociale banden, zijn werk. Het brengt grote frustraties met zich mee, vooral wanneer de patiënt zich bewust is van zijn stoornis en problemen. "Patiënten zeggen vaak 'het woord zit in mijn hoofd, maar het komt er niet uit'. Ze hebben echt het gevoel dat het woord op het puntje van hun tong ligt, maar dat ze het toch niet kunnen uitspreken. Dat overkomt ons allemaal wel eens, maar bij afasie gebeurt het soms bij elk woord. Als je daar heel de dag mee moet worstelen, elke dag opnieuw, wordt het al snel extreem frustrerend en kan het leiden tot een vorm van isolatie, een laag zelfbeeld en een impact op het professionele leven van de patiënt."Ook op de mantelzorgers heeft het een grote dagelijkse impact. Zij moeten veel moeite doen om te begrijpen en interpreteren wat de patiënt probeert te zeggen. Die voortdurende inspanningen kunnen een cognitieve, mentale en vooral emotionele overbelasting veroorzaken voor de mantelzorgers, die ook moeten leren leven met een persoon die niet meer is wie hij vroeger was.  Image "Het risico op een burn-out is reëel en naast communicatieproblemen kunnen taal- en spraakstoornissen leiden tot een verstoorde relatie tussen mantelzorger en patiënt, in de zin dat de rollen worden omgedraaid. De persoon die ooit de steun en toeverlaat van het gezin was, is nu de persoon die verzorgd en geholpen moet worden. Die veranderde dynamiek kan moeilijk zijn om mee om te gaan – er bestaan dan ook praatgroepen om mantelzorgers hierin te begeleiden."Spraak- en taalstoornissen bij patiënten die één of meer beroertes hebben gehad, vormen ook een uitdaging voor de zorgverleners. Communicatie is ontzettend belangrijk in het revalidatieproces, of het nu gaat om communicatie tussen de zorgverlener en de patiënt, de zorgverlener en de familie van de patiënt of de zorgverleners onderling. Hoe kunnen we iemand helpen beter te worden als we niet begrijpen of verkeerd interpreteren wat hij ons zegt?Daarom hebben we een hele reeks hulpmiddelen die ons, afhankelijk van de capaciteiten van de patiënt, in de meeste gevallen in staat stellen hem te begrijpen en te beantwoorden aan zijn behoeften. We gebruiken afbeeldingen, geschreven woorden, mondelinge gesloten vragen (ja/nee-vragen), schrijven en tekenen om patiënten te helpen zich uit te drukken en hun frustratie te temperen. "We werken samen met alle therapeuten die betrokken zijn bij het zorgtraject van de patiënt om te zorgen dat iedereen de behoeften van de patiënt zo goed mogelijk begrijpt. We willen situaties vermijden waarin patiënten zich zo gefrustreerd en ontmoedigd voelen door hun onvermogen om zich uit te drukken en begrepen te worden dat ze boos worden en gaan huilen in het bijzijn van de zorgverleners die hen echt willen helpen en zich totaal machteloos voelen."Welke medische behandelingen zijn er momenteel beschikbaar in het Erasme Ziekenhuis – H.U.B. om spraak- en taalstoornissen te voorkomen/beperken/behandelen (?) bij patiënten die een of meerdere CVA's hebben gehad?  Bij een CVA moet er zo snel mogelijk worden ingegrepen.Wat betreft het medisch luik heeft het H.U.B. een CVA-eenheid (Stroke Unit) in de Neurovasculaire kliniek die chirurgische ingrepen uitvoert (trombectomie en trombolyse) om de slagaders vrij te maken en de normale bloedstroom te herstellen zodat de hersenletsels zoveel mogelijk worden beperkt.Op paramedisch gebied is er het ambulant neurologisch functioneel revalidatiecentrum voor volwassenen (CRFNA) waar een multidisciplinair team van logopedisten, kinesisten, ergotherapeuten, een psycholoog, neuropsychologen, artsen en een maatschappelijk werker de patiënten centraal stellen en nauw samenwerken om zo goed mogelijk te beantwoorden aan hun behoeften en persoonlijke doelstellingen.In samenwerking met de logopedisten bieden de ergotherapeuten communicatiehulpmiddelen aan, met name in de acute fase, en observeren ze hoe de patiënt het aanpakt, analyseren ze de capaciteiten en beoordelen ze de ernst van de stoornis. Ze stellen ook oefeningen voor, zoals categorieën opstellen, woorden samenvoegen of de fijne motoriek voor schrijven en precieze bewegingen herstellen. Die oefeningen vormen de basis voor een hele reeks activiteiten die zullen worden uitgevoerd met de andere zorgverleners die betrokken zijn bij het zorgtraject van de patiënt.  Image De neuropsychologen werken aan de cognitieve functies zoals geheugen, aandacht en concentratie, die cruciaal zijn voor de spraak- en taalrevalidatie.De kinesisten helpen de patiënten om aan hun houding te werken, want die heeft een impact op hun ademhaling en dus hun spraak.We hebben ook een eigen psycholoog op de dienst die de patiënten en hun mantelzorgers helpt om emotioneel en mentaal om te gaan met het leven na een CVA.Ook op de Stroke Unit zijn er logopedisten aanwezig die de patiënten bijstaan in de zogenaamde 'acute' fase, dus wanneer ze net een CVA hebben gehad. Ze beoordelen of de patiënt een slikstoornis heeft, om te bepalen of hij wel of niet kan eten.Indien nodig worden de patiënten vervolgens opgenomen op de dienst neurologische revalidatie, want zelfs wanneer ze medisch stabieler zijn, hebben ze vaak nog een opvolging in het ziekenhuis nodig. Patiënten hebben ook begeleiding nodig om te leren omgaan met hun autonomieverlies, dat vaak aanzienlijk is in het begin (met name niet kunnen stappen). Andere logopedisten volgen de slikstoornissen (dysfagie) op als die niet zijn opgelost, en behandelen de taal- (afasie) en spraakstoornissen (dysartrie). De revalidatie kan dan beginnen.Wanneer de patiënt tot slot in de chronische fase komt, d.w.z. wanneer hij op middellange of lange termijn moet leven met de stoornissen die door het CVA zijn veroorzaakt, is het aan de logopedisten en neurolinguïsten om te begrijpen hoe het er thuis aan toe gaat en om te zorgen dat de vaardigheden die de patiënten bij hen verwerven ook worden overgedragen naar de buitenwereld. Dat is een belangrijke stap.  Wat kan de patiënt en/of eventueel de mantelzorger thuis doen om opnieuw beter te kunnen communiceren?De patiënt heeft een rustige omgeving nodig."Afasie is geen doofheid, het is gewoon een begripsprobleem. Het heeft dus geen zin om luid te praten of te roepen om te communiceren." Patiënten met spraak- en taalproblemen hebben natuurlijk meer tijd nodig om woorden en zinnen te vormen, en het is belangrijk om, ook al is de verleiding groot, hun zinnen niet voor hen af te maken, hen niet te onderbreken, niet te doen alsof je hen begrijpt, want dat is erg infantiliserend en kan hun wil en motivatie om te communiceren tenietdoen. Gesloten vragen, die met ja of nee beantwoord moeten worden, zijn een uitstekende communicatietechniek.  Samenvatten of herformuleren is ook heel nuttig voor mantelzorgers die zeker willen zijn dat ze begrepen hebben wat de patiënt wilde zeggen. Een patiënt die een CVA heeft gehad, voelt zich tot 2 jaar na het accident extreem moe. Hij heeft dus rust nodig om te herstellen, maar ook om zijn hersenen de tijd te geven om zijn kennis te reorganiseren."Vaak vragen de mensen in de omgeving van de patiënt wat ze hem kunnen laten doen, maar de rol van de familie of omgeving is om de patiënt aan te moedigen en te motiveren bij zijn inspanningen om te blijven proberen communiceren. De revalidatie is onze taak. Wat patiënten van hun familie nodig hebben is geduld en zorgzaamheid."Laura Moraldo, LogopedistCostanza Rollo Collura, LogopedistAgnès Brison, Neurolinguïst

Onder constructie De Erasme Ziekenhuis biedt deze service aan voor de verzorging van onze patiënten. De pagina wordt momenteel bijgewerkt. U kunt echter wel een afspraak maken voor deze service door te klikken op "afspraak maken". Onze team Image Onze specialisten

Wat is Syndroom van Sturge-Weber? Het syndroom van Sturge-Weber is een zeldzame ziekte die de kleine bloedvaten van het gezicht en de hersenen aantast. Het wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van een angioom (wijnvlek) in het gezicht, die vaak leidt tot de diagnose. De aanwezigheid van een angioom in de hersenen kan leiden tot neurologische complicaties zoals epilepsie, hemiplegie, ontwikkelingsachterstand, verstandelijke beperkingen of een cerebrovasculair accident (CVA). Er kunnen ook complicaties aan de ogen (glaucoom) optreden. Behandeling Bij een vroege diagnose van de ziekte kunnen de complicaties worden beperkt, de ouders worden geïnformeerd over belangrijke signalen om op te letten (met name epilepsie en CVA), indien nodig snel de nodige geneesmiddelen of lokale behandelingen worden opgestart (epilepsie, angioom in het gezicht, glaucoom) en vroegtijdige revalidatietherapieën worden georganiseerd. Het is belangrijk dat het kind, en later de volwassen patiënt, het hele leven lang wordt opgevolgd door een multidisciplinair team (neurologisch, dermatologisch en oogheelkundig). Specifieke zorgtrajecten Ons team werkt nauw samen met de gespecialiseerde teams als de situatie van het kind dat vereist (epilepsiechirurgie, angioombehandeling met laser). We werken ook samen met de behandelende huisartsen, pediaters en therapeuten (kinesisten, logopedisten, ergotherapeuten, psychologen enz.) van de kinderen, ondersteunende diensten, respijtdiensten, verenigingen en PMS-centra. Wanneer ze volwassen worden, kan een raadpleging worden gepland in het Erasme Ziekenhuis om hen over te dragen. Onze specialisten Kinderpatiënten (Kinderziekenhuis)De multidisciplinaire raadpleging wordt georganiseerd door de afdeling neuropediatrie.Kinderneuroloog: dr. Anne MonierDermatoloog: dr. Pamela El NemnomOogarts: dr. Deborah BuisseretGeneticus: dr. Catheline VilainVolwassen patiënten (Erasme ziekenhuis)De raadpleging wordt georganiseerd door de dienst Neurologie (Cons [dot] Neuro [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (Cons[dot]Neuro[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be)).Neuroloog: dr. Chantal Depondt

De organisatie kijkt tevreden terug op het verloop van het evenement en op de zeer positieve evaluaties, die het grote interesse van zorgprofessionals voor de behandelde thema’s bevestigen. Deze onderwerpen waren soms zeer technisch, maar essentieel voor de klinische praktijk. Lees meer Dit jaar bracht het jaarlijkse symposium van het Academisch Ziekenhuis Brussel (H.U.B.) 315 deelnemers samen uit uiteenlopende disciplines: transplantatie, intensieve zorgen, oncologie, infectiologie en palliatieve zorg. De organisatie kijkt tevreden terug op het verloop van het evenement en op de zeer positieve evaluaties, die het grote interesse van zorgprofessionals voor de behandelde thema’s bevestigen. Deze onderwerpen waren soms zeer technisch, maar essentieel voor de klinische praktijk.Een aangrijpend patiëntengetuigenisEen van de hoogtepunten van het symposium was de aanwezigheid van een patiënt die twee transplantaties onderging en na transplantatie werd geconfronteerd met een oncologische herval. Zijn getuigenis, waarin hij zijn complexe medische traject en zijn ervaring binnen het H.U.B. beschreef, gaf de deelnemers een concreet inzicht in de impact van transplantatiezorg op het leven van patiënten en verrijkte de wetenschappelijke uitwisselingen op waardevolle wijze.Het H.U.B., referentiecentrum binnen een transplantatienetwerkHet symposium illustreerde ook de centrale rol van het H.U.B. als referentiecentrum voor transplantatie, met coördinatie en samenwerking met talrijke partnerziekenhuizen en universiteiten (Sint-Pieter, Antwerpen, Luik, Sambre et Meuse en Erasme). Deze samenwerkingen maken het mogelijk ervaringen en goede praktijken te delen en de kwaliteit van zorg binnen het volledige netwerk te versterken, terwijl tegelijk de academische en klinische expertise van het H.U.B. op dit domein wordt geconsolideerd.Onder de wetenschappelijke presentaties ging Charlotte Martin, diensthoofd infectieziekten, onder meer in op syfilis en het ontbreken van een contra-indicatie voor orgaandonatie, evenals op de impact van COVID-19 op longtransplantatie. Maya Hites lichtte op haar beurt de criteria voor geschiktheid voor orgaandonatie toe, een essentieel onderwerp om de veiligheid van ontvangers te garanderen.Innovaties in transplantatie: het verminderen van orgaanmarginaliteitCorentin Boquelet, transplantatiecoördinator, presenteerde een innovatief project dat hij binnen het H.U.B. ontwikkelt, gericht op de integratie van normothermic regional perfusion (A-NRP), een techniek voor orgaanpreservatie post mortem.Dankzij de toepassing op intensieve zorgen na circulatiestilstand beoogt deze aanpak de geschiktheid van donoren voor orgaandonatie te verruimen, met name bij oudere patiënten of patiënten met comorbiditeiten, om zo meer potentiële donoren om te zetten in effectieve donoren.Deze strategie maakt een fase van herstel, behandeling en optimalisatie van abdominale transplantaten mogelijk na hartstilstand, wat bijdraagt tot het verminderen van orgaanschade, het verbeteren van de kwaliteit van de transplantaten en het verhogen van de slaagkansen voor ontvangers, terwijl tegelijk het risico op complicaties of retransplantatie wordt verkleind.Orgaandonatie en palliatieve zorg: een noodzakelijke dialoogHet symposium behandelde ook gevoelige onderwerpen, zoals orgaandonatie na euthanasie. Het doel is een constructieve samenwerking tot stand te brengen tussen palliatieve zorgteams en transplantatieteams: patiënten correct informeren over orgaandonatie, zonder druk of verplichting, om hun autonomie te respecteren en donatiemogelijkheden te valoriseren. De ervaring leert dat deze patiënten, mits goede begeleiding, donoren kunnen worden en zo levens kunnen redden.Prioriteit voor transplantatie in een context van schaarsteJacques Creteur, Hoofdarts van het Erasmeziekenhuis H.U.B., benadrukte de complexiteit van het beheren van transplantatieactiviteiten in een ziekenhuis dat geconfronteerd wordt met een tekort aan verpleegkundigen. Ondanks deze beperkingen blijft transplantatie een strategische prioriteit voor het H.U.B., dat zich profileert als een belangrijke speler op het vlak van transplantaties en academische medische opleiding.Vooruitzichten voor 2026Het symposium opende ook het debat over de promotie van orgaandonatie op lokaal en federaal niveau, en over de sleutelrol van huisartsen in het proces van toestemming en patiëntinformatie. De uitdagingen omvatten onder meer de correcte registratie van toestemming binnen de Brusselse netwerken en een betere communicatie tussen het ziekenhuis en artsen in de eerstelijnszorg.Tot slot benadrukten verschillende presentaties het belang van een grondige evaluatie van elke donor om overdracht van ziekten naar ontvangers te vermijden. De samenwerking tussen infectiologen, oncologen en chirurgen is cruciaal om deze complexe beslissingen te nemen.ConclusieDeze editie van het symposium zette de medische en wetenschappelijke excellentie van het H.U.B. in de verf en benadrukte tegelijk dat orgaandonatie een vitale activiteit blijft, die zowel expertise, innovatie als interdisciplinaire dialoog vereist. Dankzij de inzet van alle betrokken zorgprofessionals blijft het ziekenhuis zijn rol als academisch en klinisch leider op het gebied van transplantatie versterken.

Onze rol Als een orgaan niet (goed) meer functioneert, kan het eventueel worden vervangen zodra een donor het zijne afstaat. Het gezonde orgaan wordt bij de patiënt ingeplant zodat deze laatste de kans krijgt om opnieuw een normaal leven te leiden. Image “Orgaandonatie past in een Belgisch en supranationaal solidariteitssysteem. Wij identificeren de donors en registreren ze bij Eurotransplant waar de organen worden toegewezen aan de mensen op een wachtlijst, met voorrang voor wie ze het meest nodig heeft. Wij beheren ook wie op de wachtlijst staat én het orgaanaanbod dat we ontvangen voor onze patiënten.”     Pr Thierry Gustot, Directeur van de Transplantatieafdeling van het H.U.B. Onze specialisaties De transplantatieafdeling van het H.U.B werkt transversaal. Ze is georganiseerd per orgaan en doet altijd een beroep op 2 gespecialiseerde afdelingen. De medische afdeling bekommert zich om de mensen met ‘orgaan-insufficiëntie’ die wachten op een transplantatie, en staat achteraf in voor ‘post-transplantatie-follow-up’, meer bepaald het beheer van afstotingswerende behandeling en van het infectierisico. De chirurgische afdeling bekommert zich vanzelfsprekend om de verwijdering en de transplantatie als zodanig.Harttransplantaties hangen af van de kliniek voor hartinsufficiëntie (cardiologie) en de thoraxchirurgie. Voor longtransplantaties wenden we ons tot de pneumologie wat het medische aangaat, naast de thoraxchirurgie.Levertransplantaties hangen af van de gastro-enterologie wat het medische luik aangaat, en van de kliniek voor levertransplantaties (digestieve chirurgie). Niertransplantaties behoren tot het domein van de nefrologie wat het medische aspect aangaat, en van de functionele unit voor niertransplantaties (digestieve chirurgie).Deze vier transplantatieklinieken worden overkoepeld door de Cel voor coördinatie van transplantaties. Dit gespecialiseerde verpleegkundig team beheert de interacties tussen de donorcentra en Eurotransplant evenals de wachtlijsten en de interacties met de gespecialiseerde artsen die instaan voor de patiënten die op een orgaan wachten. Bij compatibiliteit en een akkoord organiseert de Cel het logistieke aspect van de transplantatie: communicatie met de patiënt, beveiligd orgaantransport, mobilisatie van het chirurgisch team, reservering van een operatieruimte in het Operatiekwartier enz.     Onze Team Image Onze artsen-specialisten Focus De transplantatieafdeling van het H.U.B heeft expertise opgebouwd inzake de meerwaarde van levertransplantatie bij multiviscerale insufficiëntie (nieren, bloedsomloop, brein enz.). De afdelingsdirecteur is overigens de hoofdonderzoeker van een belangrijk wereldwijd onderzoek (CHANCE) op dit terrein.  Onderzoek De transplantatieafdeling van het H.U.B werkt samen met het Instituut voor medische immunologie aan onderzoeken met betrekking tot immunologie bij de transplantatie (afstoting, orgaantolerantie, ischemie-reperfusie enz.). De afdeling werkt ook – in nauw overleg met het Laboratorium voor experimentele gastro-enterologie – aan onderzoek rond leverinsufficiëntie in de terminale fase. Onderwijs De transplantatieafdeling van het H.U.B organiseert Sympadot, een jaarlijks symposium rond de recentste vorderingen in orgaandonatie en -transplantatie. Dit symposium richt zich op alle lokale coördinaties of orgaandonaties in het netwerk van H.U.B en ULB.  Publicaties Early liver transplantation for severe alcohol-related hepatitis not responding to medical treatment : a prospective controlled study. Schrijvers : Louvet A, Labreuche J, Moreno C, Vanlemmens C, Moirand R, et al. Lancet Gastroenterol HepatolKrant : 2022 ;7(5) :416-425. PMID 35202597 A randomized controlled trial of liposomal cyclosporine A for inhalation in the prevention of bronchiolitis obliterans syndrome following lung transplantation. Krant : Am J Transplant 2022 ;22(1) :222-229. PMID 34587371. Long-term outcome after venoarterial extracorporeal mebrane oxygenation as bridge to left ventricular assist device preceding heart transplantation. Schrijvers : Coeckelenbergh S, Valente F, Mortier J, et al.Krant : J Cardiothorac Vasdc Anesth 2022 ;36(6) :1694-1702. PMID 34330577. 5-year outcomes of the prospective and randomized CISTCERT study comparing steroid withdrawal to replacement of cyclosporine with everolimus in de novo kidney transplant patients. Krant : Transpl Int 2021 ;34(2) :313-326. PMID : 33277746.

Wat is tubereuze hersensclerose? Tubereuze hersensclerose of syndroom van Bourneville-Pringle is een zeldzame genetische ziekte die wordt gekenmerkt door de ontwikkeling van goedaardige tumoren in voornamelijk de hersenen, de huid, de ogen, de nieren, het hart en de longen. De gevolgen variëren in ernst, maar kunnen zwaar zijn. Er is met name een hoog risico op epilepsie, maar ook op ontwikkelingsachterstand, verstandelijke beperkingen en autisme. De schade aan andere organen kan ook een aanzienlijke invloed hebben op de gezondheid en levenskwaliteit van de patiënten. Behandeling Deze ziekte vereist een vroege diagnose, vanaf de vroege kinderjaren of zelfs al voor de geboorte, en opvolging door een gespecialiseerd multidisciplinair team. Die opvolging organiseren we in het Kinderziekenhuis in de vorm van systematische en regelmatige raadplegingen bij artsen met verschillende specialismen. Voor het comfort van de kinderen en hun ouders worden de raadplegingen op één dag georganiseerd en vinden ze één keer per jaar plaats, of soms vaker, afhankelijk van de leeftijd en de bijzonderheden van elk kind. De kinderen worden opgevolgd vanaf hun geboorte, gedurende hun volledige kindertijd, tot ze volwassen zijn. Wanneer ze volwassen worden, kan een raadpleging worden gepland in het Erasme Ziekenhuis om hen over te dragen. Een vroegtijdige opsporing van epilepsie, nog voor de eerste symptomen optreden, wordt systematisch voorgesteld om de gevolgen ervan te voorkomen. Afhankelijk van hun individuele situatie kunnen de patiënten innovatieve behandelingen krijgen in overeenstemming met de internationale aanbevelingen. Ons team werkt nauw samen met de andere specialisten en paramedische teams in het Kinderziekenhuis en met de gespecialiseerde teams, met name voor epilepsiechirurgie, als de situatie van het kind dat vereist. We werken samen met de behandelende huisartsen, pediaters en therapeuten (kinesisten, logopedisten, ergotherapeuten, psychologen enz.) van de kinderen, ondersteunende diensten, respijtdiensten, verenigingen en PMS-centra.  Specifieke zorgtrajecten Ons team werkt nauw samen met de nationale en internationale centra voor mensen met tubereuze hersensclerose en met de ouderverenigingen om de patiëntenzorg voortdurend te verbeteren en informatie over deze zeldzame ziekte en de behandeling ervan te verspreiden. Onze specialisten Kinderpatiënten (Kinderziekenhuis)De multidisciplinaire raadpleging wordt georganiseerd door de afdeling neuropediatrie (coördinerend arts: dr. Anne Monier; coördinerend secretaresse: mevrouw Daniela Wayllace).Coördinerend arts en kinderneuroloog: dr. Anne MonierDermatoloog: dr. Pamela El NemnomOogarts: dr. Sophie LhoirNefroloog: dr. Khalid IsmailiCardioloog: dr. Hugues DessyGeneticus: dr. Catheline VilainCoördinerend secretaris: mevr. Daniela Wayllace (02 477 39 67) Volwassen patiënten (Erasme ziekenhuis)De raadpleging wordt georganiseerd door de dienst Neurologie (Cons [dot] Neuro [dot] erasme [at] hubruxelles [dot] be (Cons[dot]Neuro[dot]erasme[at]hubruxelles[dot]be))Neuroloog: Dr Chantal Depondt